Raoul Salan
Raoul Salan (10 de junh de 1899, Ròcacorba - 3 de julhet de 1984, París) es un generau francés que tenguèt un ròtle important durant lei guèrras de descolonisacion en Indochina e en Argeria.
Engatjat dins l'armada francesa en 1917 coma oficier après d'estudis militars, participèt a la fin de la Premiera Guèrra Mondiala. Puei, foguèt afectat a plusors pòstes dins lei colonias ò dins d'unitats d'entresenhas. Se destrièt durant la retirada dei rèstas de l'armada francesa après l'evacuacion de Dunquèrca e se ralièt ais Aliats en decembre de 1942. Foguèt alora rapidament nomat coronèu puei generau de bregada.
Nomat director dei tropas colonialas en 1949, foguèt mandat en Indochina. En 1952, i remplacèt Jean de Lattre de Tassigny coma cap dau còrs expedicionari francés dins la region. I ganhèt plusors batalhas, mai i encoratjèt tanben lo desvolopament de la tortura. Quitèt la region en 1953 en causa de desacòrdis amb lo generau Paul Ély. Nomat delegat generau dau govèrn en Argeria per de Gaulle après la casuda de la IVa Republica, s'opausèt pauc a cha pauc a la politica argeriana de París. Se retirèt en junh de 1960 e s'associèt a la temptativa de còp d'Estat dau 22 d'abriu de 1961. Puei, s'exilièt en Espanha onte fondèt l'Organizacion de l'Armada Secrèta (OAS). Menèt alora una guerilha còntra lei partisans de l'independéncia argeriana marcada per plusors atemptats saunós e destruccions d'infrastructuras civilas. Arrestat lo 22 d'abriu de 1962, foguèt condamnat a la preson a vida. Pasmens, foguèt amnistiat en 1968 e reabilitat en 1982.