Nintendo Entertainment System

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Aqueste modèl es pertinent ? Clicatz per ne veire d'autres.
L’ortografia o la gramatica d'aqueste article es de verificar.

Nintendo Entertainment System (Coneguda tanben coma NES , Nintendo NES e/o N.E.S.) Es una videoconsola d'uèch bits perteneciente a la tresena generacion en l'industria dels videojòcs.[1] Foguèt lançada per Nintendo en Norteamérica, Euròpa e Australia entre 1985 e 1987. En la màger part del continent asiatic, en inclusent en Japon (a on se comercializèt pel primièr còp en 1983), China, Vietnam, Singapor, Laos, Cambòtja e Filipinas la se coneguèt amb lo nom de Family Computer (ファミリーコンピュータ, Family Computer (ファミリーコンピュータ?)), Abracat comúnmente coma Famicom (ファミコン, Famicom (ファミコン?, Modèl:Audio, o simplemente FC)  Escotar (?·i), O simplament FC).ligam=Archivo:Ja-Famicom.oga|11x11px En Corèa del Sud se sonèt Hyundai Comboy (현대 컴보이) e foguèt distribuida per Hyundai Electronics, del temps qu'en de regions coma Rússia e lo sud d'Asia passèt a s'aperar Dendy (Де́нди) e Tata Famicom, respectivament. En 1990, la Super Nintendo remplacèt a Nintendo NES dins lo mercat. Foguèt descontinuada en 1994, e lo sieu darrièr títol foguèt Wario's Woods. En l'an 2013 Capcom lancèt una edicion limitada de 150 unitats d'un cartucho original de NES de color daurada, amb lo jòc Ducktales.[2]

Lo 14 de julhet del 2016, Nintendo anoncièt que la classica consola serà relanzada en la version Nintendo Classic Mini lo 11 de novembre de 2016, una version en miniatura de la consola amb 30 jòcs installats en la memòria e amb supòrt HDMI.

Es considerada coma la videoconsola mai exitosa de la siá epòca[n. 5] e contribuiguèt a revitalizar de forma significativa l'industria nòrd-americana dels videojòcs, era quau aviá sofèrt prèviament un desastre financièr qu'ocasionèt que de divèrsas entrepresas especializadas trinquèsson, en mai d'establir lo nivèl estandard per consolas posteriors en d'aspèctes primordiales coma lo dessenh de cada jòc[n. 6] e plantejament de comandaments.[N. 7] Aital meteis, tre aquesta consola Nintendo establiguèt un modèl de negòcis estandarizado en l'èra contemporanèa e referent a la licéncia de logicial per desarrolladores tipe third-party.[3][4][5]

Istòria[modificar | modificar la font]

Lançament en Japon: Famicom[modificar | modificar la font]

Family Computer (Famicom).

Après una seria de redituables de lançaments arcade a principis dels ans 1980, Nintendo concebèt la produccion d'una videoconsola a basa de cartuchos.[6] Jos aqueste concèpte, Masayuki Uemura e la siá equipa Nintendo R&D s'encarguèron de dessenhar un sistèma de jòc que foguèsse mens costoso que los sieus competitors dirèctes e qu'aguès en mai un exercissi exitoso dins lo mercat amb la fin que poguèsse pas èsser depassat a nivèl comercial per d'autres sistèmas rivales, almens en un periòde d'un an.[7] Lo sieu lançament se produsiguèt en Japon lo 15 de julhet de 1983, en avent un prètz de 14 800 JPY e en essent acompanhada de tres exitosos «de jòcs incluses» de tipe arcade (Donkey Kong, Donkey Kong Jr. E Popeye). Pas obstante, après aver d'assolidas bonas ventas en los sieus primièrs meses, se faguèt evident un manqui tecnician en la Family Computer ( coneguda coma Famicom) produsit per una collocacion deficienta del circuit integrat, çò cual causava que lo sistèma se «congelara» èra a pena executat lo logicial.[8] Après apariar la deficiéncia amb una nòva placa basatz, çò cual requeriguèt lo cessament temporal de la distribucion de la Famicom dins lo mercat, la siá popularitat se tirèt, en superant a nivèl comercial a lo sieu competitor dirècte, Sega SG-1000, e en passant a se convertir en lo sistèma mai vendut en Japon per finales de 1984 —fins a aqueste alavetz, Nintendo aviá vendut mai de dos milions e mièg de Famicoms en territòri japonés—.[9][10]

La version nòrd-americana: NES[modificar | modificar la font]

Nintendo Advanced Video System[modificar | modificar la font]

Dispositius qu'aurián d'èsser usats per la consola Nintendo Advanced Video System.

La companhiá Nintendo, en se sentint encoratjada pel triomfe atengut en Japon, fixèt la siá atencion dins lo mercat nòrd-american. D'aquesta forma, entrèt dins una estapa de negociacions amb Atari amb la fin qu'aquesta distribuiguèsse la Famicom en dich continent jol nom de Nintendo Advanced Video Gaming System (en espanhòl, «Sistèma avançat de videojòcs Nintendo»), e mai se en lo darrièr moment l'acòrd fracassèt.[N. 8] De parièra manièra, los plans subsiguientes consistentes en comercializar una Famicom en Norteamérica (amb la denominacion de Nintendo Advanced Video System) acompanhada ja fòra d'un teclado, una unitat de cinta casete, un controlador joystick desprovisto de cables o un cartucho especial amb lengatge BASIC, se vegèron jamai materializats.[11][12][13][14][n. 1] En fach, lo projècte Nintendo Advanced Video System arribèt a s'exibir en Consumer Electronics Espectacle (CES) de 1984 e, e mai se los assistents a l'eveniment reconeguèron la tecnologia avançada del sistèma, aguèt una responsa generalament desfavorabla respecto a la foncionalitat del teclado e lo joystick sens de cables.[15][16]

Nintendo (NES)[modificar | modificar la font]

Logo De Nintendo (NES).

En junh de 1985, Nintendo donèt a conéisser una version totalament desparièra de la Nintendo Advanced Video System en l'eveniment CES d'aqueste an, en abandonant per aiçò lo concèpte d'una computadora domestica. Dich sistèma passèt a se conéisser coma Nintendo Entertainment System e peculiarmente conservèt de divèrses elements dessenhats inicialament pel projècte original (Nintendo Advanced Video System), tales coma la color grisa e l'aspècte fisic d'una caissa. Amb tal d'aténher un efècte positiu en lo nivèl de ventas, Nintendo optèt per fabricar un «sistèma de entretenimiento» alloc d'una «consola», en establint d'aquesta forma a la Famicom americana coma un joguet amb accesorios exclusius tales coma un pistolet de lum e un accesorio robótico a basa de batariás que respondiá fisicament als destellos d'una pantalha.[17] Malgrat que lo robòt atraguèt un màger interès per la NES, los minoristas èran pas dispausats a signar un contracte per la distribuir dins lo mercat.[10] Sonque après una intensa campanha publicitària menada a tèrme per l'equipa «Nintendo SWAT», consistenta en telemercadotecnia e de demostracions en de centres comerciales, aital coma una proposicion liura de risc pels minoristas, anèt que Nintendo poguèt assegurar lo supòrt d'aperaquí cinc cents minoristas per aital menar a tèrme una investigacion de mercats en Naua Yòrk, a on, lo 18 d'octòbre de 1985, l'entrepresa lancèt un total de 100.000 consolas NES coma enviament inicial.[18] Cada paquet inclusiá un sistèma Nintendo NES, un parelh de gamepads, un dispositiu robótico, un pistolet de lum, e los jòcs Gyromite e Duck Hunt.[19] Après una aumentacion considerabla en las ventas pendent la sason navideña, Nintendo decidiguèt realizar una nòva pròva de mercat en Los Angeles per febrièr de 1986, era quau contunhèt dins las vilas de Chicago e San Francisco.[20][21] A l'abastar un total de dotze vilas nòrd-americanas, fin finala en setembre se distribuiguèt per tot lo país.[22]

Nintendo Entertainment System.

En lo procès, Nintendo signèt un acòrd de distribucion amb l'entrepresa Worlds of Wonder, tre lo cual incluguèt los populars Teddy Ruxpin e Lazer Tag amb l'intencion de far que mai de botigas optèsson per comercializar la NES.[17] De forma simultánea, l'entrepresa lancèt un total de dètz-e-uèch jòcs.[n. 2] Resulta destacable mencionar que, per accelerar la distribucion d'aquestes títols per la sason navideña, qualques varietats de diches jòcs contenián de circuits pròpris de la Famicom al bòrd d'un adaptador per que poguèsson èsser compatibles amb los sistèmas del continent american.

Distribucion en Euròpa e Australia[modificar | modificar la font]

Tant en Euròpa coma en Australia la NES se lancèt en doas regions comercialas desparièras (referidas coma «A» e «B»); en aquesta darrièra, formada de la màger part del continent europèu —sens inclure en Itàlia—, la distribucion foguèt manejada per de desparièras entrepresas, en essent Nintendo la responsabla de la majoritat dels lançaments en cartucho. Fin finala, la consola debutèt en dicha region en 1986. Per d'autra part, Mattel s'encarguèt de la distribucion per la region A, integrada per Reialme Jonhut, Irlanda, Itàlia e Naua Zelanda, e mai se aquesta zòna li calguèt esperar fins a 1987 per poder començar a comercializar lo sistèma. En 1990, a l'escasença de la creacion de la sucursal europèa de Nintendo, la distribucion en Euròpa auriá de fin finala requèir en Nintendo.[23] Curiosament, Nintendo NES foguèt pas disponible dins los païses del Blòc de l'Èst, tales coma la Republica Democratica Alemanda, l'Union Sovietica e Yugoslavia. Malgrat lo rendiment deslucido del sistèma fòra de Japon e America del Nòrd, per de començaments de 1990 la NES aviá superat a nivèl comercial a quina autra que siá consola lançada prèviament, en convertint a Nintendo en l'entrepresa mai exitosa en Japon d'aquesta epòca, après aver superat a Toyota.[24][25]

Darrièrs ans[modificar | modificar la font]

Nintendo NES 2, la version melhorada de la NES originala apareguèt entre 1993 e 1994.[26]

En los ans 1990 sorgiguèron de sistèmas tecnológicamente superiors a Nintendo NES (entre eles Sega Mega Drive), es quaus aurián de marcar la fin del prevalecimiento en l'industria de la NES. Eclipsada aital meteis per la nòva Super Nintendo, la basa d'usatgièrs de la NES amendriguèt de manièra graduala amb lo pas del temps. Malgrat aiçò, Nintendo contunhèt de comercializar lo sistèma en Norteamérica pendent la primièra mitat del decènni, en lançant egalament una nòva version (coneguda coma NES 2 en America e HVC-101 en Japon), amb tala de solucionar fòrça dels defèctes en lo dessenh del hardware original.[27] Los darrièrs jòcs que se distribuiguèron per la NES foguèron Takahashi Meijin pas Bōken Jima IV (perteneciente a la seria Adventure Island) en Japon, del temps que Sunday Funday e Wario's Woods se convertiguèron en los sieus darrièrs títols publicats en Norteamérica (lo primièr d'eles sens licéncia qualqu'una, e lo segond en essent l'unic de la siá generacion amb un classament de la ESBR).[28] A causa de las ventas decreissentas e l'abséncia de nòus jòcs, Nintendo of America descontinuó oficialament lo sistèma en 1995. Pas obstante, Nintendo of Japan contunhèt de produsir de nòvas unitats Famicom fins a setembre de 2003, moment que fin finala descontinuó la linha.[29] E mai se los desarrolladores cesaron la produccion de dich sistèma, qualques franquicias exitosas de la NES se trasladèron a nòvas consolas (primordialmente a SNES), en demorant popularas dempuèi alavetz. Exemples d'aquestas son Super Mario Bros., The Legend of Zelda E Metroid (totas elas de Nintendo), aital coma Mega Man (de Capcom), Castlevania (de Konami), Fin Fantasy e Dragon Quest (Los 2 darrièrs de Square Enix respectivament). A lo sieu còp, Nintendo of Japan contunhèt d'apraiar Famicoms fins al 31 d'octòbre de 2007, instant en que se faguèt evident una màger escasez dels accesorios de besonh pel foncionament del sistèma.[30][31][32] Para en el quand la NES daissèt d'existir dins lo mercat, mai de 60 milions d'unitats èran estats comercializadas a nivèl mondial.[33]

Relanzamiento[modificar | modificar la font]

La NES serà relanzada lo 11 de novembre de 2016 amb un tamaño inferior e sortida HD amb 30 jòcs e sens la possibilitat d'ampliar lo catalòg.

Conjonchs nòrd-americanes[modificar | modificar la font]

Per lo sieu lançament en Norteamérica en 1985, se lancèt en doas desparièras configuracions o «conjonchs». En fach, la tampa èra identica, sonque que cada conjonch èra empaquetado amb desparièrs cartuchos e accesorios. Lo primièr d'aquestes sets, lo Contraròtle Deck, èra comercializat per 199,99 USD (chifra qu'equival a 396 USD contemporanèus), en consistint unicament en la consola, del temps que l'autre (cridat Deluxe Set) èra conformat per la consola, un accesorio robótico (R.O.B.), Un pistolet de lum e dos cartuchos: Duck Hunt e Gyromite, en arribant a se vendre per 249,99 USD (parièr a 495 USD actualament).[27]

Pel rèste del periòde comercial de Nintendo NES en Norteamérica, se reempaquetó en de nòvas configuracions amb la fin d'aprofiechar accesorios mai nòus o de títols mai populars. Autre paquet subsecuente foguèt lo NES Action Set, lançat en novembre de 1988 pel prètz de 149,99 USD (equivalent a 270 USD d'uèi lo jorn), eth quau auriá de remplaçar als primièrs dos conjonchs, en inclusent la consola, lo pistolet de lum, dos contraròtles e una version multicart (tèrme per se far referéncia a un cartucho qu'inclusiá dos jòcs desparièrs) de Super Mario Bros. E Duck Hunt.[34] D'aquesta manièra, lo Action Set passèt a se convertir en la configuracion mai exitosa dels paquets lançats per Nintendo. Un mes après, en decembre de 1988, per coincidir amb lo lançament del controlador en forma de alfombrilla (aperat Power Pad), Nintendo distribuiguèt lo nòu conjonch Power Set, qu'èra integrat per la consola, la Power Pad, lo pistolet de lum, dos contraròtles e un multicart que conteniá los jòcs Super Mario Bros., Duck Hunt E World Class Track Meet.[35] En 1990, apareguèt la configuracion Sports Set, qu'a lo sieu còp incluguèt la consola, un adaptador de divèrsas pulsaciones inalámbrico per infrarrojos (NES Satellite), quatre contraròtles e un multicart amb O.S. Championship V'Ball e Nintendo World Cup.[23]

Lo Power Pad, un controlador en forma de alfombrilla, se lancèt pel primièr còp en lo set NES Power Pad de 1988.[35]

Se lancèron un total de dos conjonchs en usant mai la NES originala; lo Challenge Set qu'inclusiá la consola, dos contraròtles e un cartucho amb lo jòc Super Mario Bros. 3 e lo Basic Set (lançat en 1987), que comptava unicament amb la consola e dos contraròtles, sens cap cartucho en lo paquet. Per contra, conteniá un libre cridat «Guida de l'Usatgièr de Nintendo», qu'a lo sieu còp aviá informacion detalhada per cada jòc NES existent fins a aqueste alavetz. Fin finala, se redessenhèt tant pel mercat nòrd-american coma pel japonés coma part d'un darrièr set concebut per Nintendo. Aital, la nòva NES se relanzó jol nom de Contraròtle Deck en Norteamérica e AV Family Computer en Japon. Lo paquet inclusiá la nòva consola e un contraròtle dessenhat a manièra d'un «uas de can». Aqueste darrièr se lancèt en octòbre de 1993 en Norteamérica, en essent vendut per 49,99 USD (equivalent a 74 USD en l'epòca contemporanèa), e en arribant a se produsir fins al cessament de la distribucion de la consola, en 1995.[27]

Diferéncias regionalas[modificar | modificar la font]

E mai se la Famicom e las versions NES nòrd-americana e europèa possedissián essencialament lo meteis hardware, existiguèron cèrtas diferéncias notorias entre de diches sistèmas:

  • Dessenh distinta de la carcasa. La Famicom aviá una ranura en la part superiora a on s'introdusissián los cartuchos, aital coma un pòrt d'expansion de 15 pines radicado en lo panèl frontal de l'unitat, eth quau èra dessenhat per connectar accesorios (de tala forma que los contraròtles se trobavan connectats en la part trasera), en comptant aital meteis amb un dessenh en roge e blanc. Per d'autra part, la NES possedissiá una ranura pels cartuchos en la part frontal, en avent a lo sieu còp un dessenh de colors mai moderat respecto al sistèma japonés (gris, negre e roge). De parièra manièra, aviá un pòrt d'expansion en la part inferiora de l'unitat, del temps que lo conector pinout de cada cartucho consistissiá en una version modificada dels utilizats per la Famicom. La NES Europèa a las seguentas mesuras: 260 mm d'ample per 190 mm de fons e 73 mm de naut.
  • Cartuchos De 60 e 72 pines. Tant la Famicom originala coma la version AV Family Computer utilizavan un dessenh de cartucho equivalent a 60 pines, çò cual donava luòc a de dispositius de almacenamiento mai pichones en comparason als de la NES, qu'usavan un dessenh de 72 pines. En aquesta darrièra, quatre pines èran usats pel circuit de barrament conegut coma «10NES», del temps qu'un total de dètz pines se dispausavan per connectar un cartucho dirèctament al pòrt d'expansion plaçada en la part inferiora de l'unitat.[36] Fin finala, un parelh de pines que s'èra concebut per la Famicom, e qu'avián la foncion d'espandir lo son provenent dels cartuchos, foguèron eliminats de las consolas NES. Fòrça dels primièrs jòcs distribuits en Norteamérica (coma exemple Stack-Up) consistissián en simples cartuchos de la Famicom jonhuts a un adaptador (entre eles la T89 Cartridge Converter) per que poguèsson èsser compatiblas amb lo hardware de la NES. Aquò se faguèt aital per redusir de còstes e inventari, en usant Nintendo en lo sieu luòc las meteissas placas basatz de cartucho tant en Norteamérica coma en Japon.
Lo Famicom Disk System èra un periférico exclusiu de la Famicom japonesa que foncionava amb de jòcs almacenados en disquetes de 3 pulgadas que cridavan "Disk Cards".
  • Periféricos. Se lancèron cèrts periféricos e de programas exclusius per la Famicom. Pas obstante, sonque qualqu'uns d'aquestes aurián d'aparéisser fòra de territòri japonés.
    • Family BASIC Es una aplicacion del lengatge BASIC per la Famicom que permetiá a l'usatgièr programar los sieus pròpris jòcs. Para divèrses desarrolladores de logicial de l'entrepresa, aqueste metòde se convertiguèt en la primièra forma de programacion de la consola japonesa.
    • Famicom MODEM es un modem que fasiá possible la connexion a un servidor de Nintendo qu'a lo sieu còp proporcionava de donadas coma de badinadas, de notícias (principalament ligadas a l'entrepresa), d'estrategias per cada jòc e reportes del climat imperante en Japon en un moment determinat; aital meteis, aviá la foncion de permetre la descarga d'un nombre pichon de programas. A diferéncia de Family BASIC, s'avalorèt un modem en Estats Units de la part de l'entrepresa Minnesota State Lottery. D'èsser estat distribuit dins dich país, lo dispositiu auriá permés als jogaires crompar de bilhets de loteria amb la siá consola NES. Malgrat aiçò, s'arribèt pas a comercializar a causa de que qualques paires de familha e legisladors manifestèron la siá preocupacion que los mendres poguèsson aprene a jogar a la loteria de manièra illegala e anonima, malgrat que Nintendo assegurèt çò de contrari.[37]
  • Circuits de son extèrne. La Famicom presentava doas pines per cartucho per que aital aquestes proporcionèsson un melhor son extèrne. A la debuta, se preteniá que diches pines facilitèsson tala foncion al circuit de son extèrne del Famicom Disk System. Malgrat aiçò, lo parelh de pines se removió dels pòrts correspondents als cartuchos de la NES, recolocándolos en lo pòrt d'expansion de la siá part inferiora. Coma resultat, los cartuchos nòrd-americanes podián pas far emplec d'aquesta foncionalitat, per çò que las versions NES avián un nivèl inferior de son comparat al de las siás omològas en Japon. Un exemple notable d'aqueste problèma se fa evident en lo títol Castlevania III: Dracula's Corsatz.
  • Cablejat dels contraròtles. En lo dessenh original de la Famicom los contraròtles avián un cablejat fix de tala manièra qu'aquestes podián pas èsser desconectados. De parièra manièra, lo segond contraròtle aviá un micrófono intèrne que podiá èsser usat amb cèrts jòcs, e mai se mancava dels botons SELECT e START. Posteriorament, los contraròtles e lo micrófono s'eliminèron de la redessenhada AV Famicom en favor d'un parelh de pòrts de controlador de sèt pines plaçat en lo panèl frontal, un concèpte implementat originalmente en la NES.
  • Circuit de barrament. A causa de que la Famicom mancava d'un hardware de barrament, l'aparicion de cartuchos sens licéncia (anèsson ja legitimes o de contrabando) èra una situacion comuna en Japon e l'Alunhat Orient. En contrast, la NES originala (sens prene en consideracion a la NES 2) veniá òc equipada amb un circuit de blocatge aperat 10NES, per çò qu'aquò signifiquèt una màger provocacion pels desarrolladores de logicial sens licéncia. Temps après, qualques personas descobriguèron qu'al desmontar la NES e talhar lo quatren pin del circuit de blocatge se podiá cambiar la manièra de foncionament del chip de «barrat» a «dubèrt», amb çò que s'eliminavan totes los efèctes del meteis en lo sistèma, en fasent possible l'execucion de jòcs legales, de piratas e importats.[38] En cada region a on s'arribèt a comercializar Nintendo NES, presentava de desparièrs circuits de barrament, per çò que los títols venduts dins una zòna geografica podián pas s'executar en las consolas d'autra region. Las zònas conegudas son: EE.UU./Canadà (circuit de blocatge 3 193), la màger part d'Euròpa (3 195), Asia (3 196) e Reialme Jonhut, Itàlia e Australia (3 197). E mai se dos tipes de circuits èran usats en Euròpa, las consolas del continent usualmente venián empaquetadas en de caissas marcadas amb la letra «A» o «B» en la part frontal, era quau indicava se lo jòc èra compatible amb de sistèmas de Reialme Jonhut, Itàlia e Australia («A») o lo rèste d'Euròpa («B»).[23] Los jòcs d'aquesta darrièra region possedissián en mai una legenda que enunciaba: «Aqueste jòc es pas compatible amb las versions de Mattel o NES de Nintendo Entertainment System». De forma semblanta, cada cartucho distribuit dins la zòna «A» disiá textualmente: «Aqueste jòc es compatible unicament amb las versions de Mattel o NES de Nintendo Entertainment System».
A diferéncia de la NES, los contraròtles de la Famicom podián pas desconectarse de la consola. Lo segond contraròtle mancava dels botons START e SELECT, es quaus èran estats remplaçats per un micrófono e un controlador deslizable de volum.
  • Sortidas de audio e video. La Famicom originala dispausava d'una connexion de modulador de RF per las sortidas de audio e video, del temps que la NES originala veniá acompanhada, en mai del modulador RF, d'unes cables de sortida amb conector RCA de vidèo compausat. Respecto A las versions modificadas, la AV Famicom presentava sonque un conector RCA, entretanto la NES 2 comptava amb un unic modulador RF. Aital, la NES de Norteamérica se convertiguèt en la primièra consola de videojòcs en comptar amb una sortida de video compausat de connexion dirècta per que, d'aquesta manièra, las personas poguèsson connectar lo sistèma a un monitor independent.
  • Fabricacion de cartuchos per d'entrepresas third-party. En Japon, un total de sièis entitats (Nintendo, Konami, Capcom, Namco, Bandai e Jaleco) s'encarguèron de fabricar los cartuchos per la Famicom. Çò d'anterior, permetèt a de dichas entrepresas desvolopar los sieus pròpris circuits personalizats qu'èran dessenhats per de fins especificas, talas coma los chips de son VRC 6 e VRC 7 de Konami, qu'incrementèron la qualitat del son en los sieus jòcs.
  • Versions europèas «Mattel» e «NES». En Reialme Jonhut, Itàlia e Australia, se comercializèron doas versions de la NES: la «Mattel» e la «NES».[39] Quand Nintendo NES apareguèt pel primièr còp dins aquestes païses, foguèt distribuida per Mattel e Nintendo decidiguèt usar un circuit de barrament especific dins aqueste airal geografic, eth quau èra distinto al chip utilizat dins d'autres païses europèus. Mai tard, Nintendo se faguèt cargue de la distribucion per çò que las consolas passèron a adoptar la denominacion de «version NES». Las unicas diferéncias entre aqueste parelh de versions es lo tèxt que se tròba en la boça frontal e un refinamiento mai liso en la part superiora.

Controladores De jòc[modificar | modificar la font]

Los contraròtles per la NES e la Famicom avián un dessenh a manièra de ladrillo oblongo amb una simpla disposicion de quatre botons: dos botons redones amb las letras «A» e «B» en la siá superfícia, un boton «START» e un boton «SELECT». Aquestes utilizavan lo pad (#entendre per «comandament») direccional en forma de crotz dessenhada per Gunpei Yokoi, emplegat de Nintendo, pels sistèmas Game & Watch de l'entrepresa, amb l'intencion de remplaçar a las voluminosas palancas de comandament (joysticks) dels contraròtles, es quaus s'usavan de manièra tradicionala en consolas prealablas.

Lo modèl original de la Famicom aviá dos contraròtles de jòc connectat a la part trasera. Lo segond contraròtle mancava dels botons START e SELECT, e mai se comptava amb un pichon micrófono. Malgrat aiçò, se sap amb certitud que de paucs jòcs faguèron emplec de dicha foncionalitat. De parièra forma, los botons A e B de las primièras unitats Famicom avián forma cairada.[40] Temps après, aurián d'adoptar òm forma circulara après se far evidenta lo fach que los botons cairats se demoravan atrapats en la carcasa del contraròtle al se pressionar, aspècte que provocava fallos en lo hardware e, a de darrièras instàncias, lo congelamiento del sistèma mentre se trobava en plea execucion d'un jòc.

Los contraròtles de la NES, cuyo esquèma de colors èra mai refondut amb tal de combinar amb los sieus tonos templados, podián èsser desconectados e mancavan del micrófono existent en los primièrs contraròtles de la Famicom.

Per evitar los contraròtles amb cablejat fix, Nintendo NES presentava un dessenh amb dos pòrts personalizats de sèt pines plaçats en lo frontal. En mai, los dos de contraròtles de la NES èran identics entre se, a diferéncia dels controladores usats per la Famicom originala.

En çò de successiu, se lancèron de divèrses dispositius especiales dessenhats justament per s'usar amb de jòcs especifics, e mai se fòrça paucs d'aquestes se tornèron populars. Entre aquestes son lo NES Zapper (un pistolet de lum), lo Power Pad, la R.O.B., Lo LaserScope, lo Vaus (contraròtle dessenhat pel jòc Arkanoid) e lo Power Glove (considerat coma lo primièr periférico de interfaz en recrear de movements de la man en una pantalha de television o d'ordenador en temps real, aital coma antecesor del Wiimote).[41][42] A lo sieu còp, la Famicom originala èra compatibla amb cèrts dispositius a travèrs d'un pòrt d'expansion D-sub plaçat en la part frontal de l'unitat. En lo sistèma NES, aquestes dispositius se connectavan generalament en òm dels dos de pòrts usats per la connexion dels contraròtles, plaçats tanben en lo frontal.

Lo pistolet de lum NES Zapper, òm dels accesorios usats per la NES.

A pauc temps del cessament de Nintendo NES dins lo mercat, e après lo lançament de la AV Famicom e la NES 2, se modifiquèt un pauc lo dessenh dels contraròtles. E mai se lo dessenh dels botons demorèt intacto, los nòus dispositius abandonèron l'aparència fisica d'un «ladrillo» per adoptar la forma d'un «uas de can», un dessenh reminiscente dels contraròtles que s'aurián d'usar en la successora Super Nintendo. La AV Famicom imitó a la siá equivalenta internacional e daissèt d'usar los controladores de cablejat fix en favor de pòrts per desmontar lo controlador. Pas obstante, los sieus contraròtles (malgrat imitar lo dessenh d'un «uas de can») avián de cables qu'èran d'aperaquí 91,4 centimètres de long, en contradiccion amb lo mesurat estandard de 1,8 mètres de longitud qu'avián los contraròtles de la NES.

En d'ans recents, lo contraròtle original de la NES s'es convertit en òm dels simbòls mai reconeguts del sistèma.[43][44] Nintendo A imitado l'aspècte del contraròtle en de produchs recents, dempuèi merça promocionala fins a de versions d'edicion limitada per las consolas portatilas Game Boy Advance SP e Game Boy Micro.


Accesorios Del NES[modificar | modificar la font]

Se descrivon de contunh qualques accesorios del NES:

  • Nintendo Zapper: Es un pistolet de lum amb formato de pistolet, venduda coma accesorio de l'original Nintendo Entertainment System en 1985 e lo Nintendo Famicom en 1984. Qualqu'uns dels jòcs, per aqueste accesorio son : Hogan´s Alley, Chiller, Operation Wolf, Freedom Force e Laser Invasion.
  • R.O.B. (Robotic Operating Buddy): Foguèt un accesorio creat per Nintendo per la consola Nintendo Entertainment System. Se lancèt en 1984 en Japon coma Famicom Robòt, e un an apareguèt après en Estats Units, amb lo nom qu'es passat amb el a la historian, lo jòc "Gyromite" Foguèt lançat en 1985. Dins lo jòc Gyromite, aviam de acomodar qualque pèça, meteissas que R.O.B. Moviá al recebre las instruccions mejançant un sistèma de lum semblat al de la Zapper.
  • NES Cleaning Kit: Nintendo Ensagèt ofrir un produch per apariar los defèctes de dessenh, principalament eth quau ocasionava que los conectores de cada cartucho se tornèsson susceptibles a l'interferéncia per accion de la suciedad e lo povàs.

Defèctes en lo dessenh del hardware[modificar | modificar la font]

Amb lo conjonch NES Cleaning Kit, Nintendo ensagèt ofrir un produch per apariar los defèctes de dessenh, principalament eth quau ocasionava que los conectores de cada cartucho se tornèsson susceptibles a l'interferéncia per accion de la suciedad e lo povàs.

Quand Nintendo distribuiguèt la NES en Estats Units, lo dessenh èra deliberadamente distinto al de de autras consolas de videojòcs. Aquò amb tal de distinguir lo sieu produch dels competitors e previer la dolenta reputacion que de diches sistèmas avián aquerit tre lo trinque financièr de l'industria en 1983. Coma resultat d'aquesta filosofia sorgiguèt lo zócalo (socket) frontal Zero Insertion Force (ZIF), dessenhat de tala forma que se semblès al mecanisme de carga frontal d'un VCR. Cèrtament, lo conector ZIF foncionava fòrça plan, totjorn e quand tant lo conector coma lo cartucho foguèsson nets e los pines del conector foguèsson nòus. Desafortunadamente, Lo ZIF trabalhava pas vertadièrament amb «fòrça d'insercion zèro»: quand un usatgièr introdusissiá lo «Game Pak» en la NES, la fòrça exercida al pressionar lo cartucho fasiá aval e doblava dins leugièrament los pines de contacte, en mai de pressionar lo tablero ROM del cartucho contra lo cartucho meteis. Aital, las insercions e extracciones repetidas dels cartuchos ocasionavan que los pines se erosionaran relativament rapid, per çò que lo ZIF resultava èsser mai propenso a l'interferéncia per la suciedad e lo povàs en comparason a un conector industrial estandard.[45] En fach, l'eleccion de materials que faguèt Nintendo per la manufactura de la NES exacerbó lo problèma citat. A manièra d'exemple, la ranura d'expansion èra facha d'una aleación extrèmament propensa a la corrosión.[46] Quitament cèrts periféricos, coma lo popular cartucho manipulable Game Genie, tendián a incrementar encara mai lo problèma doncas que doblavan lo mecanisme de carga frontal pendent l'execucion del cartucho.[47] Recentament, fabricadores third party produsiguèron clones daurats del conector de la NES per remplaçar la pèça existenta e previer aital la corrosión inherente.[48]

Lo circuit 10NES contribuiguèt als problèmas de fiabilitat del sistèma. Fin finala, se decidiguèt substituir lo chip en la nòva NES 2.

Un autre inconvenient èra lo circuit de barrament 10NES, doncas provocava un infame problèma de foncionament del sistèma: lo lum parpadeante roja, qu'indicava se s'executava qualque Game Pak, se apagaba e alugava continualament. Lo chip èra en se fòrça sensible, al requerir un moment precís per permetre l'arrancatz del sistèma. De nòu compte, los conectores brutes, vièlhs e doblats podián interrompre la sincronización, en provocant l'efècte de parpadeo.[49] De forma alternada, la consola s'alugava pas que per mostrar una pantalha de color blanca, grisa o verda. Los usatgièrs tractavan de solucionar èst manqui en bufant en los conectores del cartucho, en lecant lo conector de bòrd, en tustant òm dels costats laterales del sistèma après aver insertado un cartucho, en movent lo cartucho d'un costat a un autre après la siá insercion, en empenhent lo zócalo ZIF cap a amunt e aval de manièra repetida, o en o pressionant plan mai aval de çò qu'auriá d'èsser, aital coma en netejant los conectores amb alcoòl (malgrat que Nintendo recomandava pas far aquò darrièr, tal e coma se mostrava en un avís plaçat en la part trasera del cartucho). Fòrça dels anteriors assages èran contraproducentes, doncas se corriá lo risc de dañar la consola o lo cartucho. En analisant la situacion, en 1989, Nintendo lancèt un conjonch oficial aperat NES Cleaning Kit, que preteniá amb el ajudar als usatgièrs en la neteja dels cartuchos e dels sistèmas NES que foncionavan deficientemente.

Amb lo lançament de la NES 2, cap a la fin del cicle de vida comerciala de la NES, Nintendo resolguèt los problèmas al cambiar lo circuit de blocatge contra un conector estandarizado. Cap se mencionar que los sistèmas Famicom usavan ja conectores estandard abans de que apareguèsse la NES, un aspècte qu'auriá de reincidir en las seguentas videoconsolas de Nintendo: Super Nintendo e Nintendo 64.

En responsa a aquestes defèctes en lo hardware, apareguèron los primièrs «Centres autorizats d'apariament de Nintendo» en territòri nòrd-american. Segontes Nintendo, lo programa d'autorizacion se dessenhèt per garantir que las consolas foguèsson apraiades apropiadament. Nintendo Auriá alavetz de provedir las pèças de reposat de besonh unicament dins las botigas adscrichas dins lo programa d'autorizacion. En la practica, lo procès d'autorizacion consistissiá pas qu'en pagar una quòta a Nintendo pel privilègi. En de tendéncias contemporanèas, an sorgit de divèrses luòcs qu'ofrisson de pèças d'apariament, de guidas e de servicis de Nintendo, amb çò que s'auriá de substituir als centres establits oficialament per Nintendo.


Licéncias a third-parties[modificar | modificar la font]

Lo monopòli que Nintendo atenguèt dins lo mercat dels videojòcs domestics li brindèt un gra significatiu d'influéncia sobratz l'industria qu'arribèt a excedir quitament a l'atengut per Atari en la siá epòca mai exitosa (a de fins dels ans 1970). Pas obstante, a diferéncia de Atari, era quau apiegèt jamai activament a desarrolladores third-party (en recorrent inclusive a de mejans legales per obligar a Activision que cesara la produccion de jòcs pel sistèma Atari 2600), Nintendo concebèt e sostenguèt lo involucramiento amb aqueste tipe desarrolladores de basses estrictes tèrmes. Aital, podiá s'installar un circuit 10NES en cada consola, e un autre addicional en cada cartucho amb licéncia oficiala. Se lo chip de la consola podiá pas detectar a la siá equivalenta en lo cartucho, lo jòc s'iniciariá pas. A causa de la produccion contarotlada de las siás cartuchos, Nintendo èra capaça de far valer d'estrictas nòrmas impausadas a las siás desarrolladores third-party. Aquestes darrièrs avián de signar aital meteis un contracte fach per Nintendo que se comprometián amb el a desvolopar exclusivament pel sistèma. Aqueste tipe de produccion extrèmament restringida auriá de fenir per perjudiciar a divèrsas third-parties pichonas: e mai se la demanda de los sieus jòcs èra anautita, aquestas podián pas qu'obténer los ganhs que Nintendo lor permetiá aténher.[3]

Jòcs sens licéncia[modificar | modificar la font]

Versions de piratas de la NES contunhèron de se produsir pendent d'ans après que la consola originala foguèsse discontinuada per Nintendo. Frecuentemente, Aquestes dispositius se bastissián de tala manièra que semblèsson superficialmente a consolas mai recentas, coma la PlayStation.

Divèrsas entrepresas que, o se refusavan plan a pagar la quòta de licéncia, o qu'èran estats simplament refusadas per Nintendo, trobèron lèu la forma d'eludir lo sieu sistèma de autentificación. La majoritat d'aqueste conjonch creèc de circuits qu'usavan un pic de voltatge per desactivar temporàriament lo circuit 10NES en la NES. Qualques jòcs sens licéncia lançada en Euròpa e Australia venián en forma d'un barrat electronic que podiá se connectar amb un jòc sens licéncia, amb tala d'utilizar lo chip 10NES del jòc patentado pel procès de autentificación.

Amb un enfocatz distinto e jos detla denominacion de Tengen, Atari Games produsiguèt una linha de produchs ligats a Nintendo NES. Aital, l'entrepresa apliquèt ingeniería inversa per analisar lo mecanisme de blocatge del sistèma NES e amb l'objectiu de desvolopar lo sieu pròpri circuit. Malgrat aiçò, Tengen obtenguèt tanben una descripcion del Burèu de Brevets e Marcas Enregistradas nòrd-americanas mejançant la falsa reclamacion qu'avián de besonh aquesta informacion per se defendre contra d'acusacions d'infraccion en un cas legal. Coma resultat, Nintendo demandó a Tengen per transgredir los sieus dreches d'autor; Tengen poguèt pas provar que los documents patentados qu'aviá obtengut ilegalmente èran pas estats utilizats per l'equipa de ingeniería inversa. Las reclamacions antimonopolistas de Tengen contra Nintendo fin finala jamai se resolguèron.[50]

Foguèt pas mas fins a l'entratge de la Sega Mega Drive que Nintendo comencèt a encarar a una competéncia reala a nivèl comercial, per çò qu'a principis dels ans 1990 li calguèt reconsiderar la siá postura cap a las siás desarrolladores, fòrça que n'avián començat a desertar per d'autres sistèmas. Tre la redicion de la (NES 2), s'eliminèt lo circuit 10NES coma una mesura financièra per redusir los còstes. Los jòcs lançats per la NES après aqueste cambiament inclusián encara un chip 10NES per poder foncionar amb la basa installada de las consolas originalas.

Versions Clonadas[modificar | modificar la font]

En Brasil, la version clonada de la NES es coneguda coma «Gunboy»; en l'image, un parelh de controladores d'aqueste sistèma.

Pendent los ans de màger popularitat de la NES sorgiguèt un mercat próspero de clones illegales d'ela. A la debuta, aquestes sistèmas aguèron una cobertura acceptabla en aqueles luòcs en a on Nintendo aviá pas publicat una version autentica de Nintendo NES. Particularament, la version sovietica «Dendy» (en rus, Де́нди) —un clon sens licéncia produsida en Taiwan e comercializat en la despareguda Union Sovietica— emergió coma la videoconsola mai populara de la siá epòca en aqueste meteis genre (de versions clonadas), en arribant quitament a aver una reputacion equiparable a l'experimentada per la NES/Famicom en Norteamérica e Japon. De manièra similara, l'adaptacion Family Game, cuyo dessenh semblava considerablament al de la NES originala, se vendèt en Argentina, a l'aital coma la NASA, d'autra còpia de la NES se podiá trobar dins d'autres païses d'Euròpa, coma Espanha. En lo Sureste Asiatic apareguèt la Micro Genius (Chinés simplificado: 小天才), del temps qu'en de regions coma Euròpa Central e Polònia sorgiguèron de sistèmas coma «Samurai» e «Pegasus», respectivament.[51]

Lo mercat de las versions clonadas sens licéncia a persistit e mai après que Nintendo cesara la siá produccion. Qualqu'uns dels sistèmas resultantes mai exóticos son anats mai ailà de la foncionalitat del hardware original, en inclusent de variacions talas coma un sistèma portatil amb pantalha LCD en color (conegut coma «PocketFami»). Unes autres son estats produsits amb tal d'abastar de mercats especializats, coma los «conjonchs educatius per ordenador», una seria de còpias dels jòcs educatius de la NES qu'incluson un teclado clonado de la Famicom BASIC, amb çò que se transforma lo sistèma en una computadora personala primitiva.[52] La creacion de la tecnologia «NES On A Chip», que permetiá redusir la placa maire de la NES a un pichon circuit, supausèt un supòrt addicional important per aqueste rubro.

Una version famiclón coneguda coma Mega Boy MK-1000.

A l'aital coma arribès amb lo cas dels cartuchos sens licéncia, Nintendo recorreguèt a d'accions legalas per proïbir la manufactura e comercializacion de hardware clonado sens licéncia. La majoritat dels comerçants que distribuisson aquestas versions an inclús de còpias intèrnas del logicial licenciat de Nintendo, çò cual auriá de se considerar coma una infraccion als dreches d'autor en la màger part del mond. En 2004, Nintendo of America entabló una seria de demandas contra los productors de la linha Power Player Super Joy III, era quau se distribuissiá en Norteamérica, Euròpa e Australia.

E mai se la majoritat dels clones de hardware se produsiguèron pas jos detla licéncia de Nintendo, qualques entrepresas obtenguèron òc l'autorizacion per produsir de dispositius compatibles amb la NES. L'entrepresa Sharp Corporation produsiguèt almens doas versions d'aqueste tipe: la Twin Famicom e la television SHARP 19SC111. La primièra èra compatibla tant amb los cartuchos de la Famicom coma amb los discs del Famicom Disk System. Aital meteis, veniá en doas colors (roge e negre) e fasiá emplec de controladores amb cablejat fix (coma la Famicom originala), e mai se la carcasa aviá un dessenh distinto. La Sharp 19SC111 èra una television amb una Famicom integrada.[53] Un acòrd semblat se realizèt amb Hyundai Electronics, era quau la distribuiguèt jol nom «Comboy» en Corèa del Sud. Aquesta resolucion amb Hyundai èra de besonh doncas qu'en aqueste alavetz, per mandat governamental, èran proïbits totes los «produchs culturales» japoneses en territòri surcoreano. Dicha politica contunhèt en vigor fins a 1998, en convient que, fins a aqueste an, l'unica manièra que poguèsson entrar de produchs japoneses a la region èra a travèrs de la licéncia amb de distribuidors third-parties, cuyo esperrequi principal èra pas èsser japoneses.[54]

Especificaciones Tecnicas[modificar | modificar la font]

Carcasa Original[modificar | modificar la font]

Los cartuchos europèus e nòrd-americanes èran significativamente mai longs que los sieus omològs japoneses, e mai se èran pas tan amples coma aquestes.

La Famicom originala japonesa èra facha predominantemente de plastic blanc, amb adornos en un tono rojizo escur. Tecnicament, aviá una ranura de carga pel cartucho en la part superiora e de regas en ambedós costats de la carcasa, que se podián en el gardar los controladores de cablejat mentre èran pas usats.

Per d'autra part, la version originala de la NES nòrd-americana aviá un dessenh radicalament distinto; lo sieu esquèma de colors consistissiá en doas tonos desparièras de grisa, amb adornos en color negra. La ranura pels cartuchos èra cobèrta per una pichona pòrta a basa de relhetas que podiá se dobrir per insertar o extraire un cartucho, aital coma se barrar en quin moment que siá. Las dimensions d'aqueste modèl èran d'aperaquí dètz pulgadas d'ample per uèch de long e 3,5 de naut. Quand se dobrissiá, la pòrta del cartucho aumentava en una pulgada l'altitud de l'unitat.

Modèl redessenhat[modificar | modificar la font]

Lo modèl NES-101 de la Nintendo NES —conegut coma HVC-101 en Japon, aital coma top-loader (trad. lit. «Cargador Superior») en qualques regions nòrd-americanas, o informalmente coma NES 2— usa la meteissa combinacion basica de colors, e mai se garda de divèrsas diferéncias de caractèr subtil. Lo interruptor de poder s'illumina amb una color roja brilhanta, e se desliza en las posicions d'alugat e apagado, del meteis biais a la Super Nintendo, en luòc del boton original que requerissiá se prémer. En mai, comptava pas amb cap indicador de poder LED en l'unitat. De manièra similara a la Family Computer originala, los cartuchos se insertaban en una ranura plaçada en la part superiora. En fach, la NES 2 se redessenhèt tre la Super Nintendo, çò cual explica qu'ambedós sistèmas ajan en de comunas divèrsas caracteristicas de dessenh. En mai, lo modèl NES-101 es considerablament mai compacte que lo modèl original, en mesurant sièis pulgadas d'ample per sèt de long e 1,5 de naut. Tanben, ofrissiá pas que de sortidas RF, contrari a las sortidas RF e RCA que venián en la consola primeriza, del temps que lo modèl japonés HVC-101 de la Family Computer possedissiá unicament conectores RCA.

Cartuchos[modificar | modificar la font]

Totes los cartuchos oficialament patentados en Norteamérica (NTSC) e Euròpa (PAL), tanben coneguts coma «carts», mesuran 5,25 pulgadas (13,3 cm) de naut, 4,75 (12 cm) d'ample e 0,75 pulgadas (2 cm) de espesor. En un inici, los carts de la NES èran ensamblados amb cinc pichones vises ranurados; de jòcs posteriors (après 1987) se redessenhèron de tala manièra qu'incorporèsson a un parelh de clips de plastic moldeados en lo pròpri material, amb çò qu'èran pas mai de besonh los dos de vises de la part superiora.[55] Aquesta es la rason que los cartuchos NES mai ancians son per el referits coma «5-screw» en anglés, en se diferenciant d'unes autres per las siás superfícias planas e, coma lo sieu nom suggerís, pels cinc de vises que possedissián. En aqueste meteis periòde, los vises estandard se modifiquèron a de pèças de 3,8 mm es quaus, per las siás caracteristicas, venguèron a afianzar las ROM per evitar la siá manipulacion. La part trasera del cartucho a una etiqueta amb d'instruccions de manejo, era quau èra de color grisa pels jòcs estandard e daurada (o en raros de cases, plateada) pels títols que requerissián l'apiegi d'una batariá. Amb l'excepcion de The Legend of Zelda e Zelda II: The Adventure of Link, que pòdon s'aténher en carts de plastic daurat, totes los cartuchos NTSC e PAL avián una tonalidad de plastic gris estandarizada. Los carts qu'avián pas licéncia èran produsits en las colors negras (Tengen, American Video Entertainment e Wisdom Tree), blava (Color Dreams e Wisdom Tree), daurat (Camerica) e transparent (de jòcs Action 52 e Cheetahmen II), en essent un tant desparièrs en la forma e estil en comparason amb los carts originales. Nintendo Produsiguèt tanben cartuchos jaunes per lo sieu emplec en los Nintendo Service Centers, e mai se aquestes prototipes foguèron jamai disponibles a la venta pels consumidors.

Per d'autra part, los cartuchos de la Famicom se diferenciavan en las mesuras —sonque 3 pulgadas de long (7,6  cm) e 5,3 (13,5 cm) d'ample— e en la interfaz (los jòcs de la NES usavan una de 72 pines, mentre los de Famicom avián un dessenh de 60 pines). Qualqu'uns de los sieus jòcs primerizos (principalament Gyromite) èran vertadièrament PCBs e ROMs pròpris de la Famicom amb una interfaz de 60 pines, que possedissián un convertidor intèrne per la siá execucion en lo sistèma.[56] A diferéncia dels jòcs de Nintendo NES, los carts oficiales de la Famicom èran produsits en de divèrsas colors de plastic. Posteriorament, se ponèron a la venta unes adaptadores que permetián que los títols de la Famicom sián reprodusits en las consolas NES, e qu'èran semblats en lo sieu dessenh als del accesorio Game Genie.

Unitat centrala de procès[modificar | modificar la font]

La version de la NES comercializada en de regions PAL, incorporavan una CPU Ricoh 2A07.

Per la siá unitat centrala de procès, la NES usa un microprocesador de 8 bits produsit per Ricoh e basat en un nuclèu MOS Technology 6502. Aital meteis, incorpòra un hardware estandard de son e un controlador de DMA on-die. Per estauviar qualquarren d'espaci en lo silicio, lo CPU Ricoh omitió lo comando BCD (còdi binario decimal) del nuclèu 6502. Las versions NTSC (Norteamérica e Japon) usan lo Ricoh 2A03 (o RP2A03), que fonciona a 1,79 MHz.[57] Per d'autra part, las versions PAL (Euròpa e Australia) utilizan lo Ricoh 2A07 (o RP2A07), qu'es identic al modèl 2A03 excepto pel fach que foncionan a una frequéncia de relòtge mai lenta, 1,66 Mhz e, doncas, presentan un ajuste en lo sieu hadware de son.[58]

Memòria[modificar | modificar la font]

Nintendo NES Conten dos KB de memòria d'accès aleatorio (RAM) intèrna. Un cartucho de jòc pòt arribar a conténer RAM espandida per incrementar aquesta chifra. Aital meteis, compte amb 2 KB de RAM de video que son utilizats per l'unitat de tractament d'images (PPU), 256 bytes de RAM sprite e un pauc de RAM de paleta (usada per mostrar los grafics en la pantalha). Lo sistèma supòrta fins a 32 KB del programa ROM, e mai se pòt èsser ampliat per d'òrdres de magnitud mejançant lo procès de conmutación de bancs (en anglés, bank switching) —consistent en aumentar la quantitat de memòria RAM e ROM direccionable sens estendre l'autobús de direccions; aquesta tecniciana s'utilizava tanben per configurar un sistèma en de moments desparièrs, per exemple, una ROM indispensabla per iniciar un sistèma dempuèi un disquete podiá èsser cambiada un còp que se requeriguèsse pas mai—. En mai, los cartuchos podián conténer 8 KB de SRAM (coneguda tanben coma «memòria estática») e 8 168 bytes (aperaquí 8 KB) d'espaci de direccions reservadas coma «zòna d'expansion». Autre tipe de memòria disponibla en lo cartucho èra la VRAM (Video Random Access Memory) —lo hardware de mapeo inclús en lo cartucho permetiá espandir la memòria de vidèo mai ailà de 12 KB)—.[57]

Video[modificar | modificar la font]

La NES utiliza una unitat de tractament d'images (PPU) estandard desvolopat per Ricoh. La version del procesador usada en los modèls NTSC, designada coma RP2C02, opèra a 5,37 MHz, del temps que la version utilizada en los modèls PAL, telefonada RP2C07, fonciona a 5,32 MHz.[58] Tant lo RP2C02 coma lo RP2C07 an una sortida de vidèo compausat.[57] Las versions especialas del hardware de la NES, dessenhadas per lo sieu emplec en de jòcs arcade, usan d'autras variacions de la PPU. La PlayChoice-10 usa lo RP2C03, que fonciona a 5,37 MHz amb una sortida de vidèo RGB en de frequéncias NTSC. Doas variacions desparièras s'usèron en lo conjonch Nintendo Vs: lo RP2C04 e lo RP2C05. Ambedoas opèran a 5,37 MHz e proporcionan una sortida de vidèo RGB en de frequéncias NTSC. En mai, ambedós fan emplec de paletas irregulares per previer l'escambi facil de ROM dels jòcs.[59]

Totas las variacions de la PPU an doas KiB de RAM de video, 256 bytes de RAM on-die atribuible (coneguda coma «OAM») per posicionar los sprites e 28 bytes addicionales de RAM on-die de paleta per permetre la seleccion del fons de pantalha e las colors dels meteisses mapas de bits ja mencionats. Aquesta memòria se almacena separadament en d'autobuses intèrnes de la PPU. Los 2 KiB de memòria RAM intèrna pòdon s'usar per dessenhar de mapas e atributos en lo tablero de la NES, aital coma 8 KiB de ROM o RAM pòdon s'inclure en un cartucho a manièra de patron de mosaicos. En usant lo «metòde de paginación» (bank switching), se pòt utilizar virtualmente quina soma que siá de memòria addicionala dempuèi un cartucho, en essent sonque limitat pels còstes de fabricacion.[57]

Lo sistèma dispausa tanben d'una paleta de colors formadas d'un conjonch de cinc grises e 48 colors. Las colors rojas, verda e blava pòdon oscurecerse de manièra individuala en de regions especificas de la pantalha, en usant per aiçò, e de forma sonhada, de còdis temporales. Un total de fins a 25 colors pòdon èsser usats en una sola linha de exploración: una color de fons, quatre sets de tres colors de mosaico mai quatre conjonchs de tres colors de sprite. Aqueste total inclutz pas desacentuación o suavizamiento de contrastes.[57]

Un total de 64 sprites pòdon se mostrar en la pantalha al meteis temps sens que sprites recargats aparescan en la mitat de la pantalha. Los sprites pòdon aver una resolucion d'uèch per uèch pixeles, o d'uèch per 16 pixeles, e mai se l'eleccion li cal se far globalament e afècta a totes los sprites. Fins a uèch sprites se pòdon presentar en una unica linha de exploración, en usant un flag per indicar en quin moment los sprites addicionales s'es queigut. Aqueste flag permet la rotacion de las prioritats dels sprites dins lo logicial, en incrementant la chifra maximala de sprites, e mai se comúnmente ocasiona un efècte de parpadeo.[57]

La PPU permet pas qu'una capa de scrolling orizontala, e mai se aquesta pòt se cambiar contra una capa basada en cada linha de pantalha. Cèrtament, existisson de metòdes de programacion mai avançats que permeton far aquesta meteissa foncion amb lo scrolling vertical.[57]

La resolucion de pantalha estandard de la NES es de 256 pixeles orizontalas per 240 pixeles verticalas. Comúnmente, Los jòcs dessenhats pel sistèma NTSC avián una resolucion efectiva de sonque 256 per 224 pixeles, de manièra que las uèch de linhas del fons e de la part superiora de la pantalha son pas visiblas dins la majoritat dels televisores. Per memòria addicionala de video de banda ampla, èra egalament possibla apagar la pantalha abans de que l'escampat de trama atenguèsse la part inferiora de la pantalha.[57]

Los conectores de sortida de video variavan d'un modèl a d'autre. La Famicom japonesa originala dispausava sonque d'un modulador RF. Quand se lancèt dins lo mercat en Norteamérica e Euròpa, se li apondèt un conector RCA per video compausat en mai del modulador RF. La AV Famicom aviá pas modulador RF e adoptèt una sortida de video compausat a travèrs d'un conector multisalida patentado de dotze pines, meteis que s'èra introdusit pel primièr còp en la Super Famicom/Super Nintendo. Per d'autra part, la redicion nòrd-americana de la NES, la NES 2, se semblava mai al modèl de la Famicom originala, en que dispausava unicament d'un modulador RF per la sortida de vidèo.[40] Fin finala, la PlayChoice-10 utilizava una sortida de video RGB invertida.

Audio[modificar | modificar la font]

La placa basatz de la NES suportava un total de cinc canals de son, que s'inclusián entre el dos canals d'onda de premi de cicle de trabalh variable —un cicle de trabalh se definís coma la fraccion de temps qu'un sistèma se tròba dins estat «actiu»— (12,5%, 25%, 50% e 75%), amb un contraròtle de volum de 16 nivèls e un hardware de portamento, en suportant de frequéncias en un reng de 54 Hz a 28 kHz. Los canals addicionales inclusián un canal d'onda triangulara de volum fix que suportava de frequéncias de 27 Hz a 56 kHz, un canal de sorrolh blanc amb 16 nivèls de volum que suportava doas manièras (en ajustant las intradas en un LFSR) en 16 frequéncias preprogramadas, e un canal de modulación d'impulses diferenciales (DPCM) amb sièis bits de reng, que fasiá emplec d'una codificacion delta d'un bit en 16 frequéncias de muestreo preprogramadas de 4,2 kHz a 33,5 Khz. Aqueste darrièr canal èra capaç aital meteis de reprodusir son estandard PCM mejançant l'escritura de las valors individualas de sèt bits en d'intervals de temps.[57]

Resumit de especificaciones tecnicas[modificar | modificar la font]

  • CPU: Procesador manufacturado Per Ricoh de 8 bits basat en MOS Technology 6502, amb 4 generadors de tonos (dos cairats, un triangle, un sorrolh), un dispositiu DAC, e Controlador DMA restringido. Conten 2 KB de RAM intèrna.
    • Diferéncias segontes de regions:
      • Version NTSC, telefonada RP2A03, 1,79 MHz
      • Version PAL, telefonada RP2A07, 1,66 MHz
      • Los sistèmas PlayChoice-10 e Nintendo Vs usèron la CPU de la version NTSC.
    • RAM: 2 KB, amb opcion d'utilizar una expansion s'èra presenta en lo cartucho.
  • PPU: Procesador De vidèo Ricoh
    • Diferéncias segontes de regions:
      • Version NTSC, telefonada RP2C02, 5,37 MHz amb sortida de vidèo compausat.
      • Version PAL, telefonada RP2C07, 5,32 MHz amb sortida de vidèo compausat.
      • Version PlayChoice-10 (PC10), telefonada RP2C03, 5,37 MHz amb sortida de vidèo RGB (a de frequéncias NTSC).
      • Versions Seria Nintendo Vs.Nintendo Vs. Telefonadas RP2C04 e RP2C05, 5,37 MHz amb sortida de vidèo RGB (amb de frequéncias NTSC) en usant paletas irregularas.
    • Paleta: 48 colors e cinc grisas en la paleta basa; roge, verd, e blau se pòdon oscurecer individualmente en de regions especificas de la pantalha en usant còdi temporizado.
    • Colors en pantalha: 52 colors en una linha de escaneo (color de fons + 4 conjonchs de 3 colors de quadre + 4 conjonchs de 3 colors de sprite).
    • Animacions (sprites) apiejadas per hardware.
      • Sprites En pantalha: 64 (sens recarga en mitat de pantalha).
      • Tamaños De sprite: 8x8 o 8x16 pixeles.
    • Memòria de video: PPU connectada a 32 KB de vidèo RAM. PPU Conten 2 KB de RAM intèrne atribuible/de quadre; 256 bytes de RAM de posicion de sprite; 28 bytes de RAM de paleta (que permet seleccion de color de fons); 8 KB de ROM/RAM de patrons de quadres en lo cartucho.
    • Resolucion: 256x240 píxeles.
  • Conectores:
    • Pòrts per contraròtle: 2
    • Ranura de cartuchos de jòc de 72 pines
    • Baia d'extension
    • Sortida de audio video monaural
    • Sortida de video compausat RF
    • Entrada de corrent DC

Vejatz-vos tanben[modificar | modificar la font]

  • Anexo:Videojòcs de NES
  • Emulador De consola
  • NesterJ
  • Game Genie

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. http://www.amazon.com/Nintendo-NES-System-Video-Console-entertainment/dp/B00004SVYQ modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  2. http://www.levelup.com/noticias/32045/Capcom-crea-cartucho-dorado-para-promocionar-Duck-Tales/
  3. 3,0 et 3,1 GaZZwa, http://www.gamingw.net/articles/74 modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  4. Consalvo, Mia (2006).
  5. Sanchez-Crespo, Daniel (8 de septiembre de 2003).
  6. Liedholm, Marcus and Mattias, http://www.nintendoland.com/home2.htm?nes/history.htm modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  7. Turner, Benjamin; Nutt, Christian (15 de julio), «Building the Ultimate Game Machine», Nintendo Famicom: 20 Years of Fun!, GameSpy, p. 7 
  8. Turner, Benjamin; Nutt, Christian (15 de julio), «Codename: Famicom», Nintendo Famicom: 20 Years of Fun!, GameSpy, p. 7 
  9. Kent, Steven L. (2001).
  10. 10,0 et 10,1 Goldberg, Marty, http://www.classicgaming.com/features/articles/nes20th/ modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  11. Kent, Steven L. (2001).
  12. http://www.nintendoland.com/home2.htm?nes/history.htm modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  13. Kent, Steven L. (2001).
  14. http://blog.wired.com/gadgets/2007/11/retro-nintendos.html modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  15. http://www.nesworld.com/nes.php modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  16. Turner, Benjamin; Nutt, Christian (julio de 2003), «Uphill Struggle», Nintendo Famicom: 20 Years of Fun!, GameSpy, p. 12, consultado el 25 de julio de 2009  La referencia utiliza parámetros obsoletos (ayuda) Categoría:Wikipedia:Páginas con referencias con parámetros obsoletos
  17. 17,0 et 17,1 Jeremiah Black (director), Jeff Rubin, Josh Shabtai, Dan Ackerman, Libe Goad, Shandi Sullivan, T. J. Allard (13 de julio de 2007).
  18. Hill, Charles W. L.; Jones, Gareth R. (2006).
  19. «The first to move video action off the screen.
  20. Turner, Benjamin; Nutt, Christian (julio de 2003), «Big Apple, Little N», Nintendo Famicom: 20 Years of Fun!, GameSpy, p. 13, consultado el 26 de julio de 2009  La referencia utiliza parámetros obsoletos (ayuda) Categoría:Wikipedia:Páginas con referencias con parámetros obsoletos
  21. Burnham, Van (2001).
  22. Gamespot, http://www.gamespot.com/features/6144735/index.html modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  23. 23,0, 23,1 et 23,2 «'Famicom / NES'».
  24. Nielsen, Martin, http://classicgaming.gamespy.com/View.php?view=ConsoleMuseum.Detail&id=27 modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  25. Liedholm, Marcus y Mattias, http://www.nintendoland.com/home2.htm?history/hist3.htm modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  26. Racketboy.com, http://www.racketboy.com/retro/nintendo/nes/2009/07/nintendo-famicom-nes-101-a-beginners-guide.html modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  27. 27,0, 27,1 et 27,2 The Collector, http://www.nesplayer.com/Editorials/toploaderfailure.htm modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  28. http://www.nesplayer.com/features/didyouknow/ modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  29. Hirohiko Niizumi, http://www.gamespot.com/news/6029220.html modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  30. Nintendo's classic Famicom faces end of road.
  31. http://www.itmedia.co.jp/news/articles/0710/16/news102.html modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  32. RyanDG, http://www.arcade-renaissance.com/2007/10/nintendo-of-japan-dropping-hardware.html modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  33. http://www.nintendo.com/systemsclassic?type=nes modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  34. Kent, Steven L. (2001).
  35. 35,0 et 35,1 Liedholm, Marcus and Mattias, http://www.nintendoland.com/home2.htm?nes/history.htm modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  36. Hernandez, Christopher, http://web.archive.org/web/20070712191857/http://darkwatcher.psxfanatics.com/console/nes.htm modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  37. http://www.nytimes.com/1991/09/27/business/nintendo-and-minnesota-set-a-living-room-lottery-test.html modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  38. Horton, Kevin, http://www.tripoint.org/kevtris/mappers/lockout/ modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  39. http://www.yournewfragrance.com/Mattel-s/2461.htm modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  40. 40,0 et 40,1 Nutt, Christian; Turner, Benjamin, http://archive.gamespy.com/articles/july03/famicom/index5.shtml modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  41. http://www.ageinc.com/tech/index.html modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  42. http://www.abc.net.au/tv/goodgame/stories/s2248843.htm modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  43. http://www.toxel.com/inspiration/2009/06/05/12-products-inspired-by-nes-controller/ modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  44. http://gamerlimit.com/2009/01/the-5-most-recognisable-gaming-icons-ever/ modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  45. http://www.vintagecomputing.com/index.php/archives/13 modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  46. http://arstechnica.com/guides/tweaks/nintendo.ars modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  47. http://home.freeuk.net/markk/Consoles/NES_Repairs.txt modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  48. http://www.snackbar-games.com/features/editorial/repairing_your_nes-40.html modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  49. http://www.nesplayer.com/technical/blinkingscreen/blink.htm modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  50. U.S. Court of Appeals, Federal Circuit, http://digital-law-online.info/cases/24PQ2D1015.htm modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  51. Pegasus Sitio polaco acerca de Pegasus
  52. Davidson, Michael, http://homepages.ihug.co.nz/~pinwhiz/famicom.htm modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  53. ASSEMbler, http://web.archive.org/web/20020408080447/http://assembler.roarvgm.com/Sharp_Nintendo_Television/sharp_nintendo_television.html modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  54. http://web-japan.org/trends98/honbun/ntj981207.html modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  55. http://reviews.ebay.com/What-apos-s-a-Five-Screw-Nintendo-NES-game-5-screw-huh_W0QQugidZ10000000007353586 modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  56. http://www.vintagecomputing.com/index.php/archives/23 modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  57. 57,0, 57,1, 57,2, 57,3, 57,4, 57,5, 57,6, 57,7 et 57,8 http://nocash.emubase.de/everynes.htm modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  58. 58,0 et 58,1 http://www.rgame.nl/nesspecs_eng.html modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  59. http://www.raphnet.net/electronique/nes_vs/VSSCHEM.pdf modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant

Referéncias[modificar | modificar la font]

Revista: Club Nintendo, An XVII Pas.7 Julhet 2008

Enlaces Extèrnes[modificar | modificar la font]


Error de citacion : La balisa <ref> existís per un grop nomenat « n. », mas cap de balisa <references group="n."/> correspondenta pas trobada