Gorbeia
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
 |
|
| Altitud (mètres) | 1482 |
|---|---|
| Latitud | |
| Longitud | |
| País |  Espanha |
| Massís | Montanhas Bascas |
| Primièra ascension | |
| Via d'ascension pus aisida |
Dempuèi Pagomakurre (883 m) en arribant a aqueste luòc dempuèi Areatza. |
| Tipe | Cima Principal (Cat.: 1+) |
Gorbeia (en castelhan, Gorbea), es la montanha mai nauta del massís del meteis nom, plaçat entre Alaba e Biscaia. Son altitud es 1482 mètres, e lo tuc es coronat a apartir de 1899 per una crotz metallica, que l'actuala a 17,23 mètres d'altitud. Es un referent tradicional del montanhisme basc e lo còr del Parc Natural de Gorbeia.
Gorbeia es una de las cinc montanhas apeladas montes bocineros de Biscaia (pr'amor que pendent l'Edat Mejana se fasián sonar de còrnas dempuèi lors crestas al mateis temps que s'alugavan de fagotièras, per convocar los biscaïns a las Juntas Generalas).
Situada dins la termièra entre Alaba e Biscaia, dins las comunas de Zuia (Alaba) e Zeanuri (Biscaia), e accessibla per totes sos versants es enrodada d'un paratge natural meravilhós que i se produtz de carboni, se fa d'agricultura e d'elevatge de montanha.
Los camps de faus e de casse gardan de restas preïstoricas. Aqueles paratges, gardats mercés a l'isolament de la civilizacion, fan lo Parc Natural de Gorbeia, pròche del Parc Natural d'Urkiola, qu'an de diversitat de vida animala e vegetala.
Lo tuc de Gorbeia a dos *vèrtex geodesics (la crotz e e una taula panoramica).
