Rosina de Pèira

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Rosina de Pèira a Besièrs en 2010.

Rosina de Pèira (Havars, 3 de març de 193316 de junh de 2019[1][2], es una cantaira de cançon tradicionala en occitan. Es escaissada l' « Oum Khalsoum » occitana.[3] Recebèt dos còps lo grand prèmi internacional del disc de l’Acadèmia Charles Cros.

Comencèt sa carrièra al començament dels ans 1970.

S’inicièt a la lenga occitana, a la cultura e a la cançon tradicionala occitana alprèp de sos grands parents e parents puèi foguèt als Balets Occitans de Tolosa amb son amiga Francesa Daga. Es una Occitana de Volvèstre en Arièja que mestreja los cinc grands dialèctes occitans.

Faguèt sovent de concèrts amb la filha Martina; en 1974 fonda son pròpri ostal de disques, lo labèl Revolum.

Recebèt dos còps lo grand Prèmi Internacional del Disc de l'Acadèmia Carles Cròs.

Acuèlh[modificar | modificar la font]

Aculhissiá los toristas que volian descobrir Arièja e los Pirenèus ariegeses a sa taula e cambras d'òstes a Havars.

Discografia (albums)[modificar | modificar la font]

  • 1973 : Los dus filhets del rei (amb sa filha Martina)
  • 1974 : Rosina de Pèira e Martina
  • 1975 : Se io sabiái volar
  • 1979 : Cançons de Femnas (premiat per l'Acadèmia Carles Cròs)
  • 1981 : Ié (amb sas filhas Martina e Clara)
  • 1983 : Trobadors
  • 1984 : Nadal encara (amb sas filhas Martina, Clara e, Francesa Daga, premiat per l'Acadèmia Carles Cròs)
  • 1988 : Arièja ò mon país (amb sa filha Martina e Clara Daga)
  • 1992 : Anuèit
  • 1999 : Occitans
  • 2004 : Sul viu (gospel d'Oc)

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Ei mòrta Rosina de Pèira, icòna dera naua cançon occitana
  2. Nos a quitats Rosina de Pèira - Jornalet.com
  3. (fr) « Pèira, Rosina de », notícia d'autoritat persona n° FRBNF13957020, catalòg Bn-Opale Plus, Bibliotèca Nacionala de França, creada lo 13 de julhet 1993, modificada lo 9 d'agost de 2005

Ligam intèrne[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]