Otto Nordenskjold

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar


Gtk-dialog-info.svg Aqueste article es sortit d'un traductor automatic e fa besonh d'unas correccions de gramatica, d'ortografia e de sintaxi.
Otto Nordenskjöld (a man drecha) amb José María Sobral sus l’isla Snow Hill, a l'entorn de 1904.

Nils Otto Gustaf Nordenskjöld (6 de decembre de 1869 - 2 de junh de 1928) foguèt un geòleg, geògraf e explorador polar suedés.

Nordenskjöld nasquèt a Hesselby, Småland, a l'èst de Suècia, dins una familha finlandesa-suedesa que compreniá son oncle Adolf Erik Nordenskjöld, un autre explorador polar famós. Estudièt a l'Universitat d'Uppsala, e i obtenguèt un doctorat en geologia lo 1894, e mai tard venguèt professor associat del departament de geologia de l'universitat.

Otto Nordenskjöld comandèt d'expedicions mineralogicas en Patagònia durant los ans 1890, e a Alaska e dins l'airal de Klondike (Yukon), Canadà en 1898.

En 1905 foguèt designat professor de geografia (amb geografia comerciala) e etnografia en l'Universitat de Göteborg.

Expedicion Antartica Suedesa[modificar | modificar la font]

Capitanegèt l’expedicion Antartica Suedesa de 1901-1904, a bòrd del vaissèl Antarctic. L'expedicion visitèt las islas Malvinas, e lo vaissèl, comandat pel marin antartic Carl Anton Larsen, daissèt al grop de Nordenskjöld dins l'isla Snow Hill, a la còsta orientala de la Peninsula Antartica. Nordenskjöld Passèt l'ivèrn dins l'isla, mentre la Antarctic tornèt a las Malvinas. L'estiu seguent, Larsen se dirigiguèt de nòu al sud, en ensajant tornar amb lo grop de Nordenskjöld, mas demorèt atrapat al gèl, que faguèt impacte e trincar lo buc, en obligant a Larsen e la siá tripulació a passar l'ivèrn en un refugi improvisat dins Isla Paulet.

La fauta de nòvas sus Nordenskjold mobilizèt los suedeses, franceses e argentins per tal d'organizar una expedicion de recuperacion.

Larsen E Nordenskjöld se trobèron fin finala dins son refugi a baia Esperança a fins de 1903, ont foguèron salvats per la corbeta de la Marina Argentina ARA Uruguai (al comandament del capitani Julián Irizar), e qu'èra estat enviada quand la Antarctic aviá mancat en lo sieu assag de tornar a America del Sud l'an anterior. Malgrat las dificultats finalas e las grandas penurias patidas, l'expedicion foguèt considerada un succès scientific.

Durant sa campanha accidentada, Nordenskjold atenguèt la maximala latitud australa per tèrra fins alavetz, en èsser arribat als 66 gras 33' de latitud sud. Precisèt d'autra banda la, fins aquel moment, incerta geografia de la zòna, en avent explorada granda part de la còsta orientala de la Peninsula Antartica, en comprenent çò Cap de Longing, isla James Ross, lo grop de l'isla Joinville, e l’archipèl Palmer, e realizèt d'observacions magneticas.

Çò de mès d'estonant descobèrta realizada per la siá expedicion es la trobalha en l’isla Seymour de rèstas fossils d'animals preistorics. Las mòstras trobadas, que se consolidarián amb nòvas trobalhas als seguents decènnis suggerisson que la inhòspita region aviá gaudit de temperaturas tropicals en autras epòcas.

De retorn a Euròpa, après partejar los sieus succèsses scientifics, Nordenskjold, dos ans mai tard, escriguèt un libre amb las experiéncias de la siá expedicion.

L'expedicion que portèt lo nom de Nordenskjöld a la reputacion, li portèt tanben un enòrme còst que lo daissèt tremendament endeutat.

Cronologia de l'expedicion[modificar | modificar la font]

En Octòbre de 1901: Otto Nordenskjold, geòleg suedés de 32 ans part de Göteborg al vaissèl Antartic al bòrd d'autras 6 scientifics amb direccion a l'Antartida en Decembre de 1901: L'expedicion partís, après aprovisionar-se a Buenos Aires, cap a las Islas Malvinas, en s'avent incorporat a ela lo alferes de la marina argentina José María Sobral.

En Febrièr de 1902: Nordenskjold e lo sieu grop desembarca dins l'isla Paulet per contunhar per los sieus pròpris mejans cap al sud e establir fin finala la siá basa dins l'isla Snow Hill per hivernar.

En Novembre de 1902: Lo Antartic, al comandament del capitani Larsen, de retorn de las islas Malvinas, afronta de gèls en navegacion que li bloquèjan l'avançada cap a l'isla Snow Hill.

En Decembre de 1902: Larsen destaca a bòrd d'un balener a un grop integrat per Andersson, Duse e Toralf Grunden amb l'intencion d'aténher far contacte amb Nordenskjold.

1903: Rescat de l'expedicion de Otto Nordenskjöld

Autras expedicions[modificar | modificar la font]

Nordenskjold Mai tard explorèt Groenlàndia en 1909 e tornèt a America del Sud per explorar Chile e Peró a començaments dels ans 1920. Fòrça mòstras d'aquela expedicion se pòdon apreciar en lo Museo d'Istòria Naturala de Lima).

Nordenskjöld Estudièt tanben los efièches de l'ivèrn en lo climat de montanha, e la siá formula es un dels mejans utilizats per classificar la zòna climatica polara.

Lago Nordenskjöld

Qualques toponims son estats consacrats a Otto Nordenskjöld, entre eles:

  • Lac Nordenskjöld, lac patagònico andí del parc nacional de Tors del Paine, Chile.
  • Còsta Nordenskjöld, seccion de la còsta orientala de la Peninsula Antartica
  • Conca de Nordenskjöld, conca submarina
  • Lenga de gèl Nordenskjöld, lenga de gèl glacial sus la Mar de Ross
  • Glacièr Nordenskjöld, glacial de Georgia del Sud
  • Ròcas Nordenskjöld, afloraments rocosos en la Peninsula Antartica
  • Cresta Nordenskjöld, montanha de Georgia del Sud