Trípol (Grècia)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Pagina d'ajuda sus l'omonimia Pels articles omonims, veire Trípol.

Trípol (grèc: Τρίπολη, Tripoli o Τρίπολις, Tripolis), ancianament Tripolitsa, Tripolitza, Tripolizza ou Tropolitza (grèc : Τριπολιτσά) es lo cap luòc del districte regional d'Arcadia dins lo centre de la peninsula del Peloponés, al pe del mont Apano-Khrepa (massís del Menale), al mièg d'una plana fertil.

Uèi ara, Trípol es la capitala de la periferia (region administrativa) del Peloponés, e lo sèti de la recentat Universitat del Peloponés.

Istòria[modificar | modificar la font]

La vila fuguèt fondada vèrs lo sègle XIV. Son nom grèc de « Tripolitsa » poiriá far referéncia a las tres vilas alara abandonadas de Mantinèa, Tegèa e Pallantio. A l'Edat Mejana, aparéis jols noms de « Dobrolica » significant en eslau, segon las interpretacions, « bon luòc » o « vila dels garrics  », de « Drobolitsa » significant en valac « traucejat, partejat », de « Tripolizza » pels geneses e los venèts al sègle XVII, et de « Tarabolusa » pels turcs[1]. Segon d'autras fonts, seriáestat fondada vèrs 1450 per des refugiats d'origina eslave del sud e valaca venguts del nòrd de Grècia[2].

Après la Guèrra de Morèa (1684-1699), Trípol venfguèt veneta per 16 ans, fins a 1715, retorn de Turcs que, en 1770, ne faguèron la capitala del Peloponés: fòrça Turcs s'i installèron. Pendent la guèrra d'Independéncia grèga, Theodoros Kolokotronis la prenguèt lo 5 d'octobre de 1821 e i massacrèt la populacion turca al Sètge de Tripolizza. Ibrahim Pacha la tornèt prene en junh de 1825 e la faguèt destriure en 1828. La tornèt bastir la Grècia independanta[3].

Demografia[modificar | modificar la font]

An Populacion Augment Population

de l'aglomeracion

Augment
1911 10 789
1981 21 337 97,76 %
1991 22 429 5,12 % 26 432
2001 25 520 13,78 % 28 976 9,62 %

Vejatz tanben[modificar | modificar la font]

Notas[modificar | modificar la font]

  1. Guide bleu Joanne, Hachette, 1911, p. 421.
  2. Tache Papahagi, Toponimia Aromânã, Ed. Pontus/Cartea Aromânã, Constanța 1992, tiré de son ouvrage Macedo-Românii sau Aromânii ("les Macédo-Roumains ou Aroumains"), Bucarest 1927.
  3. Ibid.