Lombards

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Lombards

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Lo reialme lombard en Itàlia, al periòde d'Astòlf (749-756)
Lo reialme lombard en Itàlia, al periòde d'Astòlf (749-756)
Caracteristicas
País: reialme lombard
Epòca: 568-774
Monarc: Alboin, Astòlf
Lengas: longobard
Pòble: germans
Vilas: Pavia, Milan

Los lombards o langobards (latin: Langobardī, Italian: Longobardi), èran un pòble germanic que fondèt un reialme en Itàlia entre 568 e 774.

La Corona de Fèrre de Lombardia, usada pels coronaments dels reis d'Itàlia entrò en 1946

L'istorian lombard Pau lo Diague escriguèt dins Historia Langobardorum que los lombard davalavan d'una pichona tribú, nomenada Winnili[1] que demorava pel sud d'Escandinàvia[2] (Scadanan) abans d'emigrar per trapar de tèrras nòvas. Al sègle Ièr formèron una part dels sueus, dins lo nòrd de Germania. A la fin del sègle V partiguèron per una zona que coincidís amb l'Àustria modèrna al nòrd de Danubi, que i sometèron los eruls e pus tard combatèron sovent los gepids. Lo rei lombard Audoïn vencèt lo cap gepid Thurisind en 551 o 552; son successor Alboïn destrusiguèt benlèu los gepids a la Batalha d'Asfeld en 567.

Après la victòria, Alboïn decidiguèt de menar son póble en Itàlia, que s'èra estada fortament despoblada après la longa Guèrra gotica (535–554) entre l'Empèri Bizantin e lo Reialme Ostrogòt. Los lombards foguèron rejonh per nombroses saxons, eruls, gepids, bulgars, turingians, e ostrogòts, e l'invasion d'Itàlia encontrèt pas gaire resisténcia. A la fin de 569 avián ja conquistat totas las vilas majoras a nòrd del riu levat Pavia, que caiguèt en 572. Dins lo meteis temps, ocupèron per part lo centre e lo sud d'Itàlia. Establiguèron un reialme Lombard en Itàlia, pus tard nomenat Regnum Italicum ("Reialme d'Itàlia"), qu'atenhèt son apogèa al sègle VIII amb lo rei Liutprand. En 774, lo reialme foguèt conquistat per lo rei franc Carlesmanhe e integrat dins son empèri. Pr'aquò, los nòbles lombards contunhèron de dirigir d'unas parts de la peninsula entrò lo sègle XI quora foguèron conquistats pels normands e aponduts als contat de Sicília. Son eretatge es vesedor dins l'apelacion regionala Lombardia.

Referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Priester, 16. From the Old Germanic Winnan, meaning "fighting", "winning".
  2. Harrison, D.; Svensson, K. (2007). Vikingaliv Fälth & Hässler, Värnamo. ISBN 978-91-27-35725-9 p. 74