Òrdre public

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

L'òrdre public es l'estat social correspondent a la tranquillitat, la seguritat e la salubritat publicas.

Existís dos tipes d'òrdre public:

  • l'òrdre public de direccion, qu'apara l'interès general;
  • l'òrdre public de proteccion, apara los mas febles, en general d'una partida febla, coma lo consomator o lo non professional fàcia al professional o lo locatari fàcia a al proprietari.

E, una nòrma d'òrdre public es una règla imperativa que las partidas pòdon pas escartar.

Treble a l'òrdre public[modificar | modificar la font]

Lo treble a l'òrdre public es lo damatge significatiu a la patz publica.

Se la notion es evidenta quand lo treble provòca un dangièr o una restriccion de las libertats dels autres ciutadans, es fòrça mai fosca quand se tracta d'un treble a la quietud.

Pòt s'agir:

  • del fach d'una persona sola, que realiza dels actes o ten de paraulas desconvenentas (embriaguesa publica, exibicionisme), (tarabast diurn, tarabast nocturn ;
  • d'actes collectius, coma de manifestacions, de soslèvaments, d'atropaments.

Nòrma d'òrdre public[modificar | modificar la font]

Una nòrma d'òrdre public es una règla imperativa que las partidas pòdon pas escartar e que respond a d'exigéncias fondamentalas o a d'interesses primordials. Per exemple, malgrat lo principi de la libertat contractuala, los contractes son someses a de règlas que los contractants, quitament se son en acòrdi entre eles, pòdon pas escartar. Una règla d'òrdre public pòt èsser invocada eun jutge dins lo reglament d'un litigi, quitament se pas cap de las doas partidas l'invoquèron pas.

Bibliografia[modificar | modificar la font]

  • Didier Boden, « L'ordre public : limite et condition de la tolérance. Recherches sur le pluralisme juridique », thèse Paris I, dactyl., 2002
  • Emmanuelle Neraudau, Ordre public et droit des étrangers en Europe. La notion d'ordre public en droit des étrangers à l'aune de la construction européenne, Bruylant, Bruxelles, 2006, 791 p.

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

Articles connèxes[modificar | modificar la font]