Sòl-re-sòl

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
SolresolFarben ecritures.png

Lo sòl-re-sòl es una lenga construcha trobada per Joan Francés Sudre, un albigés, per poder parlar a tot lo monde, emai los sords olos òrbs, amn de mots compausats de colors o de nòtas de musica: do, re, mi, fa, sòl, la, si (si de còps escrich ti segond lo metòde de Sarah Ann Glover).

Aquela lenga se sona Lenga musicala universala (Langue musicale universelle) dins lo libre de Sudre publicat en 1866 e las publicacions precedentas.[1]

En 1902, Boleslas Gajewski publica un libre que parla de solrésol (sòl-re-sòl) que ven lo nom utilizat per parlar de la lenga.

Vocabulari[modificar | modificar la font]

Lo vocabulari se basa sus las sèt nòtas.

Gramatica[modificar | modificar la font]

Los mots opausat inversan las sillabas: fala (bon) e lafa (missant), midòrefa (abans) e faredòmi (après).

L'accentuation pòt èsser remplaçada per de dièsis. Exemple:

  • resòlmila → seguir
  • resòlmila ou re#sòlmila → continuacion
  • resòlmila ou resòl#mila → lo que contunha

Ligams[modificar | modificar la font]

Referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Historique abrégé de la langue musicale et de la téléphonie (système de M. Sudre). Paris : impr. de E.-T.-B. Delanchy, 1844.