Bíblia
Lo mot Bíblia ven del grèc ancian βιϐλία biblía, que significa "libres" al plural neutre, par l'intermediari del latin biblia. Lo sens èra: "Los Libres (sants)" o "la bibliotèca (sagrada)" en designant l’ensems del corpus religiós. S'agís, en fach, sus l’aparéncia d’un obratge unic, d’una colleccion d’escriches fòrça variada (relats de las originas, tèxtes legislatius, relats istorics, tèxtes sapiençals, profetics, poetics, agiografics, letras) que sa redaccion s’es escalonada pendent mai d’un millenni.
La Bíblia crestiana es devesida en Ancian Testament, comprenent los libres eretats del judaïsme, e en Novèl Testament, escriches testimoniant de Jèsus Crist. Lo mot Testament ven del latin testamentum, traduccion del grèc διαθήκη que significa "disposicion escricha", d'ont "testament", "convencion ", e dins aqueste contèxte "pacte", "aliança".
Dins la Glèisa, la Bíblia es apelada la paraula de Dieu.
