Josèp Mariús Dieulofet

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Retrach de Dieulofet

Josèp Mariús Dieulofet (en francés : Joseph Marius Diouloufet; Agulha, lo 19 de setembre de 1771Cucuron, lo 19 de mai de 1840) foguèt un escrivan e poèta occitan de Provença.

Biografia[modificar | modificar la font]

Seminarista, emigrèt en Itàlia; foguèt negociant as Ais de Provença puei bibliotecari sota la Restauracion e fin finala licenciat durant la Monarquia de Julhet (segon Renat Merle.[1] e Robèrt Lafont).

Extrach dei Manhans[modificar | modificar la font]

Lei Manhans, títol dau grand recuelh de Dieulofet

[...] Quand lo matin au bèu soleu levant
De son tombèu veiretz vòstre manhan
Ressuscitar, prendre vida novèla,
E tot galòi sortir de son cocon,
Batent de l'ala e dejà parpalhon ;
Meiconeissent sa premiera origina,
Chanjant de nom e de vestit e de mina,
Coma tant d'autrei e fasent lo pompós,
Sus quauquaren botatz tot pela-mela ;
Sortent de l'uòu es d'abòrd amorós,
Ben lèu vesètz autorn de la fumèla
Virar lo mascle e puei la careçant,
Mesclar sei còrs, après se maridant ;
Neisson diriatz que per aquela afaire,
Manjan plus ren, elei n'an set ni fam ;
Tanben perèu lei paures ! viscon gaire,
E seis amors finisson lèu, pecaire !
Car sus lo soir lei desmaridaretz,
sus un estraç la maire botaretz,
Vos farà d'uòus certe ! una benurança !
Au galinier lo mascle gitaretz,
E puei sa frema, après sa delivrança.
Ansin finís l'amor e l'aliança.
Dei parpalhons... A ! Tot passa es verai,
Amor, plesir coma ròsa de mai;[...]

Òbras[modificar | modificar la font]

Premiera pagina dei Manhans
  • 1819 : Leis Magnans, pouémo didactique, en quatre chants, eme de notos de la coumpousitien de M. Diouloufet
  • 1823 : participèt a l'edicion de l'antologia Lo Boquet provençau.
  • 1829 : Fablos, contes, epitros et autros pouesios prouvençalos.
  • 1841 : Le Don Quichotte philosophe ou Histoire de l'avocat Hablard.

Liame extèrne[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Donadas dins lo site de Renat Merle : [1]