Han (estat)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca


Gtk-dialog-info.svg Aqueste article es sortit d'un traductor automatic e fa besonh d'unas correccions de gramatica, d'ortografia e de sintaxi.

Han - 韓, Hán - (403 aC - 230 aC) foguèt un reialme del periòde dels Reialmes Combatents de l'istòria chinesa. Li Cal pas èsser confondut amb lo reialme de Corèa que parteja lo meteis caractèr.

Lo sieu territòri bloquejava lo passatge dirècte dins l'estat de Qin en las planas del nòrd de la China, en se convertint en objectiu frequent de las expedicions Qin. Malgrat las reformas realizadas n'An per enfortir lo sieu poder, sustot jol famós legalista Shen Buhai, venceriá jamai a Qin. Foguèt en fach lo primièr dels sièis reialmes a èsser conquistat per Qin.

L'invasion d'An per Qin dins la província de Shangdang (上党) portèt a la batalha mai sagnant de tot lo periòde, Changping, en lo 260 aC.

Suslhèuament[modificar | modificar la font]

Sèt reialmes combatents

Cossent damb lo Shiji, la familha An descen dels reis Zhou. Aqueles liurèron Hanyuan (韓原) a la familha An, que ganharián dempuèi el poder e influéncia. En lo 403 aC, lo Marqués Jing d'An (韓景侯), amassa amb lo Marqués Wen de Wei e lo Marqués Lie de Zhao, dividiguèron l'estat de Jin en tres: An, Wei e Zhao, fach que començariá amb el lo periòde dels Reialmes Combatents e l'independéncia politica d'An. Lo Rei Lie de Zhou foguèt obligat a reconéisser los nòus estats, en elevant a la categoria de marqueses als sieus governants.

Apogeu-Cresta[modificar | modificar la font]

Lo ponch culminant de l'estat An foguèt pendent lo govèrn del Marqués Xi. Xi Nomenèt a Shen Buhai (申不害) Cancelièr e implementèt la filosofia legalista de Shen. Las politicas de Shen enfortiguèron l'estat d'An e lo reialme se convertiguèt en una societat xiaokang.

Casuda[modificar | modificar la font]

A causa de la natura de la division de Jin, l'estat d'An n'èra barrat per totes los costats per autres estats poderoses coma Chu, Qi, Qin, e Wei. An èra çò de mès de pichon dels sèt estats, e foguèt assetjat militarment per vesins mai poderoses. Pendent lo sieu declivi constant, l'estat d'An perdèt lo poder per defendre lo sieu territòri e foguèt en demandant assisténcia militar d'autras estats davant de las invasions. Fin finala, An venguèt lo primièr dels sièis estats en èsser conquistat per l'expansion de Qin en lo 230 aC.

Referéncias[modificar | modificar la font]

  • Capítol 45 del Shiji