Lacryma Christi (vin)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Aqueste modèl es pertinent ? Clicatz per ne veire d'autres.
L’ortografia, la gramatica, lo vocabulari o la sintaxi d'aqueste article son de verificar.
De botèlhas de Lacryma Christi vendudas sul mont Vesuvi lo meteis.

Lo Lacryma Christi (« Lagrema del Crist » en latin) es una qualitat de vin producha a partir de vits que creisson sus los flancs del Vesuvi, dins lo golfe de Nàpols en Itàlia.

Aqueste vin soliá èsser produch antan de pels monges que vivián dins los covents qu'estàn sus los flancs del Vesuvi. Mai tard, los Jesuits, endevenguts mèstres d'aquestas tèrras, venguèron productors e detentors quasi exclusius d'aqueste vinhal.

Istòria[modificar | modificar la font]

Los vins del Vesuvi ja èran presats al temps dels Romans por lor gost corsat e lor bòna qualitat. Son eissits de vinhaus qu'estàn sus los flancs del volcan, loqual dòna la terranha rica en noiriments qu'es la causa d'aqueste fòrt caractèri del vin.

La poèsia romana es plan emprenta de descripcions e de lauses sul vin produch dins los entorns del Vesuvi :

Haec iuga quam Nysae colles plus Bacchus amavit

(Bacchus a mai aimat aquestes monts que los ont Nysa nasquèt)

Aquò cantava lo poèta Marçal, parlant del mont Vesuvi e de los monts entornants de la region de Nàpols. Lo renom del vin del Vesuvi tanben inspirèt fòrça de legendas e de mites : « Lo Bon Dieu, reconeissent lo golfe de Nàpols coma un tròç de Cèl que Lucifer arranquèt mentre que casiá en infèrn, plorèt ; e ont casèron las lagremas, aicí cresquèron los vits del Lacryma Christi », aquò ditz la legenda locala.

Una autra legenda sus l'origina del Lacryma Christi vòl que Jesus visitèt, mentre que viatgèt, un ermite redimit que viviá sus los costats del Vesuvi. Apietadat, Jesus auriá cambiat la suá bevenda, qu'èra a pro far bevable, en un vin mai que bon : lo Lacryma Christi.

Aquèlas legendas crestianas continuon de segur de legendas anticas, pre-crestianas, lasqualas an d'originas fòrt ancianas, sens dobtança tant vièlhas que l'establissament dels òmes dins la region.