Bessie Smith
|
||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
||||||||||||
|
Bessie Smith en fotografia de Carl van Vetchen.
|
||||||||||||
|
|
||||||||||||
| Nom | Elizabeth Smith | |||||||||||
| Naissença | 15 d'abril de 1894 a Chattanooga, Tennessee |
|||||||||||
| País d’origina |  Estats Units |
|||||||||||
| Decès | 26 de setembre de 1937 a Clarksdale, Mississipí |
|||||||||||
| Profession(s) | cantaire | |||||||||||
| Genre(s) | jazz, blues | |||||||||||
| Annadas activas | 1912 - 1937 | |||||||||||
Elizabeth "Bessie" Smith (1894-1937) foguèt la pus populara cantaira nòrd-americana de jazz e blues dels ans 1920 e 30[1]. Sa estil de cant a influençat Janis Joplin e Norah Jones.
Estil[modificar]
Aviá una votz tipicament negra, expressiva e metiá tala delicadesa e art en l'interpretacion dels blues que manteniá ne suspenes l'ànim del public en lo fasent rire o plorar. La siá extraordinària mímica, amb la que s'acompanhava, èra un complement eficaç per las siás interpretacions. Èra cossí se tot lo sieu còrs, fins los mai pichons movements, aguèsson qualquarren de la cançon qu'interpretava. Tanben improvisava de passatges de dança que provocavan l'entosiasme del public.
Lo declivi[modificar]
Mas a mesura que la nomenada epòca negra comencèt a declinar e lo gost del public s'inclinava vèrs las cançons ròsas de Hollywood, la reputacion d'aquela extraordinària en cantant foguèt tanben en declinant, se plan Bessie se donèt pas per vencuda e interpretèt aquelas melodias doças en las i donant un quite aire, en las impregnant de swing, amb lo que poguèt se manténer en lo primièr plan de l'interès, mas a basa d'un esgotador trabalh.
Malgrat tot, arribèt un moment en que se la vegèt en vendent cacauets pels bars e cafès.
La mòrt de la melhor interprèta de blues de tota l'istòria del jazz foguèt autenticament tragica. En sofrint un accident automobilistic, se li produsiguèt una granda emorragia e foguèt portada rapidament dins l'espital mai prèp, mas dins aquel espital se neguèron a l'assistir perque ailà pas s'acceptavan negres, après recórrer fòrça quilomètres, per fin se trobèt un espital singularment alièn als perjudicis raciales, mas l'emorragia aviá ja acabat amb la vida de l'extraordinària artista.
Referéncias[modificar]
- ↑ Jasen, David A.; Gene Jones (September 1998). Spreadin' Rhythm Around: Black Popular Songwriters, 1880–1930. Schirmer Books, 289. ISBN 978-0-02-864742-5.
