Crime

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar

Lo crime designa la categoria de las infraccions mai grevas, categoria mai o mens espandida seguent los païses e sistèmas juridics. Lo tèrme ven del latin crimen, que significa en latin classic « l'accusacion » o lo « carga, accusation » puèi, en bas latin, « pèca » o « sin ».

Crimes de drech penal internacional[modificar | modificar la font]

Los principis de Nurembèrg de 1950, sens valor positiva, formulan tres categorias de crimes de drech penal internacional:

1. Crime de guèrra

2. Crime contra la patz

3. Crime contra l'umanitat

Lo crime d'agression es una novèla categoria de crime de drech internacional. Pasmens, sa definicion precisa foguèt pas encara formulada per l'Estatut de Roma de 1998. Alara, aquel tipe de crime demora en suspens.

La Cort penala internacionala (CPI) es un organ màger de l'Organizacion de las Nacions unidas e sola competenta, dempuèi 2002, per jutjar los crimes de drech internacional comeses per d'individús ciutadans d'un Estat membre. Alara que de convencions internacionalas foguèron adoptadas per diferents païses, coma la Convencion per la prevecion e la repression del crime de genocidi, d'organismes foguèron installats per la comunautat internacionala per prevenir los crimes d'envergura mondiala, doma per exemple l'Ofici de las Nacions unidas contra la dròga e lo crime, l'Organ internacional de contraròtle dels estupefiants e Interpol.

Jurisdiccions de common law[modificar | modificar la font]

Definicion del crime[modificar | modificar la font]

Mai sovent, una infraccion se considèra coma un crime se prejudicia lo benèsser collectiu de la societat o se deròga significativament de las nòrmas socioculturalas que dictan la conducha normala d'una persona. Pasmens, los tribunals devon redactar una definicion generala, sus la basa de la costuma e de las convencions popularas, per via d'arrèsts per crear un encaste legal que permet de categorizar las infraccions que pòdon èsser considerats coma de crimes. Mai, sens prejudiciar la quita disposicion legislativa, los tribunals pòdon decretar en vertut d'aquela definicion qu'una infraccion donada constituís pas un crime, mas puslèu una infraccion menora, e que la procedura e las sanccions aplicablas devon donc èsser adaptadas en consequéncia. Encara, la mesa en aplicacion de las leis criminalas pòt a vegadas venir dificila dins de situacions donat la frequéncia dels cambiaments (economics, socials, culturals e psicologics) e la rapiditat d'execucion de las autoritats.

Dins los sistèmas juridics de la common law, un individú ven criminal sonque quand los dos elements fondamentals constituissent lo crime son reunits, a saber l'acte copable (actus reus) e l'intencion copabla (mens rea). Lo principi de la responsabilitat criminala d'un individú se resuma per la frasa latina: « Actus non facit reum nisi mens sit rea » que significa que l'acte fa pas un individú criminal levat s'i a una intencion copabla. En consequéncia, la responsabilitat criminala d'una persona es revelada sonque s'existís una intencion de cometre l'acte copable. Tota forma d'intencion, d'autre biais, es pertinenta per formar una mens rea e quitament pòt, per unas infraccions, se definir per exemple coma una inchalhença desregulada o una quina que siá temeritat. Mai sovent, un individú poirà pas donc, per exemple, èsser declarat copable d'un omicidi involontar que lo caractèr involontar de l'acte empacha la formacion de l'intencion copabla. Pasmens, un murtre pòt èsser considerat coma un omicidi involontar copable dins la situacion ont l'acte se comés en seguida d'un accés de colèra causat per una provocacion subte. Pasmens se l'intencion de cometre l'acte es pas presenta abans la perpetracion del crime, es mai sovent reconegut que, dins aquelas escasença, l'intencion se formèt al quite instant ont aquel foguèt cmé e que en consequéncia, l’actus reus e la mens rea son reunits al moment ont l'acte es comés contra la victima.

Coma una intencion deu obligatoriament èsser ligada a un acte per qu'un individú siá criminal, l'acusat declarat copable, a tòrt, es pas criminal. Pasmens es reputat atal èsser fins a que l'error juridica siá descobèrta. Al contrari, un individú es criminal s'a comés comés un acte copable amb una intencion, e verai quitament s'es pas descobèrt.

Grandas categorias de crimes[modificar | modificar la font]

La criminologia classa los crime segon lor natura juridica, los mejans utilizats, lor cibla e le nombre de victimas realas o potencialas en categorias distinctas: los crimes amb usatge de la fòrça, los crimes contra la proprietat, los crimes contra l'òrdre public, los crimes asiroses, los crimes contra l'Estat, los crimes contra la justícia, los crimes environamentauls e los crimes non perfièchs.

  • Los crimes amb usatge de la fòrça. Son subretot los crimes dirigits directament cap a una persona, mas tanben las infraccions associadas a de menaças d'usatge de la fòrça, e donc totes los crimes ont la violéncia es lo mejans servissent a la perpetracion de l'acte, la tòca, coma las agressions, de crimes sexuals[1], la tortura
  • Los crimes contra la proprietat. Inclusisson las infraccions de transferiment ilegitim de proprietat o actes de deterioracion sus de bens monetaris, mòbles o immòbles. aquela categorie intègra pas los crimes ont una fòrça o de menaças son utilizadas contra una victima (Per exemple, lo vòl qualificat es classificat dins los crimes amb usatge de la fòrça al contrari del vòl al taulièr e al vòl amb efraccion).
  • Los crimes contra l'òrdre public. Comprenon las infraccions que desorganisan lo debanament normal de la vida publica e de la societat, o per tòca d'empachar la societat de foncionar de biais eficaç. Las insurreccions e los actes contraris a las bonas mòrs ne son d'exemples. Dins un Estat non-laïc, o sens separacion clara entre las Glèisas e l'Estat, una categoria de « crimes religioses » aparéis (Montesquieu citava alara autrescòps « l'impietat, lo blasfèma, los sacrilègos »). En precéncia d'una Religion d'Estat, un limpament cap al crime contra l’Estat pòt aparéisser.
  • Los crimes asinoses. "motivats per l'òdi d'un grop particular"[2], tòcan un grop de persona o de bens materials lor apartenent o simbolics, al respècte de lor identitat reala o presupausada (sèxe, origina etnica, geografica o sociala, religion, sexualitat, situacion de migrant o refugiat, eca.). A granda escala quand lor motivacion es racista,mena a l'apartheid, als pogròms o al genocidi.
  • Los crimes contra l'Estat. Son las infraccions visant a enganar o destruire un govèrn, coma per exemple l'evasion fiscala e de formas de corrupcion o de traïson (ex : crimes contra-revolucionàrias en China[3]).
  • Los crimes contra la justícia. Son d'infraccions tocant la quita justícia, cercant a crear una injustícia, o alentir le procediment de restabliment de la justícia. Aqulas infraccions inclusisson per exemple l'entrava e lo parjuri.
  • Los crimes environamentals (o ecocidis). Locals o transnacionals, son dirigits volontariament o non contra los ecosistèmas o los servicis ecosistemics[4]. Relèvan del drech de l'environament, e quand tòcan una granda escala es possible que vengan de crimes contra l'umanitat[5]. Lo trafec de fusta, d'espècias protegidas animalas e vegetalas ne son d'exemples.
  • Los crimes de guèrra. Son aqueles que violan las leis de la guèrra[6]. I a tanben dempuèi las guèrras mondialas de crime contra la patz (unas de las categorias retengudas al procès de Nurembèrg). Las victimas ne son totjorn mai de civils.
  • Los crimes contra l'umanitat. Sovent informulables (dins lo drech al moment del crime), dificilament imputables (que perpetrats per un grand nombre de personas, amb l'ajuda massissa de govèrns e organizacions, e tanben armada, polícia, justícia...) Son de crimes que los efièchs tòcan de valors fondamentalas o de populacions a granda escala. Lo genocidi n'es l'exemple mai fòrt.
  • Los crimes non parfièchs. Son de conduchas reputadas èsser criminalas sens que pas cap domatge real siá o foguèt pas encorregut, a condicion que lo domatge que seriá estat causat, dins l'eventualitat o l'acte auriá estat comes, ne seriá estat un que la lei cerca a prevenir. Aquela categorie inclusís per exemple lo complòt, l'ensag e l'incitacion.

En drech penal francés[modificar | modificar la font]

Lo crime, al sens penal del tèrme, es una de las tres classificacions d'infraccion que se destria del delicte e de la contavencion segon lo gra de gravetat de l'infraccion comesa. Lo còdi penal francés qualifica de crime, lo murtre, omicidi volontari non premeditat, l'assassinat (omicidi volontari premeditat), mas tanben d'autras infraccions penalas coma lo viòl.

Lo crime se determina per sa sanccion e mai precisament per la pèna encorreguda qu'es de mai de detz ans de reclusions criminalas pels crimes de drech comun e de mai de detz ans de detentions criminalas pels crimes politics segon l'article 131-1 del còdi penal francés

La persona suspechada d'aver comés un crime es jutjada en cort d'assisas.

Lo crime en sociologia[modificar | modificar la font]

Segon la sociologia lo crime se definís pas intrinsècament coma un acte. Un crime es pas lo quite acte, se ven pas criminal per que se comés un acte concebut coma un crime per la lei. En efièch l'"accusat a tòrt" intra dins la categoria dels criminals. Lo copable non descobèrt es pas un criminal.

Emile Durkheim dona del crime la definicion seguenta: "tot acte que, a un gras quin que siá, determina contra son autor aquela reaccion caracteristica que se nomena la pèna"[7]. Dins Las Règlas del metòde sociologic, paregut en 1894, precisa aquela definicion: "un acte es criminal quand ofensa los estats fòrts e definits de la consciéncia comuna. O reprovan pas per que es un crime. Es un crime per que o reprovam" « Un acte est criminel quand il offense les états forts et définis de la conscience commune. Nous ne le réprouvons pas parce qu'il est un crime. Il est un crime parce que nous le réprouvons »[8].

La sociologia del crime plaça las normas al centre de son analisi, mas se contenta pas d'èsser una sociologia de sociologie de la desviança, que ten compte de l'especificitat de la norma penala e donc de la pèna. La sociologia del crime s'articula a l'entorn d'un triptic teoric, estudia:

  • lo procediment de criminalizacion primària, es a dire le procediment de realizacion d'una norma penala
  • la criminalizacion segondària, es a dire la repression (per exemple, cossí l'aisina policièra e judicària causís sas ciblas ?)
  • lo procediment explicatiu del passatge a l'acte delictuós.

Es dificil de far una vertadièra sociologia del crime sens passar per aquel triptic.

Notas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Dieu, E., & Sorel, O. Aspects criminologiques des crimes sexuels: Harmonisation théorique des classifications de crimes et criminels sexuels.
  2. Canadian Centre for Justice Statistics, & Janhevich, D. E. (2001).
  3. Le Bihan J.L. (1989).
  4. Muti, G. (2005).
  5. Manirabona, A. M. (2011).
  6. De Landa, N. Droit Pénal de la Guerre-Projet de Classification des Crimes et Délits contre les Lois de La Guerre, Selon la Déclaration de Bruxelles.
  7. Emile Durkheim, De la Division du travail social, Librairie Félix Alcan, , p. 173.
  8. Jean 2008, p. 5