Rafael Casanova

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Estatua en onor a Rafael Casanova, realizada per Rossend Nobas, dins l'ostal de comuna de Barcelona

Rafael Casanova i Comes (Moià, Moianés, a l'entorn de 1660 - Sant Boi de Llobregat, Bas Llobregat, 2 de mai de 1743) foguèt un avocat e politician catalan. Aqueste partisan de Carles d'Àustria durant la Guèrra de Succession Espanhòla foguèt lo darrièr Conselhièr en cap de Barcelona (1713-1714). Sa figura eroïca es venguda en Catalonha un exemple del ciutadan compromés dins la lucha contra la tiraniá i un personatge emblematic dins la defensa de las Institucions Catalanas d'autogovèrn. Es per totas aquestas rasons qu'aqueste personatge istoric es vengut l'objècte d'un omenatge simbolicament important quand se celèbra la Diada Nacionala de Catalonha totes los 11 de setembre.

Biografia[modificar | modificar la font]

Rafael Casanova èra un dels onze enfants de Rafael Casanova i Solà (1625-1682), un propietari rural de Moià, e de Maria Comes i Sors (†1684), originària de Lliçà d'Amunt. Partiguèt fòrça jove per Barcelona ont estudièt lo drech. Se diplomèt quand aviá 18 ans e sulpic comencèt a exercir coma avocat a Barcelona. En 1696, a l'edat de 36 ans, se maridèt amb Maria Bosch i Barba, una veusa e eiretièra d'una familha amonedada de botiguièrs barceloneses que tenián d'importantas proprietats a Sant Boi de Llobregat. Rafael Casanova e Maria Bosch anèron viure dins lo carrer dels Banys Nous, còsta la glèisa de Sant Jaume de Barcelona mentre que fasián servir l'ostal pairal de Sant Boi coma una residéncia estivenca. Aguèron quatre enfants: lo primièr, Francesc, que moriguèt en 1710, un autre filh Rafael Casanova i Bosch, nascut en 1701, que foguèt lo solet qu'arribèt a l'edat adulta, çò que faguèt d'el l'eiretièr del patrimoni Bosch, e puèi dos bessons Pau, e Teresa, que moriguèron en 1704 quand tot bèl just èran nascuts.

Aquel an 1704 moriguèt tanben sa femna aprèp que nasquèssen los bessons, seguida qualques jorns mai tard per sos dos nenons. La Guèrra de Succession Espanhòla esclatèt l'an seguent, en 1705, en Catalonha e Barcelona venguèt lo principal bastion austriacista.

Referéncias[modificar | modificar la font]

<references>