Paul Auster

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar


Paul Auster (Newark, Nòva Jersey, 3 de febrièr de 1947) es un escrivan american.

Biografia[modificar | modificar la font]

Paul Auster nasquèt a Newark, en 1947 dins una familha originària d'Euròpa centrala e de confession jusieva. Lo seu contacte ame los libres foguèt fòrça prematur gràcias a la bibliotèca qu'un oncle sieu, traductor, li daissava consultar. Entre los escrivans que preferissiá dins sa joventut se trapan: Fiódor Dostoievski, Edgar Allan Poe, Miguel de Cervantes e Samuel Beckett. Comencèt a escriure quand aviá 12 ans, quitament abans de descobrir lo beisbòl, un espòrt plan recorrent dins sas òbras. Entre 1965 e 1967 estudiet a l'Universitat de Colúmbia las literaturas francesa, italiana e anglesa. Mai tard, comencèt a traduire d'autors franceses e viatgèt fins a París, ont capitèt pas l'examen de dintrada a l'Institut des Hautes Etudes Cinématographiques. Tornèt als Estats Units en 1967 e durant los deu ans seguents, trabalhèt dur. Escriguèt d'articles per divèrsas revistas, comencèt las primièras versions del Viatge d'Anna Blume e de Lo palatz de la luna, trabalha dins un petrolier. Durant aqueles ans collaborèt a mantuna publicacion coma The New York of Books e a Harper's Saturday Review. Posteriorament, tornèt cap a França ont demorèt tres ans (1971-1974) merces a las seunas traduccions de Stéphane Mallarmé, [[Jean-Paul Sartre o Georges Simenon, escriguèt tanben de poesias e d'òbras de teatre.

Lo 1979, aprèp que divorcièsse amb sa primièra esposa, l'escrivana Lydia Davis, e d'ensajar sens capitada de publicar un roman policièr jol pseudonim de Paul Benjamin (Bala falsa), la mòrt de son paire li procuèet un pichon eiretatge que li permetèt de sortir dels problèmas economics e li inspirèt la creacion de L'invencion de la solitud (1982), son primièr succès literari, considerat per fòrça gents coma una òbra autobiografica.

Se maridet per segona vetz ambe l'escrivana Siri Hustvedt en 1981.

Foguet pas duscas la publicacion de Trilogia de Nòva York (1985-1986), que recebèt una reconeissença internacionala. S'agis d'una sèrie de tres contes, que avançarian la publicacion lo seu primier roman, Lo pais de las darrieras causas (1987). A aguesta, seguisson autras titres coma Lo palatz de la luna (1989) e La musica de l'azar (1990), feta filme per Philip Hass. Lo 1992 merces a la seuna obra Leviatan trapet l'èxit total e recebet lo premi Medici (1993).

Entre 1973 e 1974 demoret en Occitania (Moissac) onte coneguèt la realitat occitana, sensible a la question occitana, ne parla dins lo seu Diari d'Ivern, onte emplega lo mot occitan 'estrangers' diversas vegadas.