Catedrala de Sant Jaume de Bilbao

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Vista de la façada e de la torre
Pòrta principala

La Catedrala de Sant Jaume es la glèisa pus anciana de Bilbao, mencionada dins la carta autrejada per Diego López de Haro en 1300, l'an de la fondacion de la vila. Son patronatge es associat a l'itinerari costièr del Camin de Sant Jaume.

La glèisa gotica actuala es bastida sus un ancian ermitatge. Es un temple de tres naus escalonadas. La nau centrala, pus nauta, a de triforium e de clerestorium; es cobèrta per de voltas d'arestas ; en defòra, d'arcs botants e de contrafòrts ajudan a partejar las pressions. Al començament del sègle XVI se bastiguèt la sacristia e las clastras, que s'i accedissiá dempuèi lo temple o dempuèi la carrièra en travèrs de la « Pòrta de l'Àngel ». Sa decoracion tardogotica culmina dins una romieva fasent allusion a los pelegrins. A la fin del sègle XVI se bastiguèt lo portic ; sa tòca èra d'abrigar lo mercat e de fortificar la glèisa dins aquel costat ont fondamenta èra pas fòrça solida ; uèi, s'i pòt veire los pilars inclinats per la pression del bastiment. La catedrala a conegut mantuna modificacion; sa façada originala gotica foguèt remplaçada en 1650 per un arc de trionf dessenhat per Martín Ibáñez de Zalbidea e, un còp de mai, en 1883-1891 remplaçada per l'òbra neogotica actuala, dessenhada per Severino de Achúcarro. En 1785 Luis Paret dessenhèt la font neoclassica de la placeta.

Referéncias[modificar | modificar la font]

  • Entresenha toristica de la comuna de Bilbao.