Polietilèn

Lo polietilèn es un polimèr de formula generala –[[CH₂–CH₂]_n– eissit de la polimerizacion de l'etilèn C₂H₄. Descubèrt per azard en 1898 per lo quimista alemand Hans von Pechmann (1850-1902)^[1], suscitèt l'interès de l'industria quimica a partir deis ans 1930. Aquò menèt a la concepcion dau premier polietilèn de bassa densitat en 1939. Puei, dins lo corrent deis ans 1950, foguèron desvolopats de metòdes fisables per produrre de quantitats importantas de polietilèn d'auta densitat. Pauc costós, lei diferents tipes de polietilèn constituïsson la matèria plastica pus utilizada dins lo monde amb una produccion de 100 milions de tonas en 2018. Leis aplicacions son nombrosas, en particular dins lo domeni de l'embalatge. Per aquela rason, lo polietilèn es un agent essenciau de la pollucion plastica.

Liames intèrnes

Etilèn.
Plastic.

Bibliografia

Nòtas e referéncias

↑ (de) H. von Pechmann, « Ueber Diazomethan und Nitrosoacylamine », Berichte der Deutschen Chemischen Gesellschaft zu Berlin, vol. 31, 1898, pp. 2640-2646.

[1] (de) H. von Pechmann, « Ueber Diazomethan und Nitrosoacylamine », Berichte der Deutschen Chemischen Gesellschaft zu Berlin, vol. 31, 1898, pp. 2640-2646.

[1]