Polipropilèn

Lo polipropilèn es un polimèr de formula generala –[CH₂–CH(CH₃)–]_n eissit de la polimerizacion dau propèn^[1]. Descubèrt en 1951 per J. Paul Hogan (1919-2012) e Robert Banks (1921-1989), (-CH2-CH(CH3)-)n^[2], permet de fabricar de matèrias plasticas pauc costosas, fòrça resistentas, leugieras, esterilizablas e reciclablas. De mai, es tanben un isolant electric eficaç. Seis aplicacions son nombrosas dins l'embalatge, dins la fabricacion d'objèctes e en electrotecnica.

Liames intèrnes

Plastic.
Propèn.

Bibliografia

Nòtas e referéncias

↑ Lo tèrme polipropilèn vèn de propilèn, un tèrme istoric utilizat per designar lo propèn avans l'adopcion dei règlas actualas de nomenculatura deis alcèns.
↑ (en) Stephen Stinson, « Discoverers of Polypropylene Share Prize », Chemical & Engineering News, vol. 65, n° 10, 1987, p. 30.

[1] Lo tèrme polipropilèn vèn de propilèn, un tèrme istoric utilizat per designar lo propèn avans l'adopcion dei règlas actualas de nomenculatura deis alcèns.

[2] (en) Stephen Stinson, « Discoverers of Polypropylene Share Prize », Chemical & Engineering News, vol. 65, n° 10, 1987, p. 30.

[1]

[2]