Sèti de Bèucaire

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Castèu de Bèucaire

Lo Sèti de Beaucaire foguèt un dels conflictes militars mai importants de la crosada dels albigeses. Marquèt una etapa fondamentala pel comte de Tolosa Ramon VII e per sas gents en general que l'ofensiva foguèt ganhada per las tropas occitanas e se produsiguèt una inflexion que seriá desfavorable puèi a las armadas del rei de França capitanejadas per Simon de Montfòrt/

Antecedents del conflicte[modificar | modificar la font]

Quand s'acabèt lo IVen concili de Latran, lo 14 de decembre de 1215, castiguèt sevèrament lo comte Ramon VI de Tolosa en lo desapoderar de sos territòris. La màger part de las possessions de Ramon (comtats de Tolosa, Agenés, Roergue, Carcin e Lodeva) èra estada autrejada a Simon IV de Montfòrt mentre que lo marquesat de Provença èra destinat al filh del comte, Ramon VII de Tolosa, e, cas que s'opausèsse pas a la coalicion del rei de França e del papa.

Aprèp qualques meses, Simon de Montfort se'n tornèt en França e s'endralhèt cap a París per far omenatge de ses nouvelles tèrras a Felip II August per las tèrras que se n'èra apoderat. Ramon VI s'èra refugiat a Genoa, amb son filh e dempuèi aquela vila, lo comte e son enfant decidiguèron de tornar recuperar lo marquesat de Provença. Debarquèron a Marselha e lai ajudèront la populacion de la ciutat e lo cònsols qu'èran a luchar contra l'avesque de Marselha. Per mercejar l'intervencion de las tropas tolosanas, los marselheses formèron sulpic una armada que lor permetèt de desliurar lo marquesat de Provença.

Quand lo papa Innocent III aviá decidit de tirar totes sos bens a Ramon VI, aviá pas mençonat la ciutat de Bèucaire. La vila aparteniá als arciavesques d'Arle e n'avián fisat lo contraròtle als comtes de Tolosa. En 1215, l'arciavesque l'aviá recuperada e fisada a Simon de Montfòrt, que i aviá laissat una garnison comandada per Lambèrt de Limós. Coma èra pas estada exprèssament mençonada dins la senténcia del papa, Simon de Montfòrt la considerava coma sia. La situacion de la vila còsta Ròse ne fasiá una ciutat plan importanta estrategicament per totes.

Lo sèti de Bèucaire[modificar | modificar la font]

Acompanhat d'una armada de provençals, Ramon VII partiguèt a la fin del mes de mai de 1216 a Bèucaire ont los abitants, estrambordats per sa venguda, li dobriguèron las pòrtas de la vila. Lambèrt de Limós ensagèt de s'opausar a las tropas occitanas, mas la superioritat numerica de sos adversaris e l'enemistat dels abitants de Bèucaire l'obliguèt a s'amagar amb sos soldats dins lo castèl e s'i trobèt assetjat pro rapidament. Aguèt pasmens pro de temps per poder mandar de messatges a Simon de Montfòrt, qu'encara se trobava en França e mai al fraire d'aqueste Guy de Montfòrt, qu'èra el a Tolosa.

A partir d'aquel moment, Simon de Montfort acumulèt las errors en exacerbar la cruseltat qu'aviá ja exibit abans. Exigiguèt de garantias e fòrça moneda a la vila de Tolosa e transformèt aital l'animositat anteriora en òdi visceral.