Ostal del Vièlh Rasim

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Faciada de l'ostal del Vièlh Rasim adobada en 2007

L'Ostal del Vièlh Rasim, tanben nomenat Ostal Mainièr e Ostal dels Lasbòrdas se tròba a Tolosa, entre lo quartièr del Parlament e aquel de Sant Estève. Son nom ven d'una tavèrna de la carrièra qu'aviá una mirondèla amb un rasim[1].

Aquel ostal data de 1518, e representa plan segur un dels mai bèls ostals de familha de l'epòca. Foguèt bastit per Berengièr Mainièr, professor de drech, senhor de Canac e de Gallice e capitol de 1515 a 1516, l'estil causit foguèt doncas lo d'aquel periòde, fortament influenciat per la Renaissença italiana. L'ostal foguèt completat qualques ans pus tard (1547) pel grafièr civil Jean Brunet segon los dessenhs del celèbre arquitècte de l'epòca de l'edat d'aur tolosenca: Nicolas Bachelier (autor entre autres del Pont Nòu, de l'Ostal d'Assezat).

Lo bastiment es monument istoric.

Referéncias[modificar | modificar la font]

  1. (fr)sus occitanie.org, Ostal del Vièlh Rasim

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Commons-logo.svg

Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Ostal del Vièlh Rasim.