Eocèn

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar

L'Eocèn es una epòca geologica de la Tèrra, la segonda del periòde Paleogèn en l'Èra Cenozoica. Compren lo temps entre la fin del Paleocèn (fa 55,8 ± 0,2 milions d'ans) e lo principi de l'Oligocèn (fa 33,9 ± 0,1 milions d'ans).

Pendent aquesta epòca se formèron qualques de las sarradas mai importantas del mond, coma los Alps o lo Imalaia, e venguèron de divèrses cambiaments climatics importants coma lo maximal termic del Paleocèn-Eocèn, qu'aumentèt la temperatura de la planeta e delimita l'inici d'aquesta epòca geologica, l'eveniment Azolla, un enfriamient global que donariá pas a las primièras glaciacions, o d'eveniments d'escandilhament massiu coma la Granda Coupure, que marca la fin de l'Eocèn. Coma en fòrça autres periòdes geologics, los estrats que delimitan aqueste periòde es plan identificat, e mai se an pas pogut èsser datats amb totala precision.

Las ausèls predominaban envolopa los autres èssers, e los primièrs cetacèus comencèron lo sieu desvolopament. En mai, l'espècia de sèrp mai granda qu'a existit data de l'Eocèn, e se produsiguèt una granda expansion e diversificacion de las formigas. L'Antartida comencèt lo periòde entornejat de bòsques tropicals, e o finalizèt amb l'aparicion dels primièrs casquetes polars. Existisson multitud de jaciments paleontològ en de divèrses luòcs del mond que confirman aquestes fachs, coma lo luòc fossilifèr de Messel, en Alemanha, o la Formacion Green River, en America del Nòrd.

Lo nom d'Eocèn, definit pel britanic Charles Lyell, proven dels mots grècs eos (ἠώς, 'alba') e kainos (καινός, 'nòu'), en fasent referéncia a l'aparicion dels òrdres modèrns de mamifèrs pendent aquesta epòca.