Raionament fossil

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Imatge dau raionament fossil mesurat en 2013 per la mission espaciala Planck.

Lo raionament fossil (tanben dich fons difüs cosmologic ò raionament difüs cosmologic) es lo nom donat au raionament electromagnetic eissit, segon lo modèl estandard de la cosmologia, d'una epòca cauda e densa qu'a conegut l'Univèrs 377 000 ans après lo Big Bang. Uei diluït per lo refrejament e l'expansion de l'Univèrs, a una temperatura fòrça bassa de 2,728 K.

Prevista dins lo corrent deis ans 1940 per Ralph Alpher (1921-2007), Robert Herman (1914-1997) e George Gamow (1904-1968), son existéncia foguèt descubèrta per còp d'azard per Arno Allan Penzias (nascut en 1933) e per Robert Woodrow Wilson (nascut en 1936). Es considerada coma una confiermacion de la teoria dau Big Bang coma començament de l'Univèrs e favorizèt la difusion d'aqueu concèpte au sen de la comunautat scientifica. Es uei un objècte de consensus e un element major de la representacion modèrna de l'Univèrs, de sa formacion e de son evolucion.

Arno Allan Penzias e Robert Woodrow Wilson recebèron lo Prèmi Nobel de Fisica 1978 per sa descubèrta.

Liames intèrnes[modificar | modificar la font]

Bibliografia[modificar | modificar la font]

  • (fr) Martin Bojowald, L'univers en rebond. Avant le big-bang, Gallimard, coll. « Folio essais » (n° 575).
  • (fr) Hubert Reeves, Chronique des atomes et des galaxies, Seuil et France Culture, 2007.
  • (fr) Marc Lachièze-Rey e Edgard Gunzig, Le Rayonnement cosmologique : Trace de l'Univers primordial, Masson, coll. « De caelo », 1995.
  • (fr) Steven Weinberg (trad. Jean-Benoit Yelnik), Les Trois Premières Minutes de l'univers, Seuil, coll. « Point », 1978.

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]