Le Vite

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Frontispici de Le Vite

Le Vite (Las Vidas) es l'òbra de referéncia de Giorgio Vasari (1511-1574) que son títol complet es Le Vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori (Las vidas dels melhors pintres, escultors e arquitèctes).

Es l'òbra que Giorgio Vasari consagrèt als artistas de son temps; pareguèt un primièr còp en 1550, puèi, resseguida, pareguèt en 1568 a Florença.

Es lo primièr, dins Le Vite, a utilizar lo tèrme de Renaissença per qualificar son epòca. Aquela òbra apareis, uèi, coma un dels elements fondadors de l'Istòria de l'art.

Contengut[modificar | modificar la font]

L'òbra se dividís en tres partidas: La Prima (o Proemio), Secunda e Terza età. Vasari detalha la vida, las òbras, las causidas d'estil, l'excentricitat (amb sos comentaris personals[1],[2],[3],

Los capítols seguents respèctan las denominacions e ortografias dels noms de Vasari, dins son òbra.

Volum I[modificar | modificar la font]

  • Dedicada (Dedica del 1550 al Duca Cosimo De' Medici)
  • Introduccion
  • Della scultura
  • Della pittura

Volum II[modificar | modificar la font]

Volum III[modificar | modificar la font]

Volum IV[modificar | modificar la font]

Volum V[modificar | modificar la font]

Volum VI[modificar | modificar la font]

Recepcion[modificar | modificar la font]

Le Vite foguèron un fòrça grand succès d'edicion, mai d'un còp tradusidas e imitadas. Se pòt totjorn uèi trobar en librariá dins d'edicions a bon mercat. Ça que la, d'autors acusèron Vasari de chovinisme.

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. « Paolo Uccello seriá estat lo pintre pus elegant e pus original dempuèi Giotto, s'aguèsse consagrat a las figuras d’òmes e als animals, lo temps que perdèt dins sas recèrcas sus la Perspectiva » Vasari, Vida dels grands artistas.
  2. « Se rapòrta que Giotto, dins sa jovença, pintèt un jorn d'un biais tan frapant una mosca sul nas d'una cara començada per Cimabue que lo mèstre, quand tornèt a son trabalh, temptèt mai d'un còp de la cochar amb de la man abans de s'apercebre de son enganada. »
  3. « Mai fait per la tintura que per la pintura. » Vasari : le Vite, vol I, p.215