Prunus avium

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

L' amarovièr (Prunus avium) es un arbre originari d'Euròpa, d'Asia de l'oèst e d'Africa del nòrd (Paleartic occidental) qu'aparten al genre Prunus de la familha de las Rosaceæ. Es de còps que i a sonat cerièr salvatge.

Amb lo guindolièr (Prunus cerasus), es una de las doas espècias de cerièrs salvatges a l'origina de las varietats cultivadas a l'ora d'ara.

Descripcion[modificar | modificar la font]

L'amarovièr es un arbre grand de fust dreit e cilindric, de creissença rapida, qu'atenh 15 a 25 m de nautor e 0,60 m de diamètre. Viu aperaquí 100 ans e demanda fòrça lutz.

Sa rusca fina a tendéncia a s'exfoliar en correjas orizontalas. Los ramèls joves son brun-roge, brilhants.

Las fuelhas son elipticas, altèrnas, dentadas. Lo pecol de 2-7 cm de long, pòrta doas glandas rojas a la basa del limbe (los nectaris). Aquelas glandas nectarifèras son tanben présentas en çò d'autras espècias del genre Prunus[1].

Sas flors blancas pedonculadas son dispausadas en pichons ramelets laterals. La florida a luòc e abril-mai, just abans la folhason. Es una espècia allogama, autoincompatibla dont la fecondacion crosada deu èsser assegurada per los insèctes pollinizadors.

Sos fruches carnuts (ceiresons), longament pedonculats son comestibles mas amars. Pòdon servir en distillariá per far de kirsch. La cerièra doça cultivada es roja escura o negra, sucrada o acida.

Referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Mizell, « Many Plants Have Extrafloral Nectaries Helpful to Beneficials », sur edis.ifas.ufl.edu,‎