Frans van Ravenlingen
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
|
||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Naissença | ||||||||||||
| Decès | ||||||||||||
| VIAF | 73982616 | |||||||||||
| ISNI | 0001 2281 8784 0000 0001 2281 8784 | |||||||||||
Frans van Ravelingen, sovent latinizat en Franciscus Raphelengius, (27 de febrièr de 1539, Lannoy — Julhet de 1597, Leiden) èra un universitari, estampaire e librari olandés d'origina flamenca. Titular de la cadièra d'ebrieu a l'Universitat de Leiden, coneissiá tanben l'arabi e lo persan. Son diccionari arabi-latin foguèt publicat après sa mòrt, en 1613. Èra lo primièr diccionari d'aquela lenga. Èra lo gendre de l'estampaire Christopher Plantin e gavidava lo burèu de Platin a Leiden. Sa reputacion faguèt venir Joseph Justus Scaliger a Leiden en 1593. Es tanben conegut coma lo primièr lingüista qu'entrevistèt la relacion entre lengas europèas e iranianas, que desboquèt mai tard sus la nocion d'indo-europèu.
Fonts [modificar]
- Fuks, Lajb, et al., Hebrew Typography in the Northern Netherlands, 1585-1815, pages 16-17, BRILL publishers 1984, ISBN 9004070567
- http://www.teheran.ir/spip.php?article576 (fr)
