Chasselàs de Moissac

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Lo chasselàs de Moissac es lo nom d'un rasim de taula de longa conservacion produch dins lo Bas Carcin.

En 1977, obtenguèt l'appellacion d'origina controtlada (AOC), e dempuèi junh de 1996, al nivèl europèu, l'appellacion « Chasselàs de Moissac » es reconeguda coma una denominacion d'origina protegida (DOP)[1], e las constrenchas de produccion foguèron modificadas[2], en octobre de 2008.

Istòria[modificar | modificar la font]

La viticultura foguèt desvolopada pels monges de Moissac.

La cultura de la vinha dins aquel perçan ven de l'epòca de la Roma antica. Lo chasselàs foguèt introduch a Moissac a l'Edat Mejana. L'abadiá de Sant Pèire de Moissac desvolopèt la viticultura dins los seus domènis. Qualitatiu e conegut pels grands del reialme de França, l'adoptèron e lo faguèron plantar a çò d'eles al sègle XVIII. Plantat o pel rasim, o per la vinificacion, lo terrador se consacra al rasim de taula al sègle XIX. L'arribada del camin de fèrre en 1858, obriguèt de mercats e la cultura s'espandís sus las costièras del du nòrd de Garona. La cultura familhala ven comerciala. La crisi del filloxèra faguèt pas que ralentir lo vam. En 1914, la superfícia èra ja de 4000 ha Dins los ans 1930, la vila de Moissac ven "ciutat uvala", un centre de cura de rasim basat sul modèl de las curas termalas. L'argent del rasim auriá degut servir per amenatjar passejada, piscina, plaja, centre de corsas, casino... Realament, sols una granda ostalaria e l'uvarium (rotonda per la degustacion del chasselàs e de son chuc) foguèron realizats. La produccion après la guèrra mermèt: la man d'òbra necessària es importanta e vengava cara. De productors barratàris ensejan de beneficiar del le nom de Moissac per la lor produccion. Un jutjament del tribunal de Moissac reconéis l'appellacion en 1953. L'AOC foguèt reconegut en 1971 e per Euròpa en DOP en 1996. Darrièr novelum d'aquel meteis an, los productors utilisan una caisseta identificada per comercializar lor product fragil aparat de las malas manipulacions.

Airal geografic[modificar | modificar la font]

Se situa dins lo nòrd-oèst de Tarn e Garona e lo sud-oèst d'Òlt, en Carcin. Es a dire de las costièras argilocalcàrias orientadas sud o sud-oèst.

Produccion[modificar | modificar la font]

Plant[modificar | modificar la font]

Lo sol plant inscrit al decret d'appellacion es lo chasselàs blanc B.

Cultura[modificar | modificar la font]

Chasselàs blanc de grums dorats del costat del solelh.
  • Plantacion: La densitat de plantacion deu èsser superiora a 3300 pès per ectara amb de rengs de 3 mètre de larg al maxim per las vinhas dins un plan de palissatge. Per las vinhas dedos plans de palissatge, lo decret preconisa 2500 pès/ha e 3,5 m de larg.
  • La talha es lo guyot simple o doble amb un nombre d'iuèlhs (borron fructifèr) maxim de 55 000/ha per un plan de palissatge e 60 000 per dos plans.
  • Las vinhas son cultivadas sans irrigacion fertilizanta.
  • L'aeracion del fulham deut favorizar una bona maduretat del grum; alara, un palissatge d'un o dos plans es preconiat.

Culhida[modificar | modificar la font]

  • Rendement: es limitat a 16 tonas per ectara per pèça mas es de 13 t/ha sus l'ensems de l'expleitacion.
  • Començament de la culhida: la culhida pòt començar a partir de la publicacion d'un ban de vendémias publicat per arrèst prefectoral.
  • Biais de far: la culhida es manuala; se deu far en caissetas que respecten la fragilitat del produit sus una sola jaça. La culhida deu se far per mai d'un passatges per aténher la maduretat optimala.
  • Preparacion del produit: l'expleitacion deu dispausar d'un talhièr d'escalpratge per levar lo grums non confòrmes a l'AOC. (marcats, pas pro madurs, granissats...) Una cambra freja per rafestar e servar lo rasim que la temperatura e l'igrometria e l'atmosfèra deu èsser contrarotladas.

Produit[modificar | modificar la font]

Presentacion[modificar | modificar la font]

S'agí d'un fruch comercializat de fresc. Lo rasim es sople, los grums redons e daurats. De tacas matas pichonas a causa de las solelhadas que prenguèt lo rasim, son una mòstra debona maduretat. Los grums devon gardar lor pruina, mòstra d'una manipulacion fòrça suava. La riquessa en sucre deu èsser al mens de 150 g/l. Los rasims devon pesar al mens de 100 gramas.

Presentacion comerciala[modificar | modificar la font]

Lo rasim es preparat en caissetas pichonas sus una sola jaça. Lo paquet deu portar la mencion chasselàs de Moissac escrit amb los caractèrs mai groses de l'etiquèta. Se deu mencionar AOP e lo nom del productor.

Produccion[modificar | modificar la font]

400 viticultors trabalan 1250 ha de vinha. 5 a 8000 tonas son comercializats. 40 % per la venta al detalh, 60 % dins la granda distribucion.

Annèxes[modificar | modificar la font]

Bibliografia[modificar | modificar la font]

  • Josse-Alaterre G., 2012 : « Le Chasselas de Moissac » Alim'agri, magazine du Ministère de l'agriculture, de l'alimentation, de la pêche, de la ruralité et de l'aménagement du territoire n° 1551 (janvier-février-mars 2012) - p. 3

Articles connèxes[modificar | modificar la font]

Ligams extèrne[modificar | modificar la font]

Notas e referéncias[modificar | modificar la font]