Tetraïdrocannabinòl

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
tetraïdrocannabinòl
cannabidiòl

Lo Δ-9-tetraïdrocannabinòl, mai comunament nomenat THC, es lo canabinoïde mai abondant e mai present dins la planta de cannabis. Lo tetraïdrocannabinòl possedís de proprietats psicotropica sul psiquisme modificant lo ritme cerebral, possedís tanben de vertuts antiinflamatòrias e antimetastaticas[1].

Foguèt isolat en 1964 pel professor Raphael Mechoulam e Yechiel Gaoni de l'institut Weizmann de Rehovot, en Israèl.

Lo dronabinòl es lo nom del THC sintetic, es comercializat jol nom de Marinol.

Farmacologia[modificar | modificar la font]

Es una molecula fragila, objècte d'un debat al subjècte de son apartenéncia als alcaloïdes, a causa de l'abséncia d'atòm d'azòt dins la molecula. Poiriá donc èsser considerat coma un pseudoalcaloïde. Foguèt descobèrt pel doctor C. Piller, termolabil e oxidable, s'isomerisant aisidament en dèlta-8-THC (leugièrament mens actiu), o se transformant en cannabinòl (fèblament psicoactiu e antiinflammatòri) o en cannabidiòl (psicotropiá de confirmar e antiinflamatòria, antiespasmodica).

Ten una idrosolubilitat nula mas una bona solubilitat dins gaireben totes los solvants organics coma l'etanòl o l'exana coma las matèrias grassas coma los òlis o lo burre. Es una molecula plan liposolubla que passa la barrièra ematoencefalica e s'acumula dins las grassas[2]. Sa preséncia se pòt constatar dins l'organisme unes jorns e veire unas setmanas après ingestion o consomacion pendent de tèsts salivaris e la psicotopiá poiriá tornar fins a regime agissent sus las grassas comença.

Lo tetraïdrocannabinòl se fixa subretot sul receptor CB1.

Existís tanben de formas sinteticas del THC coma Marinol, Sativex o d'analògs (moleculas pròchas) coma lo nabilòn. Aquestes produchs farmaceutics son mai sovent pauc psicoactius. Es aprobat sempre mai de farmacopèas (DAB, USP…) per diferenras indicacions, coma los trebles de l'apetís, unes glaucòmas, sedacion, tractament de las dolors cronicas (ex: complicacions ligadas al trebles de l'immunitat). Es subretot utilizat contra los vomits e las nausèas pels pacients tocats de càncer per mermar los efièchs secondaris de la quimioterapia. Es tanben utilizat per aumentar l'apetís pels malauts tocats pel SIDA[3].

Es pas comercializat en França. Es disponible en França passant per un centre antidolor, per tractar de dolors resistent a d'autres medicaments[4].

Sa mièjavida es de 19 oras e son eliminacion se fa per vias renala e fecala.

THC e càncer[modificar | modificar la font]

Un estudi de 2000 (portant sus dos grops de set e sièis mirgas respectivament) suggerís que lo THC poiriá aver un efièch inibitor sus la responsa imunitària dels linfocits T sus las cellulas tumoralas[5], pasmens las conclusons de l'article sus l'efièch potencialament agravant de l'evolucion de las cellulas tumoralas semblan pas corroboradas per d'estudis ulteriors[6].

Proprietats antitumoralas[modificar | modificar la font]

Segon d'estudis, permetrián en efièch de reduire la tamlha de las tumors cancerosas (autofagia)[7].

Proprietats analgesicas[modificar | modificar la font]

Medicalament, lo THC possedí des proprietats analgesicas[8] e terapeuticas, sens efièchs segondaris a tèrme mejan[9]. Es sovent prescrit sota forma de tintura maire de cambe. En Soïssa, es mai sovent lo Sativex (pulverizator bucal) qu'es prescrit malgrat son cost naut: 646,60 CHF le 9 d'agost de 2014 a Genèva per una bòstia de 3 pulverizators bucals de 10 ml cadun, permetent una 72 pulverizacions bucalas amb un maxim de 12 per jorn. En França, lo Sativex obtenguèt son Autorizacion de Mesa sul Mercat (AMM) en genièr de 2014, es pas encara pas comercializat.

Psicotropiá[modificar | modificar la font]

Las recercas cercant a isolar las proprietats psicoactivas tanben menèron a descobrir d'analògs a vegadas 100 a 1 000 còps mai actius que lo THC natural (le THC-V, per exemple).

THC e cannabis[modificar | modificar la font]

Dosatge, impacte del biais de consomar e estocatge[modificar | modificar la font]

La dòsi activa e plan fòrça variabla segon l'individú e segon lo biais de consomar.

Mai sovent es fumat (çò que destruit o isomerisa una partida significativa del produit actiu), a vegada ingerit. Pòt tanben èsser vaporizat.

Coma s'oxida rapidament, la conservacion del cannabis jos forma d'èrba obliga a un secatge complet e meninós. La resina es mai establa que lo THC es mai aparat de l'oxigèn e de l'umiditat a causa de son estructura densa.

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. « Cannabinoids as novel anti-inflammatory drugs », https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2828614/
  2. Modèl:Cite pmid
  3. Modèl:Cite pmid
  4. « CBIP », CBIP (consultat lo 3 genièr 2018)
  5. The Journal of Immunology July 1, 2000 vol. 165 no. 1 373-380 Δ-9-Tetrahydrocannabinol Inhibits Antitumor Immunity by a CB2 Receptor-Mediated, Cytokine-Dependent Pathway1, Li X. Zhu, Sherven Sharma, Marina Stolina, Brian Gardner, Michael D. Roth, Donald P. Tashkin et Steven M. Dubinett]
  6. Par exemple : Nature Reviews Cancer 3, 745-755 (October 2003) Cannabinoids: potential anticancer agents, Manuel Guzmán.
  7. « Le cannabis efficace contre le cancer ? » news.doctissimo.fr, consulté en ligne le 5 avril 2009.
  8. 'CANNABINOIDS: POTENTIAL ANTICANCER AGENTS - Manuel Guzmán' – Consulté en ligne le 11 octobre 2013.
  9. Docteur, prescrivez-moi du cannabis ! diffusé sur la Radio télévision suisse le 2 avril 2014 (30 min)

Articles connèxes[modificar | modificar la font]