Sulayman ibn Abd-al-Màlik

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca


Gtk-dialog-info.svg Aqueste article es sortit d'un traductor automatic e fa besonh d'unas correccions de gramatica, d'ortografia e de sintaxi.

Sulayman ibn Abd-A lo-Màlik o, tot simplament, Sulayman —en arab سليمان بن عبد الملكSulaymān ibn ʿAbd a lo-Malik— (c. 674-717) foguèt califa omeia marwànida de Damasc (715-717). Èra filh del califa Abd-a lo-Màlik ibn Marwan e de Wallada bint a lo-Abbas bint Djaz.

La siá vida es fòrça desconeguda en los primièrs tres decennias. Seriá nascut e demorat en Medina e s'auriá tralladat a Siria pendent la segonda guèrra civila (680-692) amb autras membres de la branca marwànida. Lo 701 dirigiguèt la peregrinació a La Mèca. Lo 704 moriguèt Abd a lo-Aziz ibn Marwan, fraire del califa regnant Abd-a lo-Màlik ibn Marwan (685-705) e eretièr designat ja pel paire Marwan E, e lo califa designèt alavetz eretièr als sieus pròpris filhs a lo-Walid E e successivament Sulayman.

Lo sieu fraire pugèt al tròn lo 705 e va a Sulayman nomenar governador del djund de Filistin ont transportèt la capitala a Ramla. Lo 710 donèt asil a qualques membres de la familha dels Muhallàbides qu'avián queigut en desgràcia, mas avián pogut fugir de la preson, que Yazid ibn a lo-Muhallab (après governador de l'Iraq). Sembla entre el que las relacions amb lo sieu fraire èran pas fòrça bonas perque aquel ensajava impausar coma successor a lo sieu pròpri filh Abd a lo-Aziz e aviá lo supòrt del general a lo-Hajjaj, l'enemic principal dels muhallàbides. Malgrat los plans de lo sieu fraire, a la mòrt d'aquel lo 24 de febrièr del 715 Sulayman, tal coma èra estat establit, pugèt al tròn sens oposicion coneguda. Lo nòu califa aguèt residéncia principala a Jerusalem. Jos lo sieu govèrn se conquistèron lo Gurgan e lo Tabaristan.

Lo 716 tornèt dirigir lo pelegrinatge e lo meteis an anèt a Dabik, al nòrd de Siria, que li faguèt de quartièr general en la campanha contra los bizantins (716-718) que dirigiguèt per tèrra Maslama ibn Abd a lo-Malik e per mar Umar ibn Hubayra a lo-Fazari. L'estiu del 717 s'inicièt lo sètge de Constantinòple (que fracassèt lo 718). Moriguèt a Dabik lo 24 de setembre del 717. Lo sieu filh e eretièr designat, Ayyub, èra mòrt pauc abans que lo sieu paire e se sona que jos influéncia del conselhièr esperital Radja ibn Haywa foguèt designat successor lo sieu besnebot Úmar ibn Abd-a lo-Aziz (Umar II), mas sembla qu'èra lo successor natural per drech de senioritat, per legitimat e per tradicion.

Bibliografia[modificar | modificar la font]

  • Encyclopaedia of Islam. Second Edition, Brill Publishers, Lèida, s.V. "SulaymāN b. ʿAbd A lo-Malik".