Nutacion
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
La nutacion (del latin nutare 'oscillar') es una leugèra oscillacion (coma un movement de caboteig) de l'ais de rotacion d'una planeta, coma l'oscillacion periodica del pòl de la Tèrra al torn de sa posicion mejana dins l'esfèra celestiala, deguda a l'influéncia de la Luna sus la planeta, similara al movement d'una baudufa quand pèrd de fòrça e es prèsta de casudar. La nutacion de la Tèrra es provocada per l'atraccion diferenciala del Solelh e de la Luna subre l'abultament equatorial de la Tèrra. Son efècte se superpausa al movement de precession e se manifèsta coma una pichona oscillacion conica de basa elliptica subre la posicion mejana de l'ais terrèstre. Se compausa de divèrsas oscillacions superpausadas, mas la mai importanta provòca que los pòls de la Tèrra se desplacen nau segonds d'arc cada 18,6 ans.
Lo Solelh produtz un autre efècte de nutacion d'importància fòrça menora, amb d'un periòde mejan de 1/2 an e un desplaçament polar maximal de 0,55" d'arc. Las autras planetas produsisson tanben de variacions, apeladas pertorbaments (pertorbasons), mas que mancan d'importància per lor valor pichona.
La nutacion foguèt descurbida en 1728 per l'astronom anglés James Bradley. Fins a 20 ans pus tard, se saupèt pas que la causanta del movement èra l'atraccion gravitatòria de la Luna combinada amb la del Solelh.
