Revolucion americana

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
La Declaracion d'Independéncia dels Estats Units, mostrant los cinc membres del comité encargat de redactar la Declaracion en 1776, presentent son trabalh al Segon Congrès Continental a Filadelfia.

La Revolucion Americana foguèt un conflicte entre las Tretze Colonias britanicas de l'America del Nòrd e la metropòli (Lo Reialme Unit).[1]A l'eissida de que nasquèt una nòva nacion, e que s'establiguèt la Constitucion dels Estats Units d'America.

Dins aquel periòde, las colonias s'uniguèron contra l'Empèri Britanic e dintrèron en conflicte armat conegut coma la Guèrra d'Independència dels Estats Units d'America entre 1775 e 1783. Çó que donèt la Declaracion d'Independéncia dels Estats Units d'America de 1776 e la victória sul camp de batalha enoctubre de 1781.

L'epòca revolucionária comencèt en 1763, quand la la menaça militara francesa sus las colonias britanicas de l'America del Nòrd s'acabèt. Adoptant la politica que las colonias devián pagar una partida substanciala dels còsts associats al manteniment de l'Empèri, la Grand Bretanha impausèt una seria d'impòsts e d'autras « Leis Intolerablas » que venguèron plan impopularas. Per que las colonias avián cap de representacion electorala al Parlament britanic fòrça colons consideravan que las leis èran illegitimas e una violacion dels seus drech coma angleses. A partir de 1772, de grops de patriotas comencèron a crear de comités de correspondéncia que venguèron lo Congrès Provincial dins la majoritat de las colonias. Amb los ans, los Congresses Provincials o los equivalents remplaçant de biais eficaç l'aparelh governamental britanic dins las ancianas colonias, que culminèt en 1774 amb l'unificacion del Congrès Continental.

En responsa a las protacions dels Patriotas a Boston que los britanics tentèron d'afirmar lor autoritat, los britanics envièron de tropas de combat. En consequéncia, los futurs Estats mobilizèron las seunas Milícias e entrèron en luta en 1775. S'estima que los Legitimistas èran entre 15 e 20% de la populacion,[2] dempuèi lo començament fins a la fin de la guèrra los Patriotas controlavan entre 80% e 90% del territòri; los britanics eles solament tengavan qualques ciutats costièras pendent un long periòde. En 1776, los representants de caduns dels 13 Estats independents votèron unanimament la Declaracion d'Independéncia, establissent los Estats Units, qu'originalament foguèron governats per una confederacion formada per un govèrn representatiu seleccionat per d'assembladas legislativas de l'Estat. Los continentals s'alièron amb França en 1778, çò qu'egalizèt las fòrças militaras a navalas. Las doas armadas principalas britanicas foguèron capturats per l'Armada Continentala, a Saratoga en 1777 i Yorktown en 1781, aquó equivent a una victòria de la guèrra pels Estats Units d'America.[3] Lo Segon Congrès Continental foguèt lo Congrès de la Confederacion amb la ratificacion dels Articles de la Confederacion. Lo Tractat de Versalhas 1783 foguèt ratificat per aquel nòu govèrn nacional e supausa la fin del clam pels britanics suls Tretze Estats.

La Revolucion Americana provoquèt una seria de grans cambis intellectuals e socials dins la jove societat estatsuniana, coma de nòus ideals republicans que foguèron assimilats per la poblacion estatsuniana. Dins qualques Estats, esclatèron de debats politics sul ròtle de la democracia dins lo govèrn, amb de paires fondators mai liberals que crenhèron l'oclocracia.

Fòrça questions sul govèrn nacional foguèron pas resolgudas amb la Constitucion dels Estats Units d'America de 1787, comprenent los primièrs dos amendaments a la Carta dels Drechs (1789), que combièron los Articles de la Confederacion. La Constitucion, en cambi, consacra los drechs naturals idealizats pels revolucionaris republicans e las garantia sus un govèrn federal gaireben fòrt, e tanben lo sufragi per las eleccions nacionalas. Amb la democracia e lo cambi cap al republicanisme produguèt un revolum de la ierarquiá sociala tradicionala e creèt una etica que conforma al cor dels valors politicas estatsunianas.[4]

Referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Historia Simple, "La Revolución Americana" (es)
  2. Calhoon, "Loyalism and neutrality" a Greene and Pole, A Companion to the American Revolution (2000) pàg. 235 (en)
  3. (en) Jeff Wallenfeldt, The American Revolution and the Young Republic: 1763 to 1816 en linha ed: Britannica Educational Publishing, 2011
  4. Wood (1992); Greene & Pole (1994) ch 70

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]