Martin IV

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca


Gtk-dialog-info.svg Aqueste article es sortit d'un traductor automatic e fa besonh d'unas correccions de gramatica, d'ortografia e de sintaxi.

Martí IV ( Mainpincien, Andrezel, 1210 - Perosa, 28 de març de 1285) foguèt Papa de la Glèisa Catolica del 1281 al 1285.

De nom seglar Simon de Brie, membre d'una familha apertenenta a la pichona noblesa, inicièt la siá carrièra a la glèisa coma sacerdòt a Roan per posteriorament passar a èsser nomenat canonge e tresorer a la glèisa de Sant Martí de Tors, ont demorarà fins que, lo 1260, lo rei francés Lluís IX lo nomenèt cancelièr de França.

Lo 1262 lo papa Urban IV lo nomenèt cardenal sacerdòt de la glèisa de Santa Cecília e legat papal al Reialme de França, carga que contunharà d'ocupar amb los successius pontifes. Coma legat, la siá accion mai destacada se produsiguèt quand lo 1264 concluguèt lo tractat que Carles d'Anjau foguèt per el coronat rei de Sicília, un tractat que lo liguèt de per vida, dempuèi lo punt d'enguarda politic, al mencionat monarca.

Après la mòrt de Nicolau III, la cadièra de Sant Pere demorèt vacant pendent un periòde de sièis meses, recebut que los cardenals amassats en conclau e dividits en doas faccions, italiana e francesa, s'acordavan pas sus l' eleccion. L'escuelh se salvèt d'una manièra dràstica quand Carles d'Anjau faguèt empresonar dos dels cardenals italians. Atenguèt aital l'eleccion d'un papa francés, lo sieu protegit Simó de Brie, que, lo 23 de març de 1281 foguèt entronitzat amb lo nom de Martí IV, mas pas a Roma, ont un papa francés elegit en las condicions detalhadas seriá pas estat plan recebut, mas a Orvieto. Actualizèt la butlla Sicut Judaeis en 1281.[1]

L'eveniment istoric mai important del pontificat de Martí IV foguèt la rebellion del pòble sicilià contra lo rei Carles d'Anjau, coneguda amb lo nom dels Sers sicilianes perque lo suslhèuament popular, impulsat pels anautits impòstes, se produsiguèt lo 30 de març del 1282 quand las campanas de Palèrme cridavan al mestièr de sers.

La revòlta va massacrar los franceses e expulsèt Carles del tròn, que passèt a las mans de la corona d'Aragon en la persona de Pere II lo Grand, que los sicilians cridèron en la siá ajuda e que foguèt coronat rei de Sicília lo 30 d'agost mercés als dreches que poguèt allegar per lo sieu matrimòni amb Constança, filha de l'anterior rei Manfred Hohenstaufen a qui Carles d'Anjau aviá arrancat lo tròn après li donar mòrt en la batalha de Benevent.

Aquela intervencion, fondamentala per la futura expansion mediterranèa de la corona aragonesa, provoquèt que Martí IV excomuniqués Pere II e que faguèsse tot lo possible per revertir la situacion, coma lo despossedir del reialme d'Aragon e predicar debades una crosada contra el. Martí IV moriguèt lo 28 de març de 1285 en la siá residéncia de Perosa, e i foguèt inhumat a la catedrala.

A la Divina Comèdia, escriches paucs ans mai tard, Dante placèt Martí IV al Purgatori entre los galapians, per la siá passion per las anguiles e lo vin.

Las profecias de Sant Malaquies se fan referéncia a aquel papa coma extelonio liliacei Martini (Del recaudador de Martí de lis), en fasent referéncia al fach qu'abans d'èsser elegit pontife foguèt tresorer de la glèisa de Sant Martí de Tors e a que foguèt cancelièr del Rei de França (lo simbòl que n'es la flor de lis).

Referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Plan-Horin