Tractat de París de 1783

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Signatura del tractat de París per Benjamin West (1783). Lo comissari britanic avent refusat de pausar, lo quadre jamai foguèt acabat.

Lo tractat de París de 1783, signat lo 3 de setembre, acaba amb la guèrra d'independéncia dels Estats Units d'Amarica. Foguèt signat entre los representants dels Tretze Colonias de l'America del Nòrd e los representants britanics. La Grand Bretanha reconeguèt l'independéncia dels Estats Units d'America. Lo tractat de Versalhas foguèt signat en 1783 entre França, Espanha e la Grand Bretanha e complèta lo Tractat de París. Canadà demorava encara possession britanica.

Negociacions[modificar | modificar la font]

Las negociacions de patz foguèron menadas per cinc Americans designadas pel Congrés que n'èran los Benjamin Franklin e John Jay. David Hartley representava la Grand Bretanha. Las negociacions comencèron seriosament a la davalda de 1782 e acabèron al tractat preliminari del 30 de novembre 1782[1].

Contengut en breu[modificar | modificar la font]

Aquel tractat acaba amb la guèrra d'independéncia americana en 1783. Amb aquel tractat, la Grand Bretanha reconeist l'indedendéncia de la seunas Tretze Colonias e lor ceda lo territòri fins al riu Mississippi. La província de Quebèc perdèt alara la partida sud dels Grands Lacs qu'aviá obtenguda par l'Acte de Quebèc de 1774. Los marcands de Montreal qu'avián d'establiments de comerci d'esclaus dins la region deguèron los evacar dins los dos ans seguent lo tractat. La question de las frontièras èra pas completament reglada. s'èran entenduts per far passar la frontièra coma se la pòt veire ara, o al mitan dels Grands Lacs, lo Lac Michigan essent tot entièr en territòri dels Estats Units d'America. Mas, a l'oèst del lac Superior e entre lo Quebèc, lo Nòu Brunswick e lo Maine, la question será reglada mai tard.

  • Reconeissença per la Grand Bretanha dels Estats Units d'America.
  • Establiment de las frontièras entre los nòus Estats Units e las colonias britanicas d'America del nòrd: Grands Lacs al nòrd, Mississippi a l'oèst, 31n parallèl al sud.
  • Garantidas britanicas suls dreches dels pescaires americans al larg de Tèrra Nòva e del golf del Sant Laurenç[2].
  • A França tornan cinc vilas mai a las Indias[3].
  • Reconeissença de las deudas britanicas.
  • Restitucion dels prisonièrs, de las presas de guèrra e dels bens espoliats[2].
  • Ratificacion del tractat acabat sièis meses.

Signataris[modificar | modificar la font]

Placa remembrant lo tractat rue Jacob a París

Lo tractat foguèt preparat dins l'anciana ambaissada d'Angletèrra (ara ostal d'Angletèrra al 44 rue Jacob, dins lo 6n arrondiment) de París, puèis signat dins l'ostal d'York (al 56 de la meteissa carrièra), car Benjamin Franklin refusèt de signar sul sol anglés. Lo tractat foguèt signat per:

Vejatz tanben[modificar | modificar la font]

Articles connexes[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Bernard Cottret, La Révolution américaine : La quête du bonheur 1763-1787, Paris, Perrin, 2003, (ISBN 2-262-01821-9), p.267
  2. 2,0 2,1 2,2 Bernard Cottret, La Révolution américaine : La quête du bonheur 1763-1787, Paris, Perrin, 2003, (ISBN 2-262-01821-9), p.274
  3. La France au XVIIIe", par Olivier Chaline, Belin Sup, page 39
  4. Bernard Cottret, La Révolution américaine : La quête du bonheur 1763-1787, Paris, Perrin, 2003, (ISBN 2-262-01821-9), p.273