Simeon Mamantis

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Representacion de Simeon Mamantis sus una icòna dau sègle XIX.

Simeon Mamantis ò Simeon lo Teologian Novèu (949 - 12 de març de 1022) foguèt un monge, un teologian e un poèta bizantin de la Renaissença Bizantina. Es un sant dei Glèisas Catolica e Ortodoxa.

Nascut au sen d'una familha de l'aristocracia bizantina, recebèt una educacion superiora. A 14 ans, faguèt lo rescòntra de Simeon l'Estudita, monge famós dau monastèri de Stoudios, e decidèt de dedicar sa vida a la preguiera e a l'ascèsi. A 30 ans, venguèt lo cap dau monastèri de Sant Mammas que se transformèt en centre religiós important gràcias a sa reputacion de santetat.

Son òbra teologica se concentrèt sus la defensa de l'ascèsi espirituala e plusors de seis escrichs foguèron integrats au Philokalia, una compilacion de tèxtes escrichs per de mèstres ortodoxs de l'ascèsi. Son ensenhament encoratjava la recèrca d'un contacte dirècte ambé Dieu e la chausida d'una guida espirituala. Foguèt tanben lo premier ermita bizantin que parlèt liurament dei sieunas experiéncias misticas. Enfin, escriguèt d'imnes e de discors sus l'etica e la teologia.

Liames intèrnes[modificar | modificar la font]

Bibliografia[modificar | modificar la font]

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]