Inflorescéncia

Inflorescéncia en umbella de Butomus umbellatus

L' inflorescéncia es l'ensemble de las flors agropadas e, per extension, la disposicion de las flors sus la tija a cò de las angiospèrmas. Etimologicament ven del latin inflorescere que significa literalament se «cobrir de flors». La siá foncion es de contrabalançar la tendéncia generala de las flors a se far mai e mai pichonas. Apareisson en nombre, concentracion e simetria mai o mens determinats. Sovent, intervenon tanben dins l'atraccion dels pollinizators e dins l'optimizacion de las siás visitas. Dins los cases extrèmes, son fòrça condensadas e pòdon quitament remplaçar la flor coma unitat de pollinizacion en se presentant coma una granda flor unica (pseudants).

Sovent las inflorescéncias presentan d'ipsofillas en forma de bractèas e de bracteòlas. Lo supòrt de tota l'inflorescéncia se nomena pedoncul (aital coma lo supòrt d'una flor solitària); los pichons pedonculs de las flors particularas son los pedicèls. Del punt de vista anatomic una inflorescéncia es un sistèma de brancas especializat qu'a la foncion de servir de supòrt a un ensemble de flors. La fructificacion d'una inflorescéncia es coneguda coma una infructescéncia.

Ligams intèrnes

• Flor.
• Pedoncle.