Guèrra Austroprussiana

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar


Còde QRpedia d'estampar per un accès dirècte a aquèth article
Donadas
d · m
Guèrra Austroprussiana
Picto infobox conflict.png
[[Imatge:|250px]]
Descripcion de la bandièra
Descripcion dau blason
Descripcion deu sagèth
Latitud
Longitud
Generalitats
Picto infobox conflict.png
Partida de
Sosclassa de
Nomenat d'aprèst
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Situat dens
País
Sit oficial
Informacions generalas
Picto infobox conflict.png
Data junh - aost de 1866
Luòc Euròpa Centrala
Eissida Victòria prussiana
Belligerants
Picto infobox conflict.png
Flag of the Habsburg Monarchy.svg Àustria

Flagge Königreich Sachsen (1815-1918).svg Saxònia
Flag of Bavaria (striped).svg Bavièra

Flag of the Kingdom of Prussia (1803-1892).svg Prússia

Flag of Italy (1861-1946).svg Itàlia

La Guèrra Austroprussiana se debanèt en 1866 e foguèt una etapa importanta dau procès d’unificacion d’Alemanha. Opausèt Àustria, sostenguda per uneis estats alemands magerament situats dins lo sud dau país, a una aliança italoprussiana, tanben sostenguda per uneis estats alemands magerament situats dins lo nòrd. S’acabèt per la victòria de Prússia qu’annexèt divèrsei territòris e expulsèt Àustria deis afaires alemands.

Causas de la guèrra[modificar | modificar la font]

Foguèt entraïnada per la rivalitat entre Berlin e Viena a prepaus de la supremàcia dins leis afaires alemands agravada a partir de 1848 per l’oposicion entre lei dos estats sus la question de l’unificacion alemanda. D’efèct, Prússia èra favorabla au projècte de Pichona Alemanha que sa realizacion necessitava d’unificar lo país a l’entorn de Berlin e de’n exclure leis Austrians. Per sostenir sa posicion, Prússia obtenguèt lo renfòrç d’Itàlia qu’èra lèsta a atacar l’Empèri Austrian dins lo sud en cambi de l’annexion de Venècia. Pasmens, coma lo resultat de la guèrra anava entraïnar un cambiament prefond deis equilibris entre poténcias europèas, lo cancelièr prussian Otto von Bisarck capitèt d’esplechar la question dei Ducats conquists a l’eissida de la guèrra de 1864 còntra Danemarc. Ocupats per Àustria e Prússia, la question èra venguda una fònt de tensions entre lei dos govèrns car Viena èra opausada a una annexion dei territòris per Prússia qu’èra demandada per la populacion.

Per empachar aquela annexion, leis Austrians assaièron donc d’organizar una campanha en favor d’un prince non prussian, ço qu’èra defenduda per un acòrd signat en 1864. La repòsta de Bismarck foguèt de proclamar l’annexion unilaterala dei ducats. Puei, lei dos estats reüniguèron sei partisans au sen de la Confederacion Germanica e mandèron un ultimatum au camp advèrs per retirar sei tropas dei ducats. Pasmens, per de rasons logisticas, Àustria deguèt tanben començar de mobilizar sei tropas. Aquela manòbra foguèt considerada coma ostila per Bismarck e l’armada prussiana ataquèt l’Empèri Austrian e seis aliats.

Debanament de la guèrra[modificar | modificar la font]

Lo debanament de la guèrra foguèt cort e leis operacions militaras devesidas en tres frònts principaus :

  • entre Àustria e Prússia, l’armada prussiana sosprenguèt leis armadas austrianas e saxonas que foguèron vencudas sus la frontiera puei esquichadas a Sadowa.
  • en Alemanha, lei Prussians e seis aliats capitèron de blocar leis ofensivas deis aliats deis Austrians au sud e d’ocupar lei país ostils au nòrd.
  • entre Àustria e Itàlia, l’armada italiana ataquèt l’armada austriana mai foguèt vencuda dos còps sus la tèrra e sus la mar.

Après aquelei combats, l’emperaire austrian capitèt d’organizar una armada novèla per protegir lo nòrd d’Àustria. Assaièt tanben de trobar un sostèn estrangier. Pasmens, Russia èra favorabla ais interés prussians car Bismarck aviá organizat una conferéncia russoprussiana per contenter lei revendicacions russas en Euròpa Orientala. De son caire, França preferiguèt tanben pas participar a la guèrra car Napoleon III pensava demandar una compensacion territòriala ai Prussians en cambi de sa neutralitat. Enfin, lo Reiaume Unit teniá ges de mejan d’intervencion terrèstra. Ansin, Àustria finiguèt d’acceptar de negociar la fin de la guèrra.

Consequéncias[modificar | modificar la font]

Lei condicions impausadas per Bismarck foguèron basadas sus sa volontat de favorizar l’unificacion d’Alemanha a l’entorn de Prússia e de pas transformar Viena en enemic acarnat. Ansin, Àustria deguèt dissòuvre la Confederacion Germanica e abandonar sei drechs d’intervencion dins leis afaires alemands mai perdiguèt ges de territòri franc de la region de Venècia donada ais Italians. Leis estats dau sud demorèron tanben independents car França èra opausada a una annexion prussiana de la region. En revènge, lo nòrd d’Alemanha, ocupada per lei fòrças prussianas, foguèt fòrça modificat : la màger part de la region foguèt annexada per Prússia e lo rèsta deguèt jónher una Confederacion d’Alemanha dau Nòrd contraròtlada per lei Prussians.

Ligams intèrns[modificar | modificar la font]

Bibliografia[modificar | modificar la font]

Referéncias[modificar | modificar la font]