The Times

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar


Gtk-dialog-info.svg Aqueste article es sortit d'un traductor automatic e fa besonh d'unas correccions de gramatica, d'ortografia e de sintaxi.

The Times Es un jornal nacional publicat jornalièrament al Reialme Unit. Malgrat que foguèt en estampant en format broadsheet pendent 200 ans, es uèi lo jorn de mesura compacta tabloide (Tabloid). Es arribat a èsser popular, doncas qu'es a l'ora d'ara l'unic jornal del Reialme Unit qu'aumenta lo nombre de lectors.

The Times Es publicat per News International, una subsidiària del grop News Corporation, dirigit per Rupert Murdoch. Pendent la màger part de la siá istòria, es estat considerat un jornal sens rival, lo jornal per excelléncia al Reialme Unit. A jogat un papièr fondamental tant en politica coma en l'opinion publica en tèmas internacionales. Qualqu'uns afirman que, recentament, rebat las idèas conservadoras de Rupert Murdoch, malgrat mostrar lo sieu supòrt al Partit Trabalhista en las doas darrièras eleccions.[1]

The Times Es nomenat de còps per gents aliènas al Reialme Unit amb lo nom de The London Times o The Times of London per lo distinguir dels autres fòrça Times que existeien, coma per exemple The New York Times. Malgrat aiçò, aquel es lo jornalièr Times original. Es, de mai, lo creador del tipe de letra Times New Demòra, desvolopada originalment per Stanley Morison del The Times en collaboracion amb la Monotype Corporation.

Istòria[modificar | modificar la font]

The Times Foguèt fondat per John Walter lo 1785 amb lo nom de The Daily Universal Register. John Walter aviá perdut, a fins del 1784, lo sieu luòc de trabalh, après que la companhiá d'asseguranças ont trabalhava se arruïnés a causa de las reclamacions d'un auragan a Jamaica. En essent arturat, Walter decidiguèt dobrir un nòu negòci. En aquela epòca, Henry Johnson inventava la logografia -un tipe de tipografia qu'èra mai rapid e mai precís, malgrat qu'al cap de 3 ans se veiriá qu'èra pas tan eficient coma disián. John Walter crompèt lo brevet de la logografia e, per poder l'utilizar, decidiguèt dobrir una impremta, ont produsiriá una fuèlha de publicitat jornalièra. La primièra publicacion del jornal The Daily Universal Register a Grand Bretanha foguèt lo 1 de genièr de 1785. Malcontent perque lo public va ometre totjorn lo tèrme universal, Walter cambièt lo títol lo 1 de genièr de 1788, après 940 edicions, contra The Times. John Walter foguèt tanben lo primièr editor qu'aguèt lo jornal. Demissionèt lo 1803 regatge la direccion e l'edicion del jornal a lo sieu filh John Walter. John Walter paire passèt sièis meses dins la preson Newgate per difamacion a travèrs de The Times, mas los sieus esfòrces pionièrs per obténer de notícias a nivèl europèu, mai que mai de França, ajudèron que lo jornal se ganhèsse una bona reputacion entre ideològs e financièrs.

The Times Compta amb contribucions d'importantas figuras en los camps de la politica, sciéncias, literatura e art per aumentar la siá reputacion. Pendent los sieus primièrs tempses, los beneficis de The Times èran fòrça nautes e la competéncia èra fòrça bassa, çò que li permetiá pagar fòrça mai que los sieus rivales per aténher informacion e de redactors.

Lo 1809, John Stoddart foguèt nomenat editor general, en essent remplaçat lo 1817 per Tohams Barnes. Jos la direccion de Barnes, e de lo sieu successor John Thadeus Delano lo 1841, l'influéncia de The Times cresquèt fins a arribar a còtas fòrça nautas, mai que mai en politica e dins de la vila de Londres. Dos dels redactors mai importants foguèron Peter Fraser e Edward Sterling, coneguts coma The Thunderer.

The Times Foguèt lo primièr jornal a enviar de correspondents a l'estrangièr, aital coma correspondents de guèrra per cobrir de divèrses conflictes. W. Ora Russell, lo correspondent del Times pendent la guèrra de Crimèa, aguèt una granda influéncia amb los sieus messatges a lo sieu retorn a Anglatèrra.

Entre autres eveniments del sègle XIX, The Times s'opausèt a la derogacion de las leis dels Granatges (Corn Laws), fins que lo grand nombre de manifestacions atenguèt que l'editoriala cambiès la siá posicion. Pendent la Guèrra Civila Nòrd-americana, The Times representèt lo punt d'enguarda de las classas nautas, en sostenent als seccionals mas pas als esclaus. Lo sieu supòrt a cèrts politics se portèt de forma intèrna e pas gratificada a l'opinion publica.

Lo tresen John Walter succediguèt lo sieu paire lo 1847. Malgrat que los Walters èran de mai en mai conservadores, lo jornal contunhèt d'èsser en cèrta forma independenta. Malgrat aiçò, dempuèi lo decènni dels 50 (1850), la competéncia comencèt a aumentar, en destacant mai que mai los jornals The Daily Telegraph e The Morning Post.

Lo 1922 John Jacob Astor, filh del Viscount Astor 1r, li crompèt lo jornal a la familha Northcliff. Lo jornal ganhèt notorietat en lo decènni de 1930 per lo sieu supòrt a la politica de apaivagament d'Alemanha, l'editor d'alavetz Geoffrey Dawson aviá una relacion prèpa amb aqueles del govèrn que practicavan aquela politica, que destacava entre el Neville Chamberlain.

Lo 1966, membres de la familha Astor vendèron lo jornal al magnat canadian de l'indústria editoriala Roy Thomson, e en aquel meteis an se comencèron a publicar de notícias pel primièr còp a la portada del jornal (antigament aquela pagina s'emplegava per metre de pichonas anóncias, normalament d'interès per las classas adinerades de la societat britanica).

Una disputa empresariala provoquèt lo 1979 que lo jornal quitèsse de se publicar pendent gaireben un an. Fin finala, lo 1981 foguèt crompat per l'Internacionala de Notícias de Rupert Murdoch.

En Junh de 1990, The Times abandonèt la siá politica d'emplegar lo tractament de cortesiá a la primièra referéncia ("Mr", "Mrs", o "Miss" per personas vivas), mas contunhèt de l'utilizar a las seguentas referéncias. L'estil formal se redusís ara a la seccion de societat ("Court and Sociala"), e mai se lo tractament "Ms" s'accèpta tanben aicí.

Murdoch Comencèt lèu a se daissar notar al jornal, en remplaçant a lo sieu editor, William Rees-Mogg per Harold Evans lo 1981. Lo sieu cambiament mai important foguèt, mas, l'entratge de nòvas tecnologias e metòdes. Entre març e mai de 1982, en seguint l'acòrdi amb l'union de impremtes, lo metòde de linotípia usat en los procèsses d'impression del Times dempuèi lo sègle XIX, foguèt remplaçat per ordenadors e fotocomposició. Aiçò permetèt que lo personal de las salas d'impression de The Times e The Sunday Times se redusiguèsse de 375 a 186 trabalhadors.

De tot biais, l'entratge dirècte dels tèxtes pels jornalistas (single stroke input) èra pas estat atenguda encara, aquela mesura s'atenguèt pas fins a la disputa de Wapping (Wapping Disputatz), una cauma dels trabalhadors del jornal, que debanèt lo 1986. Après aquel conflicte, dins un sol jorn, The Times se va mudar de lo sieu enclavament original, nomenat New Printing House Square,situat a la Rota Gray's Inn (près de Fleet Street) a unes nòus burèus a Wapping.[2]

En Novembre de 2003, News International comença a publicar lo jornal tant en broadsheet (fuèlha ampla), coma en format compactatz mai tabloid. Lo 13 de setembre de 2004, l'edicion setmanièra en format grand foguèt retirada de la venta a Irlanda del Nòrd. A comptar del 1 de novembre de 2004, lo jornal s'estampa solament en tabloide.[3] Mentre lo jornal publica doas edicions desparièras, sorgisson cèrtas protèstas qu'afirman qu'apareisson mai de notícias sensacionalistes al jornal en format pichon qu'en lo de format grand, coma per exemple notaràs sus famoses a la portada. La direccion de News International o neguèt.

Lo Partit Conservador menacèt amb un litigi a The Times per un incident que lo jornal afirmèt que lo estrateg del Partit Conservador, Lynton Crosby, aviá admés que lo sieu partit ganhariá pas las eleccions generalas de 2005. Lo jornal se va retractar e la denóncia foguèt retirada.

Lo 6 de junh de 2005, The Times redessenhèt la siá seccion de cartas, en abandonant la practica de publicar l'adreça completa dels correspondents. Cossent damb l'editorial "From Our Own Correspondents", aquel cambiament perseguís poder introdusir mai de cartas en aquela seccion.

Possiblament en lo futur aquel jornal compte amb la competéncia de The World, un jornal que serà lançat per Stephen Glover. En Setembre del 2005 lo prètz de The Times arribèt als 60 penics, en igualant aital los prèses de The Daily Telegraph e The Guardian, e en mantenent-5 penics mai bon mercat que The Independent. Pel primièr còp lo prètz de The Times s'igualava al de los sieus competitors, çò qu'indica que l'editorial News International se pòt pas permetre seguir en vendent lo jornal al prètz amb qué va commocionar a l'indústria en setembre de 1993, quand redusiguèron lo còst dels exemplars de 45 a 30 penics.

Actualitat[modificar | modificar la font]

Distribucion[modificar | modificar la font]

Las chifras oficialas de genièr del 2005 mòstran que The Times vend 688.000 còpias al jorn. Aquela es estada la chifra mai nauta atenguda jos la direccion de l'actual editor, Robert James Thomson, e mòstra que lo jornal es per davant lo The Daily Telegraph en tèrmes de ventas al prètz de la portada (en exclusent subscripcions), malgrat que The Telegraph manten lo lideratge entre los jornals de format grand, en distribuissent a l'entorn de 920.000 còpias, e amb mai de 300.000 soscriptors jornalièrs. La circulacion dels dos jornals es fòrça pichona comparada a la de The Sun e d'autras tabloides.

La siá image[modificar | modificar la font]

Considerat pendent longtemps coma lo jornal per excelléncia al Reialme Unit, The Times es vist coma una publicacion seriosa que compta amb jornalistas de granda talha. Manten en general la siá image, malgrat qu'a aumentat la cobertura de notícias ligadas a famoses e d'espòrts (notícias que, d'autra banda, an rarament un papièr destacat a la portada).

Los lectors de The Times[modificar | modificar la font]

A travèrs de las cartas al director, s'obsèrva que los lectors de The Times son de gents gaireben totjorn conservadora, que dintran sovent en debats sus tèmas gramaticales o errors trivials d'ortografia. Compta tanben, segurament mercés a lo sieu renom, amb importants lectors coma politics e de directors executius.

Suplements[modificar | modificar la font]

Times 2/T2[modificar | modificar la font]

T2 es lo suplement mai important de The Times, e compren de divèrsas colomnas d'estils de vida. Lo 5 de setembre de 2005 se relança amb lo nom de Times 2, s'espera que las siás ventas pugen, sustot entre lo sector femenin.

Crème[modificar | modificar la font]

Crème Es lo suplement del jornal per Passatge, secretaris/arets, assistents d'executius e quinsevolhe que trabalhe en lo camp de l'administracion. Es legit per mai administratius/veja que The Guardian o The Evening Standard .[4]

The Times Magazine[modificar | modificar la font]

The Times Magazine Se distribuissi amassa amb lo jornal del dissabte, e se caracteriza per los sieus articles sus divèrses tèmas coma pòdon èsser famoses, mòda, beutat, gastronomia, larèr e jardin, o simplament d'anecdòtas de qualques columnistes. Compta amb coneguts collaboradors coma Gordon Ramsay, un dels cosinièrs mai coneguts de la Grand Bretanha, e Giles Coren, l'escrivan especializat en gastronomia considerada lo melhor de l'an 2005.

Patrocinis[modificar | modificar la font]

The Times, Amassa amb l'Institut de cinèma anglés, patrocina lo Festival de Cinèma de Londres (lo BFI London Film Festival), un dels festivals de cinèma mai important d'Euròpa. Lo Festival de Literatura de Cheltenham es patrocinat tanben per The Times.

Amos[modificar | modificar la font]

  • John Walter (1785-1803)
  • John Walter, filh (1803-1847)
  • John Walter, felen (1847-1894)
  • Arthur Fraser Walter (1894-1908)
  • Lord Northcliff (1908-1922)
  • Family Astor (1922-1966)
  • Roy Thomson (1966-1981)
  • News International, Dirigida per Rupert Murdoch (1981-)

Editors[modificar | modificar la font]

  • John Walter (1785-1803)
  • John Walter (1803-1809)
  • John Stoddart (1809-1817)
  • Thomas Barnes (1917-1841)
  • John Delano (1841-1877)
  • Thomas Chenery (1877-1884)
  • George Earle Buckle (1884-1912)
  • George Geoffrey Dawson (1912-1919)
  • Henry Wickham Steed (1919-1922)
  • George Geoffrey Dawson (1923-1941)
  • Robert McGowan Barrington-Ward (1941-1948)
  • William Casey (1948-1952)
  • William Haley (1952-1966)
  • William Rees-Mogg (1967-1981)
  • Harold Evans (1981-1982)
  • Charles Douglas-Òme (1982-1985)
  • Charles Wilson (1985-1990)
  • Simon Jenkins (1990-1992)
  • Peter Stothard (1992-2002)
  • Robert Thomson (2002-)

Columnistes Actuales[modificar | modificar la font]

  • Simon Barnes
  • Alan Coren
  • Benjamin Cohen (Times Online)
  • Giles Coren
  • Michael Gove
  • Tim Hames
  • Anthony Howard
  • Philip Howard
  • Mick Hume
  • Anatole Kaletsky
  • Magnus Linklater
  • Anthony Loyd, correspondent de guèrra
  • Plan Macintyre
  • Richard Morrison
  • Matthew Parris
  • Libby Purves
  • William Rees-Mogg
  • Peter Riddell
  • Nick Robinson
  • Mary Ann Sieghart
  • Janice Turner
  • Patience Wheatcroft

Jornalistas Ancians[modificar | modificar la font]

  • Simon Jenkins
  • Paul Heiney

Curiositats[modificar | modificar la font]

  • Lo personatge de Ian Fleming, James Bond es lector de The Times.
  • En lo libre 1984 de George Orwell, escrich en los ans 40, lo personatge principal trabalha pel Ministèri de la Vertat en transformant las notícias e d'articles de The Times a volontat del govèrn.

Referéncias[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]