Noalhan (Astarac)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Noalhan (Noailhan en francés) qu'es ua anciana comuna gascona, situada dens lo departament de Gers e la region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus. Despuish 1822, qu'es annexada a Claramon dens la comuna de Claramon e Poiet.

Geografia[modificar | modificar la font]

Lo vilatge de Noalhan qu'es a 258 m d'altitud (lo borg de Claramon, a 190-195 m, dens ua arribèra), a 150 m d'un cairehorc de departamentalas : la RD 104 de Miranda a Sheishan, la RD 304 de Miranda a La Barta, la RD 237 cap a Claramon, qui passa au vilatge. Que i a tanben un camin cap au nòrd (Artigadiu, anciana comuna, adara dens Sheishan). Un camin cap a Bascos e a Sent Mesard qui's vei sus la mapa qu'es hòra d'usatge.

Toponimia[modificar | modificar la font]

La fòrma oficiala de 1793, Noeillan que sembla representar Noalhan influenciat per la prononciacion francesa anciana (roi [rwé]). La de 1801, Nouilhan qu'es mèi descarada [1]. La prononciacion qu'es [nwa'ʎan] [2]. Noalhan que representa lo nom comun novalia, novalis, « tèrra desbosigada navèrament », dab lo sufixe -anum [3] o tanben eventualament los noms latins d'òme Nobilis o Novellius, dab lo medish sufixe [4].

Istòria[modificar | modificar la font]

En 1822, qu'annexèn la comuna de Noalhan a Claramon, atau coma per Poiet e per Bascos [5].

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 161, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
50 73 102 86 - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008




Cercar
Cercar
152
154
156
160
2009 2010
158
162
165
170
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • Las donadas de la dreta deu grafic, plaçadas automaticament, que son las de la comuna entièra de Claramon e Poiet

Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

  • glèisa de Sent Pèr, bastida en 1785;
  • Hont de Sent Pèr : hont situada près de la glèisa on i avè un pelegrinatge un còp èra per guarir los reumatismes.

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=25262
  2. enquèsta Sivadon mai 2019
  3. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 123, per Noailhac
  4. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 488, a Naillac, per un aute Noalhan, e p. 491, a Neaux
  5. http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=25262