Cinquena Guèrra Otomanoveneciana

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar


Còde QRpedia d'estampar per un accès dirècte a aquèth article
Donadas
d · m
Cinquena Guèrra Otomanoveneciana
Picto infobox conflict.png
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren


Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Informacions generalas
Picto infobox conflict.png
Data 1645-1669
Luòc Mar Mediterranèa
Cambiaments territorials Annexion de la màger part de Creta per l'Empèri Otoman

Annexion d'una partida de Dalmàcia per Venècia

Eissida Victòria otomana
Belligerants
Picto infobox conflict.png
Flag of Most Serene Republic of Venice.svg Venècia

Flag of the Sovereign Military Order of Malta.svg Òrdre de Malta
CoA Pontifical States 02.svg Estats Pontificaus
Royal Standard of the King of France.svg França
Banner of the Holy Roman Emperor with haloes (1400-1806).svg Sant Empèri Roman Germanic

Flag of the Ottoman Empire (1517-1844).svg Empèri Otoman
Batalhas
Picto infobox conflict.png
Combat dau 26 de mai de 1646 - Candia - Focchies - Combat dau 10 de julhet de 1651 - Dardanèls (1a) - Dardanèls (2a) - Dardanèls (3a) - Combat dau 3 de mai de 1657 - Combat dau 18 de mai de 1657 - Dardanèls (4a) - Combat dau 27 d'aost de 1661 - Combat dau 29 de setembre de 1662

La Cinquena Guèrra Otomanoveneciana o Guèrra de Creta se debanèt de 1645 a 1669. Opausèt la Republica de Venècia, sostengut per uneis estats europencs, a l'Empèri Otoman. Son enjòc èra lo contraròtle de l'illa de Creta, possession venecianas que foguèt atacada per leis Otomans. Après la capitada de son desbarcament sus l'illa, l'armada otomana la conquistèt rapidament franc dau pòrt de Candia onte la garnison veneciana resistiguèt fins a 1669 après 21 annadas de sètge. D'efècte, en causa de sa superioritat navala, Venècia capitèt d'avitalhar la vila. Pasmens, la superioritat terrèstra otomana empachèt lei Venecians de rebutar l'assaut advèrs. De mai, en causa de l'impopularitat de l'autoritat de Venècia en Creta, la populacion de l'illa foguèt pas ostila ais Otomans que poguèron s'avitalhar dirèctament dins la region maugrat son isolament a respèct dau rèsta de l'Empèri. Aquel equilibri explica la longor de la batalha que sa fin marquèt la fin de la guèrra. Creta, levat de quauquei sectors isolats, venguèt una província otomana mai Venècia obtenguèt divèrsei territòris en Dalmàcia.