Jòc de ròtle (Jòc de Societat)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Pagina d'ajuda sus l'omonimia Pels articles omonims, vejatz jòc de Ròtle (omonimia).

Un jòc de ròtle es un jòc que se basa dins la descripcion d'una situacion fictiva e que los jogaires pòdon cambiar los eveniments del recit pel fach que contraròtlan las accions conscients de qualques personatges del jòc. Normalament se jutja entre doas o mai personas, una de d'aqueles assumís lo ròtle de director de jòc alara lo rèsta an lo contraròtle d'un personatge. Encara que lo director pòt daissar la decision de las questions de l'azard, sovent s'utiliza de sistèmas estatistics per aumentar lo realisme o l'imparcialitat de las las decisions presas pels jogaires. Los sistèmas mai utilizats son los tiratjes de dats e las règles preestablidas, tanben es possible d'utilizar una documentacion basada sus la realitat o fonts acceptadas.

Categorias de jòc de ròtle[modificar | modificar la font]

Existisson doass modalitats principalas de jòc: partida de taula e partida de ròtle en viu.

Partida de jòc de ròtle de taula, lo director de jòc es a l'extrèma esquèrra de la fotografia.

Jòc de ròtle de taula[modificar | modificar la font]

Los jòcs de ròtle de taula demandon cap de material per los jogar. L'objectiu del jòc, simplament, es imaginar una situacion, encarnar coma pensariá lo personatge e jogar mentalament coma tal. Encara que las partidas pòdon s'acompanhar fòrça material de supòrt: paper e gredons, libres amb de règlas preestablidas, dats de divèrsas fàcias, libres, fichas del personatge a interpretar e mapas, figuras a escala dels personatges e tot çò que pòsca ajudar per una partida, incluent l'ambiança (coma de sons o musica). Lo desvolupament del ròtle se compausa per tres accions: dialogar, imaginar e interpretar. Los personatges desvolupan la seuna accion fictiva en funcion de çò que decidisson lo jogaire e lo director de jòc. Es possible que, pendent la partida, lo personatge morís, mas res empacha lo jogaire de crear un personatge nòu per la seguent partida. Dins los jòcs de ròtle i a pas necessàriament de guanhaires o perdaires, sonque los jogaires son mai o mens bons dins l'interpretacion d'un personatge. Pòt tanben existir diferents sistèmas per premiar l'accion dels jogaires, coma per exemple l'acumulacion de punts d'experiéncia administrats pel director de jòc.

Lo ròtle del director de jòc[modificar | modificar la font]

Lo Director de Jòc (sovent nomenat Master, per influencia anglosaxona) se limita a descriure çò que percebon los personatges, normalament de paraula o en situacions concrètas mejans de dessenhs o mapas. Tanben es el que decidís la partida e las situacions preestablidas que se passarán, siá d'esperel o amb supòrt de libres destinats al respècte. Lo Director de Jòc pòt pas agir coma los autres, perque es l'arbitre e narrator de la partida. Sovent es encarregat de decidir de las accions de totes aqueles personatges que son pas contrarotlats pels autres jogaires, de biais que la seuna tasca es pas obligatòriament fastigós. En boticas especializadas se pòt comprar practicament tots lo material, coma figurinas de plomb, idealas per visualizar melhor un personatge o determinar exactament la localizacion de cadun dins un combat o situacion dificila.

Règlas dels jòcs de ròtle[modificar | modificar la font]

dats per jòcs de ròtles

Las règlas cambian completament segon lo sistèma de jòc. Normalament los personatges qu'interprètan los jogaires son pas invulnerables nimai omnipotents. Es per aquò que los seus limits fisicas e psiquicas son definidas numericament sus un fuèlh de papièr. S'indican las capacitats, coma la Fòrça e nivèl cultural del personatge, las seunas abilitats e possessions e traches de la seuna personalitat. La psicologia del personatge, normalament, serà fòrça diferenta d'aquela del jogaire. Lo tòca d'aquel es d'ensejar de pensar coma reaccionariá lo seu personatge dins una situacion determinada, e non coma reaccionariá d'esperel. Las situacions sovent se resòlvon mejans l'usatge de dats: se jòga amb de dats de 4, 6, 8, 10, 12, 20, 30 o 100 fàcias.

Jòc de ròtle en viu[modificar | modificar la font]

Jogaires en Lituania

Lo jòc de ròtle en viu se diferencia del jòc de taula per lo biais d'exprimar las accions del personatge. Lo jòc de ròtle en viu es fòrça pròche del teatre d'improvisacion, perque es lo quita jogaire que representa lo personatge dins l'entorn fisic. Dins un jòc de ròtle en viu se delimita un espaci e un temps de jòc. Dins aquelas limitas espaciotemporalas totes los jogaires interprètan los seus personatges dins lo sens dramaticoteatral. Se vòl que lo seu personatge salte se deu de saltar, si vòl que lo seu personatge sedusca a un autre lo personatge deu seduire (l'interpretant) l'autre (que se daissarà seduir o no segon las especificitat del seu personatge). Los límits d'interpretacion teatrala devon èsser plan de marcats, evidentament, per la volontat e l'integritat dels jogaires, personas non jugairas e l'environament fisic.

Finalitat[modificar | modificar la font]

Los jòcs de ròtle son de jòcs qu'insistan sus l'interaccion sociala e la collaboracion, a la diferéncia d'autres jòcs qu'insistan sus la competicion.

Coma las novèlas o filmes, los jòcs de ròtle desvolopan l'imaginacion. L'interactivitat es la diferéncia entre los jòcs de ròtle e la ficcion tradicionala. Alara qu'un telespectator es un observaire passiu, un jogaire de ròtle causís çò qu'afectan a l'istòria. De tals jòcs de ròtle venon de la tradicion antica de la narracion dels contes qu'un un pichon grop d'amics collaboran per crear una istòria.

Los participants dels jòcs de ròtle crean de caràcters especifics e una trama. Un sistèma consistent de règles e un scenario mai o mens realista que menaja lo suspens. Lo nivèl de realisme varia entre una consisténcia basica creant una istòria realizable fins a de monds parallels al real.

Istòria dels jòcs de ròtle[modificar | modificar la font]

Se definissem lo ròtle coma un jòc d'interpretacion, aisidament podèm observar que venon dels temps ancians, e mai d'espècias non umanas interpretan las bregas en diversion, entraïnament o simulacion. Una estapa importanta es marcada per aquel tipe de jòc amb l'apareison de la trilogia Lo Senhor dels Anèls, que de lectors requèron mai d'istòrias dins l'univèrs fantastic creat per Tolkien. Lèu sorgiguèron los primièrs libres de règlas e istòrias basades sus aquel univèrs, e dins d'autres monds de fantasia. Un dels sistèmes de jòc mai conegut foguèt lo primièr a èsser publicat e comercializat, Dungeons & Dragons («Donjons e Dragons» en anglés), que fotguè publicat pel primièr còp als Estats Units d'America en 1974.[1]

Diversitat dels jòcs de ròtle[modificar | modificar la font]

I a una larga varietat de jòcs. D'en primièr cadun pòt se fabregar las seunas pròpias règles en funcion de las seunas peculiaritats. Pasmens actualament la tendéncia, promocionat per l'estrategia comerciala, es d'unificar los nòus jòcs e les reedicions dels ancians jos un meteis sistèma de jòc, nomenat sistèma D20. Vaquí una lista de qualques jòcs classics:

Vejatz tanben[modificar | modificar la font]

Referéncias[modificar | modificar la font]

  1. (en)Primièras edicions de Dungeons & Dragons de 1974 a 1977

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]