Ladaus

Ladaus; Ladaux
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	L'ostau de comuna.
	Geografia fisica
Coordenadas	44° 42′ 06″ N, 0° 14′ 36″ O
Superfícia	4,29 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 87 m; 50 m; 33 m
	Geografia politica;
País	Guiana Bordalés;
Parçan	Entre Duas Mars;
Estat	França;
Region; 75	Novèra Aquitània;
Departament; 33	Gironda ;
Arrondiment; 333	Lengon;
Canton; 3348	L'Entre Duas Mars (Targon avant 2015);
Intercom; 243301298	Comunautat de las Comunas Ruralas de l'Entre Duas Mars;
Cònsol	Christophe Serena ; (2020-2026)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2019)	194 ab. Evolucion de la populacion; 200 ab.
Densitat	46,62 ab./km²
	Autras informacions
Còde postal	33760
Còde INSEE	33215

Vilatge d'Occitània

Ladaus (Ladaux en francés) es una comuna bordalesa ^[1] de Guiana, lingüisticament gascona, situada dens lo departament de Gironda e la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

Perimètre dau territòri

Comunas confrontantas de **Ladaus**
	Targon	Montinhac
Solinhac
	Escoçans	Cantòis (comuna novèra de Pòrta de Benauja)

Toponimia

Las fòrmas ancianas son Ladaus, Lasaus, Lausaus, dau sègle XI au sègle XIII, Ladaus, en 1299, Ladaus, en 1307-1317, cappella de Ladaus, en 1342, pro decimis suis de Ladaus, en 1361. La prononciacion (supausada) seré [la'ðaws]. Sense cap de certitud, Bénédicte Boyrie-Fénié interprèta lo nom coma un derivat de l'adjectiu lat, lada, « larg, larga », dau latin latus, lata, emb lo sufixe vengut de -ale (cf. casale > casau, « propietat ------> òrt ». Lo sens seré (benlèu !) « un espandi vaste », « un replanat » ^[2]. Observem que lo borg es puslèu dens una comba, que los escribas se son gardats de latinizar un nom que comprenèvan pas gràcias au latin, que lo sufixe -au pòt venir tanben, en occitan, dau sufixe gallés -avo-, que -s finala es tròp anciana per estar la marca d'un ancian gentilici e que certanas atestacions balançan entre [la'ð-] e [la'z-], signe que si lo vilatge èra pas dens aquera partida de la Gasconha lingüistica, seré benlèu *Lasaus. Mès sembla malaisit d'anar pus lunh. Per Ladòs, Bénédicte Boyrie-Fénié a acceptat lo nom gallés Lato (Lātus per Delamarre) ^[2]^,^[3]. Perqué pas per Ladaus, Lātavo-, la propietat de Lātus ? Aquò règla pas la question de -s finala.

Istòria

Aquesta seccion es voida, pas pro detalhada o incompleta. Vòstra ajuda es benvenguda !

Administracion

Lista daus cònsols successius
Periòde		Identitat	Qualitat
març 2014	2026	Christophe Serena	comerçant
març 2001	2014	Jean-Louis Mandrau
	2001
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Targon; es adara dau canton de l'Entre-deux-Mers (en francés), donc de l'Entre Duas Mars.

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 200, totala: 201

263

307

308

293

269

272

287

262

255

251

279

297

287

270

254

227

248

229

245

250

220

226

217

227

222

219

235

216

234

200

180

165

186

192

198
201

2009

2010

204
207

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas damb la comuna

Veire tanben

Comunas de Gironda

Ligams extèrnes

Nòtas

↑ https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k9616679v/f77.item.zoom p. 65
↑ ^2,0 et ^2,1 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 175-176
↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 173

Portau de Guiana

[1] ttps://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k9616679v/f77.item.zoom p. 65

[BBF-2] 2,0 et ^2,1 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 175-176

[3] Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 173

[1]

[2]

[3]