Mans de Breish

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Mans de Breish (nascut Gérard Pourhomme[1] lo 29 de genièr de 1949 a Carcassona) es un cantaire e escrivan occitan. Canta en occitan e escriu en francés.

Es demèst los cantaires mai importants del reviscòl de la cançon occitana dins las annadas 1970. Se ditz qu'aprenguèt a jogar de la guitarra amb los caracos de Carcassona. Son los amics del licèu que li donèron son escais de mans de bruèis (breish es la prononciacion locala).[2]

Après dos albums, trabalhèt dins lo sector bancari, e tornèt a publicar albums a partir de 2000. Après son CD consacrat a la mesa en musica de poèmas de Joan Bodon, "Alba d'Occitània", sortiguèt dos albums "La Guerra Bartassièra" e "Ont se'n va", que tornan mesclar lo militantisme e la poesia amb de mai en mai de jazz.

Discografia[modificar | modificar la font]

  • Volèm viure al país (Ventadorn, 1975).
  • Autonomia (Ventadorn, 1977).
  • Flor de Luna (Aura, 2000).
  • Alba d'Occitània. Mans de Breish canta Joan Bodon. (Aura, 2004).
  • La Guèrra Bartassièra (2011)
  • Ont se'n va (2017)

Libres[modificar | modificar la font]

  • Mans de Breish. Cantarèla. Poèmas occitan-francès. Carcassona. IEO d'Aude. 2006. ISBN 9782859104108.
  • Jean Guilaine, Daniel Fabre, Mans de Breish. La fête à Ladern: histoire, ethnologie et vécu d'une fête en Languedoc. GARAE, Hésiode. 2004. ISBN 9782906156265.
  • Mans de Breish, André Mignot. Le miroir de l'absence. Pièce en trois actes. Jean Marc Savary. 2013. ISBN 9791090567276.
  • Mans de Breish. Something. Jean Marc Savary. 2017. ISBN 9791090567740

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. sa ficha sul sit de la SPPF
  2. Yves ROUQUETTE, La Nouvelle chanson occitane, Privat, Tolosa, 1972

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]