Glèisa de Nòstra Dòna de la Dalbada

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Nòstra Dòna de la Dalbada
La Dalbada

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Faciada principala de la glèisa
Faciada principala de la glèisa
Vila Tolosa
País Bandièra de França França
Region  Occitània
Departament Nauta Garona Armas del Departament de la Nauta Garona
Culte Catolic roman
Tipe Glèisa
Estacat a Arquidiocèsi de Tolosa
Començament de la
construccion
fin sègle XV
Fin de las òbras
Arquitècte(s)
Autras campanhas
d'òbras
Estil(s)
dominant(s)
Gotic
Classat(ada)
Identificants
ULAN
DOI
RKDimages
Rijksmonument
KGS
Historic Places identifier
ID d'artista de MusicBrainz
ID album de MusicBrainz
ID d'òbra de MusicBrainz
Legislator
Identificant BHL
Identificant ITIS
Identificant IUCN
Identificant NCBI
Identificant TPDB
Identificant GBIF
Identificant WoRMS
Numèro EE
Indicatiu
Còde AITA
Còde OACI
Còde mnemonic
Identificant JPL Small-Body Database
Còde de l'observatòri Minor Planet Center
Identificant Structurae
Identificant Emporis
Numèro CAS
numèro EINECS
SMILES
InChI
InChIKey
Còde ATC
Numèro E
Identificant UNII
Numèro RTECS
Identificant ChemSpider
Identificant PubChem (CID)
Numèro ZVG
Identificant ChEBI
Numèro ONU
Còde Kemler
Identificant Drangbank
Mencion de dangièr SGH
Identificant Wine AppDB
Identificant d'un satellit NSSDC
SCN
Commons-logo.svg Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Glèisa de Nòstra Dòna de la Dalbada.

La Glèisa de Nòtra Dòna la Dalbada se situa dins lo quartièr dels Carmes à Tolosa. Cal pas la confondre amb la Basilica de la Daurada sul cai del meteis nom. Lo seu nom actual ven de l'anciena glèisa que la precedava e qu'èra cobèrta d'un rebatedís blanc (de Calç), li donant lo nom de Santa Maria dealbata (Santa Maria la blanca). L'edifici actual, pro austèr de l'exterior, es tipic del gotic miègjornal.

Istòria[modificar | modificar la font]

Nau e còr)

La primièra glèisa demorèt en plaça de 541 a la fin del sègle XV sus un primièr oratòri. Foguèt destoïda per un encendi lo 27 d'octobre de 1442 coma la rèsta del quartièr. Malgrat sa disparicion, lo nom actual de la dalbada (que deriba de dealbata) es conservada.

La construccion de la glèisa actuala datariá de la fin del sègle XV, vèrs 1480. Son cloquièr signat Nicolas Bachelier (autor de l'Ostal d'Assesat e del Pont Nòu) foguèt erigit en 1551. Tornèt èsser bastit en 1881 e foguèt lo punt mai naut de la vila fins a 1926. Èra comparable a aquel de la Catedrala de Santa Ceselha d'Albi. Subte casèt del naut dels seus 91 mètres, l'11 d'abril 1926. Una trentena de busts esculptés per Nicolas e los disciples son expausats al Musèu dels Agustins de Tolosa.

La glèisa sembla a fortalesa miègjornala amb de murs espais, de duberturas estrechas e una torre nòrd avec merlets presenta en faciada, un timpan de tipe Renaissença italiana, fach de ceramica que representa una copiá del Coronament de la Verge de Fra Angelico. Aquel decòrs flamejant foguèt realizat per Gaston Virebent en 1878. Lo portal renaissença data el de 1537.

L'organa[modificar | modificar la font]

Dins la glèisa i a un organa de 50 jòcs, possedent 3 clavièrs e pedalièr, fach per Eugène Puget. Aquel instrument, inaugurat lo 22 de novembre de 1888 per Charles-Marie Widor foguèt restaurat per los factors d'organas Gérard Bancells e Denis Lacorre en 2010.

Galariá[modificar | modificar la font]

Annèxas[modificar | modificar la font]

Commons-logo.svg

Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Glèisa de Nòstra Dòna de la Dalbada.

Ligams extèrne[modificar | modificar la font]