Max Theiler
|
||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
||||||||||||
| Naissença | 30 de genièr de 1899 Pretòria, Sud-Africa |
|||||||||||
| Decès | 11 d'agost de 1972 New Haven, Connecticut, Estats Units |
|||||||||||
| País | ||||||||||||
| Profession | Mètge | |||||||||||
| Distincions | ||||||||||||
| Periòde de govèrn: | {{{Periòde_govèrn1}}} | |||||||||||
| Predecessor: | {{{Predecessor1}}} | |||||||||||
| Successor: | {{{Successor1}}} | |||||||||||
| {{{Títol_politic2}}} | ||||||||||||
| Periòde de govèrn: | {{{Periòde_govèrn2}}} | |||||||||||
| Predecessor: | {{{Predecessor2}}} | |||||||||||
| Successor: | {{{Successor2}}} | |||||||||||
| {{{Títol_politic3}}} | ||||||||||||
| Periòde de govèrn: | {{{Periòde_govèrn3}}} | |||||||||||
| Predecessor: | {{{Predecessor3}}} | |||||||||||
| Successor: | {{{Successor3}}} | |||||||||||
| {{{Títol_politic4}}} | ||||||||||||
| Periòde de govèrn: | {{{Periòde_govèrn4}}} | |||||||||||
| Predecessor: | {{{Predecessor4}}} | |||||||||||
| Successor: | {{{Successor4}}} | |||||||||||
| Partit politic: | {{{Partit}}} | |||||||||||
| VIAF | 84816695 | |||||||||||
| LCCN | no2011076025 | |||||||||||
 |
Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Max Theiler. | |||||||||||
Max Theiler (n. en 1899, m. en 1972) foguèt un bioquimista sud-african-american. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1951.
Biografia [modificar]
Nasquèt lo 30 de genièr de 1899[1] dins la vila de Pretòria, en aqueles moments colònia de la empèri Britanic mas qu'uèi es la capitala administrativa de Sudafrica. Inicièt los sieus estudis de medecina a la Universitat de la Ciutat del Cap, ont se graduèt lo 1918, mas agrandiguèt los sieus estudis a l'Universitat de Londres, ont se licencièt lo 1922. Dempuèi aquel an, e fins lo 1930, foguèt nomenat assistent d'investigacion a l'Universitat de Harvard.
Moriguèt lo 11 d'agost de 1972 a New Haven[1], vila situada a l'estat nòrd-american de Connecticut.
Recèrca scientifica [modificar]
Inicièt la siá recèrca en l'investigacion de la disenteria. Foguèt posteriorament nomenat assistent de Andew Sellards e inicièt los sieus trabalhs sus la fèbre jauna. Lo 1926 desaprovèron la teoria del japonés Hideyo Noguchi que la fèbre jauna èra per el causada per una bacteria, e lo 1928 demostrèron qu'aquela malautiá èra provocada per un virus. L'an 1930 li foguèt assignada de la part de la Fondacion Rockefeller una borsa per prepara una vacuna contra la fèbre jauna, vacuna qu'anoncièt l'an 1937.
L'an 1951 li foguèt concedit lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina per la descobèrta de la vacuna contra la fèbre jauna.
