Amanita caesarea
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
|
||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
||||||||||||
| Domergal | ||||||||||||
| Règne | Fungi | |||||||||||
| Division | Basidiomycota | |||||||||||
| Classa | Homobasidiomycetes | |||||||||||
| Sosclassa | Agaricomycetidae | |||||||||||
| Òrdre | Agaricales | |||||||||||
| Familha | Amanitaceae | |||||||||||
| Amanita caesarea (Scop. : Fr.) Pers. |
||||||||||||
Percorrètz la botanica sus Wikipèdia:
|
||||||||||||
La mojòla, o domergal/domengal o ovièra, o oronge, o romanèl/romanèla es un campairòl excellent comestible de l'òrdre dels agaricals e un dels mai apreciats benlèu tanben perque es pauc comun. Ja èra conegut pels romans, çò qu'explica lo sieu nom latin: Amanita caesarea, es a dire "amanita dels cesars".
Somari |
Descripcion [modificar]
- Capèl 8 a 15-20 cm, ovoïde puèi emisfèric e enfin convèxe, jamai espotit o deprimit, roge iranjat viu, trelusent, pro sovent cobèrt de tròces grands de la volva, blancs. Marga estriada.
- Lamas pron sarradas, jaune d'aur clar. Espòras blancas.
- Pè 8 a 15 cm, robust, dreit o leugièrament corbat, de la color de las lamas. Volva espessa, blanca, desjonhada del pè. anèl ample membranós, de la color del pè, enauçat e pendent.
- Carn ferma, blanca, jauna jos la cuticula. Odor agradiva, sabor doça de notz.
Ecologia [modificar]
Brotan dins las regions mediteranèas de la prima entrò la davalada, dins los bosques de fulhós (euses, castanhièrs, suvièrs).
Comestibilitat [modificar]
Excellent comestible, se pòt manjar tan fregit coma cru, talhat en lescas finas e macerat amb òli d'oliva.
Imatges [modificar]
-
Amanita caesarea
-
Amanita caesarea
-
Amanita caesarea jove
-
Amanita caesarea
