Senta Aulaia (Perigòrd)

Senta Aulaia; Saint-Aulaye
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	Molin en riba de Drona o pusleu de Risona (Drona es darrer).
	Armas
	Armas
	Geografia fisica
Coordenadas	45° 12′ 11″ N, 0° 08′ 06″ E
Superfícia	34,71 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 132 m; 61 m; 32 m
	Geografia politica;
Region ist	Perigòrd ;
Parçan	Dobla de Perigòrd;
Estat	França;
Region	Novela Aquitània;
Departament	Dordonha ;
Arrondiment	Periguers;
Canton	Montpaun e Menestairòu (chapluec dau Canton de Senta Aulaia avant 2015);
Intercom	CC dau País de Senta Aulaia (residéncia);
Comuna	Senta Aulaia e Pueimangor
	Geografia umana
Populacion; (2018)	1 358 ab.
Densitat	39,12 ab./km²
	Autras informacions
Còde postal	24410
Còde INSEE de seccion	24376
Divèrs	comuna delegada

Pels articles omonims, vejatz Senta Eulàlia (omonimia).

Santa Aulaia (prononciacion [ʂɛ̃ⁿtɔw’lajɒ] ^[1])^[2] o Senta Eulàlia^[1] (en francés: Saint-Aulaye) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Dempuei lo 1er de genier de 2016 la comuna s'es regropada emb Pueimangor per formar la comuna novela de Senta Aulaia e Pueimangor.

Geografia

Perimètre dau territòri

Aquò's la situacion en 2015, abans las diferentas fusions de comunas.

Comunas confrontantas de **Sent Aulaia**
Les Essards (Charanta), Chanaur	Bona (Charanta)	Sent Privat daus Prats
Pueimangor		Sent Vincenç de Jaumostier
La Ròcha Chalés		Servenchas

Toponimia

La prononciacion es [ʂɛ̃ⁿtɔw’lajɒ] ^[1]. Chantal Tané e Tristan Hordé tròban qu'una sola fòrma anciana, fòrtament latinizada : Bastida de Sancta Eulalia ^[3]. Mas los exemples daus autres cas semblables fan pensar que lo nom deviá èsser pauc diferent dau nom actuau (cf. Senta Eulàlia (Gironda), qu'es atestada Sancte-Eulaye-in Baresio, en 1273-1289, e Sancte Euladie-Embares, en 1311 ^[4]; la diferéncia es la prononciacion de la finala de senta, en [-ə], que fai que la comuna girondina podiá gardar lo E- iniciau d' Eula(d)ia). La senta onorada dins lo nom de la comuna es Senta Aulària de Barcelona, en latin Sancta Eulalia, martirizada a Barcelona en 304.

L'aferèsi, supression de la vocala iniciala dau segond mot, E- d' Eulalia, remplaçada per la vocala finala dau prumier, -a de Senta (Dauzat parla d'elision) ^[5], dona, en partent d' Eulàlia, Aulàlia^[6]. Per la seguda, i a pas de certitud. Çò pus probable seriá : Aulàlia (o puslèu Aulalha, per palatalizacion) > Aulàdia (dissimilacion) > Aulaia. La question es de saber se i a pas agut d'estapa intermediària abans Aulàdia; un òrdre Aulàlia > Aulària (autra dissimilacion; la fòrma es plan espanduda en occitan, coma estapa o coma resultat finau) > Aulàdia > Aulaia, es pas impossible. Autra possibilitat : Aulàlia > Aulària > Aulaia. En tot cas, una fòrma coma Eulàlia o Aulàlia seriá artificiala : la finala -lia dona obligatòriament -lha (cf. latin filia > filha).

Veire tanben Senta Aulària.

Istòria

Sieti de chastelaniá en 1789, emb 3 parròfias (o partidas) dependentas^[7].

Administracion

Lista deus cònsols successius
Periòde		Identitat	Etiqueta	Qualitat
març de 2008	decembre de 2015	Yannick Lagrenaudie	PS	Capdau d'escòla, cònsol de Senta Aulaia e Pueimangor (2016-2026)
març de 1989	2008	Pierre-Claude Laviale	UDF	Conselhièr general (1976-2001)
març de 1971	1989	Rémy Robin	PS
	1971
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna era chapluec dau canton de Senta Aulaia; es aura dau canton de Montpaun e Menestairòu.

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 1361, totala: 1388

1 130

1 064

1 235

1 400

1 437

1 440

1 397

1 480

1 518

1 519

1 524

1 532

1 451

1 481

1 518

1 510

1 464

1 531

1 525

1 610

1 634

1 399

1 435

1 443

1 211

1 248

1 352

1 356

1 379

1 398

1 524

1 531

1 399

1 364

1 359

1 354
1 379

2009

2010

1 360
1 385

1 360
1 383

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

Luecs e monuments

Personalitats ligadas emb la comuna

Veire tanben

Comunas de Dordonha

Ligams extèrnes

Nòtas

1 2 3 https://web.archive.org/web/20120611151536/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/st-aulaye/SAINT-AULAYE.htm
↑ Sant Olayo o Sant Olaye (segon Tortolon https://archive.org/stream/tudesurlalimite00bringoog#page/n38/mode/1up)
↑ Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 303
↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 285
↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 586, a St-Araille
↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 296, per Sentralha (Òut e Garona)
↑ Série B - Cours et juridictions. Archives départementales de la Charente.

Portau de Perigòrd

[dord-1] 1 2 3 https://web.archive.org/web/20120611151536/http://communes-oc.cg24.fr/cantons/st-aulaye/SAINT-AULAYE.htm

[2] Sant Olayo o Sant Olaye (segon Tortolon https://archive.org/stream/tudesurlalimite00bringoog#page/n38/mode/1up)

[3] Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 303

[4] Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 285

[5] Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 586, a St-Araille

[6] Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 296, per Sentralha (Òut e Garona)

[7] Série B - Cours et juridictions. Archives départementales de la Charente.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]