Bibliotèca de Nag Hammadi

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

La bibliotèca de Nag Hammadi es un ensems de tretze codèx de papirus religats en cuèr, del mièg del sègle IV. Retrobats en 1945 dins la vila de Nag Hammadi al nòrd-oèst de Loxòr per de païsans egipcians e uèi conservats al musèu copte del Caire.

Aquelas codèx (los mai ancians coneguts), contenon una cinquantena de tractats en lenga copte, traduccions de tèxtes escriches inicialament en grèc ancian. Datan versemblablament del sègles II a III. La majoritat son d'escrits diches gnostics, mas tròba egalament tres tèxtes de la tradicion ermetica, dins lo linhatge del Corpus Hermeticum, e una traduccion parciala de La Republica de Platon. La màger part d'aqueles tèxtes èran pas coneguts d'un autre costat, o sonque de faiçon fragmentària.

Lo mai celèbre es probable l'Evangèli segon Thomas, dont la bibliotèca de Nag Hammadi conten lo sol exemplar complet.

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]