Decret d'Alhambra

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Còpia sagelada de l'edicte d'expulsion

Lo Decret d'Alhambra o l'Edicte de Granada foguèt publicat lo 31 de març de 1492 pels Reis Catolics Isabèl I de Castelha e son marit Ferrand II d'Aragon, après la casuda del reialme moro de Granada. Lo decret comandava la conversion o l'expulsion de totes los josieus d'Espanha, de lors territòris e possessions abans lo 31 de julhet de 1492, e causèt lor diaspòra per Magrèb, l'Euròpa Meridionala e l'Empèri Otoman, que son soudan Bayezid II i lor ofriguèt refugi. La comunautat josieva se resignèt al decret, a l'excepcion notabla del rabbin Don Isaac Abravanèl, qu'opausèt una resisténcia, en cercant de far anullar o revocar lo decret. 150 000 josieus causiguèron la conversion, de 150 000 a 200 000 l'exili en Navarra, en Portugal, en Itàlia, en Africa del Nòrd o en Mediterranèa Orientala. Los que partiguèron temptèron de recuperar lors crèdits e de vendre lors bens abans lor partença, lèu-lèu e a pèrda.