HMS Terror (1813)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca


Gtk-dialog-info.svg Aqueste article es sortit d'un traductor automatic e fa besonh d'unas correccions de gramatica, d'ortografia e de sintaxi.

Lo HMS Terror èra una bombarda dessenhada per Sir Henry Peake e bastida per la Royal Navy a las drassanes de Davy, Topsham, Devon, lo 1813. Lo vaissèl, de 325 ton. Èra armat amb dos morters, un de 330 mm e l'autre de 250 mm.

Carrièra militar[modificar | modificar la font]

Lo HMS Terror dintrèt en servici pendent la Guèrra Anglo-Americana de 1812-1815. Jol comandament de John Sheridan participèt al bombardament de Stonington, Connecticut, del 9 al 12 d'agost de 1814 e de Fort McHenry, a la batalha de Baltimore, lo 13 e 14 de setembre de 1814. Aquel darrièr atac inspirèt a Francis Scott Key a escriure lo poèma conegut coma "The Star-Spangled Banner". En Genièr de 1815, encara jol comandament de Sheridan, la Terror participèt a la batalha de Fort Peter e l'atac a St. Marys, Georgia.

En finalizar la guèrra la Terror tornèt pas dintrar en servici fins al 1828, quand foguèt enviat al Mediterrani jol comandament de David Hope. Lo 18 de febrièr de 1828 encalhèt en una plaja près de Lisboa, coma resultat d'un auragan. Un còp reflotat e reparat foguèt retirat del servici.

Carrièra scientifica[modificar | modificar la font]

Artic[modificar | modificar la font]

Lo 1836 lo comandament de la Terror li foguèt donat a George Back per realizar una expedicion per la zòna nòrd de la baia d'Hudson, amb l'objectiu d'arribar fins a Repulse Bay, e dempuèi ailà enviar expedicionaris a pè ter tal de determinar se la peninsula de Boothia èra una isla o una peninsula. Amb tot, la Terror arribèt pas a Repulse Bay, en demorant atrapat pel gèl pendent 10 meses dins l'isla Southampton. La prima del 1837 la col·lisió amb un iceberg va danyar grèvament la nau, mas Back foguèt capabla de lo mandar fins a la còsta irlandesa, a Lough Swilly.[1]

Antartida[modificar | modificar la font]

La Terror foguèt reparada e assignat a un nòu viatge a l'Antartida en companhiá del HMS Erebus jol comandament de James Clark Ross. Francis Crozier foguèt nomenat comandant de la Terror pendent l'expedicion, la que durèt de 1840 a 1843, que la Terror e la Erebus faguèron pendent el tres incursions en aigas de l'Antartida, en traversant la mar de Ross, dos còps, e navigaire pel mar de Weddell, al sud-èst de las Islas Malvinas. Lo mont Terror, dins l'isla de Ross, descobèrt pendent l'expedicion, foguèt nomenat en onor al vaissèl.[1]

De nòu a l'Artic[modificar | modificar la font]

Lo HMS Erebus e lo HMS Terror foguèron equipada amb un motor de vapor de 20 cavals de fòrça e los se refortilhèt lo casc amb fèrre per lo sieu prèp viatge a l'Artic amb John Franklin. Lo comandament de la Terror foguèt donat de nòu a Crozier. A lexpedició se li carguèt reculhir de donadas sul magnetisme a l'Artic canadian, a l'encòp qu'ensajariá la travessia del Passatge del Nòrd-oèst.

L'expedicion va salpar de Greenhithe (Anglatèrra) lo matin del 19 de mai de 1845 e foguèron de vistas per darrièr còp a la debuta d'agost de 1845 en dintrant a la baia de Baffin.[3] La desaparicion de l'expedicion de Franklin desencadenèt un esfòrç titànic per descobrir qué los èra arribat. L'astre dels expedicionaris s'anèt en revelant en una sèria d'expedicions de recèrca que debanèron entre 1848 e 1866 per l'Artic canadian. Ambedoas naus èran demoradas bloquejadas pel gèl, en essent abandonadas per los sieus tripulants, los qu'anèron en morissent de fam e per las duras condicions viscudas en un assag desesperat per arribar a pè fins a Fort Resolution, a la baia d'Hudson, unes 1000 km al sud-oèst. A comptar de las trobalhas realizadas per las expedicions e per autòpsies practicadas a qualques cadavres localizats se suggerís qu'una combinacion de fred, fam, en comprenent la escorbut e de malautiás coma la pneumònia e la tuberculosi, totas agravadas per l'empoisonament per plom, produsiguèron la mòrt de la totalitat l'equipa de Franklin.[4] Se trobèron de marcas de talh de guinhauet als uasses de qualqu'uns dels tripulants e s'interpretèron coma signes de canibalisme.[2]

Lo 12 de setembre del 2016, las rèstas de la Terror foguèron localizadas al sud-oèst de l'Isla del Rei Guillem, d'aquela manièra en trobant los dos vaissèls que participèron a l'expedicion perduda de Franklin, lo 1845. Lo HMS Terror fa partida del catalòg d'endrechs istorics nacionales fach per Parcs Canadà.[3][4][5]

Referéncias[modificar | modificar la font]

Bibliografia[modificar | modificar la font]

  • Martyn Beardsly: Deadly Winter: The Life of Sir John Franklin. ISBN 1-55750-179-3
  • Beattie, Owen. Frozen in Time: The Fate of the Franklin Expedition (En anglés), 1987. ISBN 1-55365-060-3. 
  • Pierre Berton: The Arctic Grail. ISBN 0-670-82491-7.
  • Scott Cookman: Ice Blink: The Tragic Fate of Sir John Franklin's Lost Polara Expedition. ISBN 0-471-37790-2
  • Elizabeth McGregor: The Ice Child.
  • Dan Simmons: The Terror (Relat novel·lat de l'expedicion de Franklin). ISBN 0-593-05762-7 (UK H/C)
  • Captain Francis Crozier: The Last Man Standing? Per Michael Smith. ISBN 1-905172-09-5

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]